Nazwa produktu leczniczego: Kamiren

Skład: Doxazosinum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 4 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Krka d.d., Novo mesto
Wytwórca: Krka d.d., Novo mesto
Kraj wytwórcy (kod kraju): SLO



Działanie
Selektywny, kompetycyjny antagonista postsynaptycznych receptorów α1-adrenergicznych. Doksazosyna powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. Zmniejsza stężenia triglicerydów i cholesterolu całkowitego oraz zwiększa stosunek HDL do cholesterolu całkowitego we krwi, hamuje przerost lewej komory serca, zmniejsza agregację płytek krwi, po długotrwałym stosowaniu zmniejsza przerost lewe komory serca, u pacjentów z upośledzoną wrażliwością na insulinę zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę. U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego zmniejsza kurczliwość mięśni gładkich szyi pęcherza moczowego oraz mięśni gruczołu krokowego otaczających i zwierających ujście cewki moczowej. Po podaniu doustnym doksazosyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po ok. 1,5-3 h, oraz po 8-9 h po podaniu tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu. Wiąże się z białkami osocza w ok. 98%. Jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 16-22 h.

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze: w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z tiazydowym lekiem moczopędnym, antagonistą receptorów adrenergicznych β, antagonistą wapnia lub inhibitorem konwertazy angiotensyny. Łagodny rozrost gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (prazosyna, terazosyna) lub pozostałe składniki preparatu. Niedociśnienie (w tym niedociśnienie ortostatyczne). Niedrożność przewodu pokarmowego lub zwężenie światła przewodu pokarmowego. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
Pacjenci z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego współistniejącym z przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi zakażeniami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego oraz pacjenci z przetoką pęcherza moczowego, bezmoczem lub ciężką niewydolnością nerek nie powinni być leczeni preparatem. Szczególnie ostrożnie stosować w niewydolności wątroby. Ze względu na brak badań, nie zaleca się stosowania preparatu w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. Ostrożnie stosować u pacjentów z obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem aorty lub zastawki mitralnej; niewydolnością serca; prawokomorową niewydolnością serca spowodowaną zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym, lewokomorową niewydolnością serca z małym ciśnieniem napełniania, zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Ze względu na zawartość laktozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Brak badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci - nie zaleca się stosowania.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Mogą wystąpić: kołatanie serca, tachykardia, zawroty głowy, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, ból pleców, ból mięśni, ból i zawroty głowy, kaszel, zapalenie oskrzeli, duszność, nieżyt błony śluzowej nosa, świąd, nieotrzymanie moczu, zapalenie pęcherza moczowego, niedociśnienie (w tym niedociśnienie ortostatyczne), osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zakażenie dróg oddechowych, objawy grypopodobne, zakażenie dróg moczowych, senność. Ponadto obserwowano: leukopenię, trombocytopenia, szumy uszne, zaburzenia widzenia, zaparcie, biegunkę, niestrawność, wzdęcia, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zastój żółci, żółtaczkę, zapalenie wątroby, zwiększenie masy ciała, anoreksję, ból stawów, kurcze mięśni, osłabienie mięśni, niedoczulicę, parestezje, omdlenie, drżenie, pobudzenie, lęk, depresję, bezsenność, dyzurię, krwiomocz, zaburzenia oddawania moczu (takie jak zwiększenie częstości oddawania moczu, moczenie nocne, wielomocz, nietrzymanie moczu), ginekomastię, impotencję, priapizm, skurcz oskrzeli, krwawienie z nosa, reakcje nadwrażliwości, duszność, łysienie, plamicę, wysypkę, pokrzywkę, nagłe zaczerwienienie twarzy, tachykardię, kołatanie serca, nasilenie dławicy piersiowej, zawał serca, udar naczyniowy mózgu, arytmię i impotencję.

Interakcje
W badaniach in vitro nie stwierdzono, aby doksazosyna wpływała na wiązanie z białkami osocza digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny. Nie wykazuje interakcji z tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, lekami β-adrenolitycznymi, NLPZ, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemizującymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi. Jednoczesne stosowanie doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil) zwiększa ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego. Azotany, leki znieczulające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz alkohol nasilają działanie hipotensyjne. Doksazosynę należy ostrożnie stosować z lekami wpływającymi na szybkość metabolizmu wątrobowego.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Tabl. 1 mg, 2 mg i 4 mg. Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę; w zależności od efektu terapeutycznego dawkę można zwiększać po 1-2 tyg. do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg i 8 mg raz na dobę. Zazwyczaj stosuje się 2-4 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 16 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego: dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę; w razie konieczności dawkę można zwiększyć po1-2 tyg. do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg. Tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu 4 mg. Nadciśnienie i łagodny rozrost gruczołu krokowego: dawka początkowa (u większości pacjentów jest to również dawka podtrzymująca) wynosi 4 mg raz na dobę. Jeżeli oczekiwane obniżenie ciśnienia po 4 tyg. leczenia jest niezadowalające i jeśli pacjent dobrze toleruje leczenie, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 8 mg raz na dobę.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

Uwagi
W początkowym okresie leczenia nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.