Nazwa produktu leczniczego: Inhibace

Skład: Cilazaprilum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 1 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Roche Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Roche Polska Sp. z o.o.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Cilazapril jest wybiórczym, długo działającym inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), hamującym aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron i konwersję nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II - substancję o silnym działaniu naczynioskurczowym. Cilazapril jest skuteczny we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego pierwotnego oraz w nadciśnieniu tętniczym pochodzenia nerkowego. Powoduje obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, zwykle bez składowej ortostatycznej. Efekt hipotensyjny utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia, a nagłe odstawienie leku nie powoduje gwałtownych wzrostów ciśnienia. Cilazapril nie powoduje odruchowej tachykardii i zmian tętna, mogą wystąpić jedynie niewielkie i nieistotne klinicznie zmiany częstości serca. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek wskaźnik przesączania kłębuszkowego i przepływ nerkowy pozostają bez zmian pomimo obniżenia ciśnienia tętniczego. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością krążenia, leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi i/lub preparatami naparstnicy, poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego i ciśnienia zaklinowania w kapilarach płucnych poprawia warunki hemodynamiczne i zwiększa wydolność wysiłkową. Działanie to występuje szybko i utrzymuje się w trakcie leczenia. Cilazapril jest substancją nieaktywną biologicznie - po wchłonięciu z przewodu pokarmowego musi zostać przekształcony do aktywnego cilazaprilatu. Dostępność biologiczna wynosi ok. 60%. Maksymalne stężenie we krwi osiąga w ciągu 2 h po podaniu. Działanie hipotensyjne ujawnia się w ciągu 1 h, osiąga maksimum pomiędzy 3-7 h i utrzymuje się do 24 h, u niektórych pacjentów zmniejsza się pod koniec okresu pomiędzy kolejnymi dawkami. Efektywny T0,5 wynosi 9 h i ulega wydłużeniu u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, umiarkowaną lub ciężką marskością wątroby lub u pacjentów > 65 rż.

Wskazania
Wszystkie stopnie nadciśnienienia tętniczego pierwotnego. Przewlekła niewydolność serca, zwykle w skojarzeniu z preparatami naparstnicy i/lub lekami moczopędnymi.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu i inne inhibitory ACE. Ciąża i okres karmienia piersią. Obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy nerkowej jedynej nerki. Obrzęk naczynioruchowy po leczeniu innymi inhibitorami ACE w wywiadzie. Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.

Środki ostrożności
Nie stosować u pacjentów dializowanych z zastosowaniem poliakrylonitrylowych wysokoprzepływowych błon dializacyjnych oraz w trakcie terapii odczulającej jadem osy lub pszczoły ze względu na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub rzekomoanafilaktycznej (cilazapryl powinien być odstawiony przed rozpoczęciem odczulania, a w leczeniu alternatywnym nie wolno podawać β-adrenolityków). Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania cilazaprylu u dzieci - nie zaleca się stosowania. Ostrożnie stosować u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca. Ze względu na ryzyko objawowej hipotonii należy zachować ostrożność u pacjentów odwodnionych, z niedoborem sodu (wymioty, biegunki, leczenie lekami moczopędnymi, niska podaż sodu u pacjentów na diecie, dializy), u pacjentów z chorobą wieńcową lub chorobami naczyń mózgowych, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca przyjmujących duże dawki pętlowych leków moczopędnych oraz u pacjentów poddawanych znieczuleniu przy pomocy leków anestezjologicznych wywołujących hipotonię. W razie wystąpienia znacznej hipotonii pacjent powinien pozostać w spoczynku w pozycji leżącej; można rozważyć podanie we wlewie 0,9% roztworu chlorku sodu, roztworów zwiększających objętość osocza lub w przypadku dalszego utrzymywania się niedociśnienia - dożylne podanie angiotensyny II; po ustąpieniu objawów leczenie cilazaprylem można kontynuować, ale jeśli objawy nie ustąpią należy zmniejszyć dawkę leku lub go odstawić. Ze względu na ryzyko hipotonii i hepatotoksyczności należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby - w przypadku wystąpienia żółtaczki lub zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych lek należy odstawić a chorego poddać obserwacji. U pacjentów z chorobą nerek w przebiegu kolagenoz (np. tocznia rumieniowatego układowego lub twardziny układowej) oraz u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne zaleca się okresową kontrolę liczby białych krwinek. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, jeśli obrzękiem objęte są: twarz, wargi, język, głośnia i/lub krtań istnieje ryzyko zgonu pacjenta, dlatego preparat należy natychmiast odstawić i zastąpić go lekiem z innej grupy. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Jeżeli jest wskazane jednoczesne podawanie preparatu z diuretykami oszczędzającymi potas, preparatami potasu lub zawierającymi sole potasu, należy zmniejszyć ich dawki oraz kontrolować stężenie potasu we krwi i czynność nerek. W czasie pierwszych tygodni leczenia u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub zwężeniem tętnic nerkowych (jednostronnym lub obustronnym) należy kontrolować czynność nerek. Działanie hipotensyjne cilazaprilu może być mniej skuteczne u pacjentów rasy czarnej, jednakże dołączenie hydrochlorotiazydu niweluje te różnice w odpowiedzi klinicznej.

Ciąża i laktacja
Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Lek jest na ogół dobrze tolerowany, a obserwowane działania niepożądane są przemijające, mają niewielkie lub umiarkowane nasilenie i nie wymagają przerwania leczenia. Najczęściej występują suchy kaszel, wysypka, hipotonia, bóle i zawroty głowy, zmęczenie, nudności, niestrawność i inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ponadto mogą wystąpić: zaburzenia krwi takie jak neutropenia i agranulocytoza (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i cierpiących na kolagenozy) oraz małopłytkowość i niedokrwistość; zaburzenia serca: hipotonia, zawał mięśnia sercowego i udar (szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyniową mózgu), a także tachykardia, kołatanie serca i ból w klatce piersiowej; zaburzenia czynności wątroby: nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, zapalenie wątroby związane z cholestazą, przebiegające z martwicą lub bez martwicy komórek; zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, nadwrażliwość na światło, łysienie i inne reakcje nadwrażliwości. W pojedynczych przypadkach obserwowano obrzęk naczynioruchowy, zapalenie trzustki (w niektórych przypadkach zakończone zgonem), a u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych oraz zaburzeniami czynności nerek - ostrą niewydolność nerek. Obserwowano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, a także nieprawidłowości w wynikach innych badań laboratoryjnych.

Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu lub zawierających sole potasu może wystąpić hiperkaliemia. Leki z grupy NLPZ mogą osłabiać działanie cilazaprilu. Jednoczesne podawanie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi i insuliną może zwiększać ryzyko hipoglikemii. Cilazapril zmniejsza wydalanie litu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów toksyczności litu - należy unikać jednoczesnego podawania. Nie stwierdzono interakcji podczas jednoczesnego stosowania z azotanami, antagonistami receptora H2, lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, furosemidem lub diuretyków tiazydowych. Podczas jednoczesnego podawania cilazaprilu i glikozydów naparstnicy nie stwierdzono podwyższonego stężenia digoksyny we krwi. Podczas stosowania z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi dochodzi do sumowania się efektu hipotensyjnego.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze pierwotne: dawka początkowa 1 mg raz na dobę; dawkę podtrzymującą ustala się indywidualnie, zwykle 2,5-5 mg raz na dobę. Jeśli dawka dzienna 5 mg jest niewystarczająca do utrzymania właściwej kontroli ciśnienia tętniczego można dołączyć małą dawkę leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu. Pacjenci z nadciśnieniem przyjmujący jednocześnie leki moczopędne: dawka początkowa 0,5 mg raz na dobę, nie wcześniej niż 2 dni po odstawieniu diuretyków; w razie potrzeby lek moczopędny można wznowić później. Przewlekła niewydolność serca: preparat można stosować jednocześnie z lekami moczopędnymi lub glikozydami naparstnicy; dawka początkowa 0,5 mg na dobę, pod ścisłym nadzorem lekarskim; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1-2,5 mg, dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawka zależy od klirensu kreatyniny: >40 ml/min - dawka początkowa 1 mg raz na dobę, dawka maksymalna 5 mg raz na dobę; 10-40 ml/min - dawka początkowa 0,5 mg raz na dobę, dawka maksymalna 2,5 mg raz na dobę); <10 ml/min - 0,25-0,5 mg 1-2 razy w tygodniu zależnie od ciśnienia. U pacjentów z marskością wątroby dawka początkowa wynosi 0,5-0,25 mg raz na dobę. U pacjentów >65 rż. zalecana dawka początkowa w leczeniu nadciśnienia wynosi 0,5-1,25 mg raz na dobę; w leczeniu przewlekłej niewydolności serca (szczególnie podczas jednoczesnego podawania dużych dawek leków moczopędnych) - 0,5 mg raz na dobę, dawka podtrzymująca u tych pacjentów to 1-2,5 mg na dobę. U pacjentów hemodializowanych dawkę cilazaprilu należy ustalić indywidualnie, nie należy podawać preparatu w dniu dializowania. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków, o tej samej porze dnia.

Uwagi
Pacjenci, u których wystąpiły zawroty głowy powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.