Nazwa produktu leczniczego: Ipres long 1,5

Skład: Indapamidum
Postać farmaceutyczna: tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka: 1,5 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: VEDIM Sp. z o.o.
Wytwórca: Nycomed Pharma Sp. z o.o.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Lek moczopędny o działaniu hipotensyjnym. Jest nietiazydową pochodną sulfonamidową o działaniu moczopędnym. Hamuje reabsorpcję sodu w proksymalnej części kanalika dystalnego nerki. Powoduje to zwiększenie wydalania z moczem jonów sodowych i chlorkowych, w mniejszym stopniu jonów potasowych i magnezowych, zwiększając w ten sposób ilość wydalanego moczu. Działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu jest także związane z poprawą podatności tętnic i zmniejszeniem oporu obwodowego. Indapamid stosowany w leczeniu długotrwałym zmniejsza przerost mięśnia lewej komory serca. Nie wpływa na metabolizm lipidów i węglowodanów. Działanie przeciwnadciśnieniowe leku stosowanego w monoterapii utrzymuje się przez 24 h. Stopniowo uwalniany indapamid całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie we krwi, zarówno po jednokrotnym jak i wielokrotnym podaniu, lek osiąga po około 8 h od podania. Lek wiąże się z białkami osocza w 79%. Większość leku jest metabolizowana do nieczynnych metabolitów. Tylko 5-8% dawki jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. Większość podanego leku jest wydalana z moczem (70% podanej dawki) i kałem (22% podanej dawki) w postaci metabolitów. T0,5 we krwi wynosi 14-24 h (średnio 18 h).

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze pierwotne.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na indapamid lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na sulfonamidy. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Encefalopatia wątrobowa lub inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Hipokaliemia.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w razie wystąpienia objawów encefalopatii lek należy odstawić), z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą, dną moczanową oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci nie zostały ustalone.

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Lek przenika do mleka matki - nie zaleca się karmienia piersią w trakcie stosowania leku.

Działania niepożądane
Mogą wystąpić: hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, niedociśnienie tętnicze (także ortostatyczne) i w rzadkich przypadkach wtórna wyrównana zasadowica metaboliczna, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, hiperkalcemia, skórne reakcje alergiczne, wysypka grudkowo-plamista, plamica, zaostrzenie objawów istniejącego tocznia rumieniowatego układowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić encefalopatia wątrobowa. Rzadko występują: nudności, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, uczucie zmęczenia, parestezje, ból głowy. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna).

Interakcje
Indapamidu nie należy stosować jednocześnie z: solami litu - zwiększenie stężenia litu we krwi z objawami przedawkowania (w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy odpowiednio często oznaczać stężenie litu we krwi i indywidualnie w razie konieczności dostosować jego dawki); lekami wydłużającymi odstęp QT lub powodującymi zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (astemizol, beprydyl, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sultopryd, terfenadyna, winkamina) - hipokaliemia po zastosowaniu indapamidu zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu, które mogą wystąpić po podaniu tego typu leków. Indapamid należy stosować ostrożnie, gdy równocześnie stosuje się: leki z grupy NLPZ (podawane ogólnie) np. duże dawki salicylanów - terapia skojarzona może powodować zmniejszenie skuteczności działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu oraz zaburzenia czynności nerek związane z możliwym odwodnieniem organizmu; amfoterycynę B (podawaną dożylnie), glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy (podawane ogólnie), tetrakozaktyd, leki przeczyszczające osmotycznie czynne - zwiększone ryzyko hipokaliemii (zalecana kontrola stężenia potasu we krwi; nie zaleca się stosowania leków przeczyszczających osmotycznie czynnych); baklofen - zwiększa działanie hipotensyjne indapamidu (zaleca się ocenę czynności nerek oraz stanu nawodnienia pacjenta); glikozydy naparstnicy - terapia skojarzona nasila działania niepożądane naparstnicy związane z hipokaliemią (zaleca się kontrolowanie stężenia potasu, wykonanie badania EKG i, w razie konieczności, dostosowanie dawki naparstnicy); leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren) - skojarzenie - uzasadnione klinicznie - nie eliminuje jednak ryzyka wystąpienia hipokaliemii, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub cukrzycą może dojść do hiperkaliemii (zaleca się kontrolowanie stężenia potasu we krwi, wykonanie badanie EKG i, w razie konieczności, indywidualne dostosowanie dawki); inhibitory konwertazy angiotensyny - podczas pierwszych tygodni terapii występuje zwiększenie ryzyka nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi i (lub) ostrej niewydolności nerek, jeśli leczenie inhibitorami ACE rozpoczyna się w stanie utrzymującej się hiponatremii, szczególnie u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej (należy monitorować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia inhibitorami ACE); leki przeciwarytmiczne wywołujące torsade de pointes, grupa Ia leków przeciwarytmicznych (chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid), amiodaron, bretylium, sotalol - zwiększone ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca w przypadku hipokaliemii; metformina - zwiększone ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek (nie należy stosować metforminy u mężczyzn ze stężeniem kreatyniny większym niż 15 mg/l (135 µmol/l) i u kobiet ze stężeniem kreatyniny większym niż 12 mg/l (110 µmol/l); środki kontrastujące zawierające jod - u pacjentów odwodnionych na skutek stosowania leku moczopędnego, podawanie jodowych środków kontrastujących, szczególnie w dużych dawkach, zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek; trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i neuroleptyki - zwiększone działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększenie ryzyka hipotonii ortostatycznej; sole wapnia - zwiększenie ryzyka hiperkalcemii; cyklosporyna - ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi bez zmiany stężenia cyklosporyny we krwi; kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podawne ogólnie) - osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu.

Dawkowanie
Doustnie: dorośli 1 tabl. raz na dobę, niezależnie od stopnia zaawansowania nadciśnienia tętniczego.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia i regularnie podczas kuracji należy oznaczać stężenie sodu we krwi, przy czym u osób w podeszłym wieku i pacjentów z marskością wątroby kontrola powinna być częstsza. Stężenie potasu we krwi należy oznaczać co 4-6 tyg., szczególnie u osób w podeszłym wieku, u osób niedożywionych i (lub) przyjmujących inne leki, u pacjentów z marskością wątroby, z obrzękami i wodobrzuszem oraz u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i niewydolnością serca. Podczas leczenia należy oznaczać stężenie glukozy we krwi, zwłaszcza u osób chorych na cukrzycę, szczególnie w przypadku stwierdzenia hipokaliemii. Lek może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów antydopingowych u sportowców. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, szczególnie w początkowym okresie stosowania lub w przypadku stosowania dodatkowego leku przeciwnadciśnieniowego (zwiększone ryzyko wystąpienia objawów związanych z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego).