Kapusta chińska(zwana jest kapustą pak choi)- należy do rodziny botanicznej krzyżowych (bot.: Cruciferae, Brassicaceae). Jest to warzywo liściowe, które pochodzi z Azji. Obecnie jest uprawiana głównie w Chinach, Korei oraz Japonii. Kapusta chińska została wprowadzona na europejski rynek przez Azjatów, którzy żyli w Amsterdamie. W dzisiejszych czasach jest uprawiana w Europie, głównie w Holandii.

Charakterystyka
Kapusta chińska jest tworzona przez luźne, ciemnozielone oraz gorzkawe w smaku liście. Liście są pokryte siatką jasnych nerwów. Kapusta dobrze rośnie przy temperaturze 13-16°C. W późniejszej fazie wzrostu znosi dość krótkotrwałe przymrozki, nawet do -4°C.
Wygląd warzywa przypomina formę boćwinę.Można je spożywać w całości. Jednak najlepiej smakują ich zgrubiałe ogonki liściowe. Jedną z zalet kapusty chińskiej jest krótki okres wegetacji. Zbiory (zależnie od odmiany) rozpoczynają się już po niecałych 4 tygodniach po posadzeniu rozsady. Nadmierne wydłużenie okresu wegetacji w polu wpływa negatywnie na jakość handlową warzyw. Przejrzałe rośliny zaczynają gnić, wewnątrz łodygi tworzą się puste komory, na ogonkach liściowych pojawiają się liczne spękania. Zbiór kapusty chińskiej dokonuje się odcinając część nadziemną tuż przy powierzchni gleby. Rośliny podczas zbioru należy delikatnie trzymać. Ogonki są kruche, a silniejszy nacisk powoduje ich złamanie lub zgniecenie. Liście, które są uszkodzone lub nadmiernie odstające należy usunąć.

Znaczenie
Kapusta chińska jest nowością na polskim rynku warzyw gruntowych. W przyszłości stanowić będzie ciekawą ofertę dla klientów, podobnie jak przed laty kapusta pekińska.
Z dietetycznego punktu widzenia Pak-Choi jest warzywem, które odznacza się dużą zawartością wielu cennych i istotnych substancji odżywczych. Pod tym względem jest dwukrotnie zdrowszy niż biała kapusta.
Jej nazwa „bak choy” oznacza po kantynezyjsku białe warzywo. W języku mandaryńskim występuje jako „bei cai” . Natomiast w Holandii popularna jest pod nazwą „paksoi”.