KFD.PL: Herbata zielona - Forum KFD.pl

Herbata zielona - (naukowo) Thea sinesis - herbata chińska. Krzew rośnie w Chinach, Japonii, Wietnamie i Indiach. Pochodzi właśnie z Chin. Pochodzi z tego samego krzewu co czarna. Produkcja czarnej herbaty różni się od produkcji herbaty zielonej. Herbata chińska nie jest poddawana procesowi fermentacji i dlatego są zachowywane jej wartościowe składniki. Różnią się również aromatem. Barwa naparu zielonej herbaty nie jest tak intensywna jak herbaty czarnej.

Historia zielonej herbaty
Legenda głosi, że w 2737 r. p.n.e. cesarz chiński Chen-Nunga odkrył herbatę. Cesarz, gdy odpoczywał w swoim ogrodzie, zauważył, że do dzbana z gorącą wodą ,wiatr wrzucił kilka listków rosnącego drzewa herbacianego. Chen – Nunga spróbował tego napoju i smak wydał mu się zachwycający. Przez kilka następnych wieków popularność herbaty bardzo wzrosła i zaczęto doceniać jej właściwości. Różnorodne wartości zielonej herbaty, od orzeźwiających po zdrowotne, stały się przyczyną się jej rozpowszechnienia poza wielkimi Chinami.

Buddyjscy Mnisi z Chin zaczęli przywozić herbatę do Japonii. W dość krótkim czasie powstały plantacje. Japonia stworzyła własny styl oraz unikalną ceremonię picia herbaty, która stała się rytuałem ze ściśle określonymi zasadami. Herbata, która parzona była w zupełnie odmienny niż w Chinach sposób, stanowiła podstawę ceremoniału, który pozwolił na osiągnięcie stanu harmonii ze światem.
Pierwszy raz o roślinie herbacianej było głośno w III wieku p.n.e. , gdy chiński lekarz zalecił ją jako środek wzmagający koncentrację, a także bystrość. Jednak stnieje kilka legend, które mówią o odkryciu herbaty jako naparu. Jedna legenda mówi o dobroczynnych właściwościach herbaty, które zostały odkryte przez cesarza Chen -Nunga. Chcąc dorównać zwiększającemu się popytowi oraz zapewnić regularne zbiory - rolnicy chińscy sadzali i uprawiali krzewy herbaciane. Zaczęły powstawać nowe plantacje na wzgórzach, które ciągnęły się wzdłuż rzeki Jangcy. Z czasem rozwinął się system suszenia, a także przetwórstwa liści.
Herbata zielona jest najstarszym napojem na świecie. Jednak dla Chińczyków i Japończyków od pięciu tysięcy lat stanowi napój codzienny. W Europie zielona herbata pojawiła się dopiero na początku XVII wieku.

Znaczenie herbaty zielonej dla funkcjonowania organizmu
Właściwości lecznicze zielonej herbaty wykorzystuje się w medycynie chińskiej i japońskiej już od bardzo dawna, od ponad kilku wieków.
Wszelkiego rodzaju badania dowiodły, iż zawiera ona najważniejsze witaminy między innymi A, B, B2, C oraz wiele innych minerałów i mikroelementów. Naukowcy z Centrum Badań nad Rakiem w Heidelbergu,a także z Instytutu Biologii Farmaceutycznej we Freiburgu potwierdzają fakt, że składniki, które odkryto w zielonej herbacie stanowią skuteczną walkę z nękającymi ludzkość dolegliwościami.

Japończycy stworzyli listę 61 dolegliwości, w których napój ten jest pomocny jako metoda lecznicza. Podstawowa rola zielonej herbaty:
- stanowi ochronę przed zawałem serca
- stymuluje krążenie
- ziała zapobiegawczo zwężając naczynia krwionośne
- obniża poziom cholesterolu
- zmniejsza ryzyko zachorowań na raka
- pełni funkcję wzmacniającą- wzmacnia zęby oraz kości; zawiera fluor; chroni zęby przed próchnicą
- regulowanie procesów trawiennych
- zawiera flawonoidy hamujące proces starzenia
- wzmacniają odporność organizmu
- pomagają zwalczać infekcje
- obniża ryzyko wielu nowotworów – układ moczowy i trawienny, nowotwory skóry, płuc i sutka- ma właściwości antyutleniające, które obniżają ryzyko wielu nowotworów (układ moczowy i trawienny, nowotwory skóry, płuc i sutka)
- przyśpiesza przemianę tłuszczu w energię; zapobiega odkładaniu się tłuszczu; pomaga zwalczać skórkę pomarańczową ( cellulitis)
- oczyszcza organizm z toksyn
- usuwa zmęczenie, pobudza (dzięki zawartości kofeiny) oraz poprawia koncentrację
- posiada właściwości przeciwwrzodowe
- działa odprężająco; relaksacja
- zapobiega chorobie Alzheimera; zawiera polifenol EGCG
- łagodzi objawy kaca
- łatwiejsza koncentracja; proces nauki tekstu na pamięć przebiega o wiele szybciej
- dodaje jasności i aktywności dla umysłu; zawarta w zielonej herbacie kofeina nie atakuje tak gwałtownie naszego organizmu jak robi to kofeina
Filiżanka czarnej herbaty zawiera od 25 do 110 mg teiny, natomiast zielona tylko 8,3 mg.
Herbata zielona zalecana jest osobom z nadkwaśnością soku żołądkowego.
Przy zapaleniu spojówek lub powiek od wielu lat stosuje się przemywanie oczu zimnym naparem z herbaty chińskiej.
Japońscy naukowcy doszli również do wniosku, że w piciu zielonej herbaty tkwi tajemnica długiego życia. Zawarte w niej cenne składniki wpływają dość hamująco na procesy związane ze starzeniem się organizmu.

Odmiany zielonej herbaty
Gunpowder - liście herbaty zwinięte ciasno w małe kulki, które przypominają proch strzelniczy. Listki rozwijają się, gdy następuje proces parzenia herbaty. Zalewamy wodą o temperaturze 70°C, a następnie parzymy około 4 minuty.
Chun Mee (Drogocenne Brwi) – listki mają kształt niedużych brwi. Poprzez większą zawartość teiny, wyróznia się intensywniejszym i mocniejszym smakiem. Parzenie trwa 3-4 minuty w temperaturze 70°C.
Natural Leaf – delikatny smak - dlatego polecana jest dzieciom. Zawiera bardzo mało teiny wśród wszystkich zielonych herbat. Pije się ją słabą, a parzenie trwa przez 2-3 minuty w temperaturze 50°C.
Matcha – jest wykwintnym gatunkiem, a występuje jako puder herbaciany (listki zmielone), który jest wykorzystywany w japońskiej ceremonii picia herbaty. Napar posiada intensywny zielony kolor. Ten rodzaj jest idealny do napoi i deserów. Zalewa się ją wrzącą wodą i szybko miesza trzepaczką, która jest wykonana z bambusu.
Genmaicha - herbata zielono wymieszana z prażonym brązowym ryżem oraz z kukurydzą. Jest stymulatorem procesu trawienia. Genmaicha zalewany jest temperaturą 90°C i zaparzana jest przez 1-2 minuty.
Lung ching (Studnia Smoka) - nazwa związana jest z ruchami (przypominające smoka), które wykonują liście podczas zaparzania.
Sencha - jest bardzo popularna; odmiana o intensywnym smaku. Ma silne właściwości antyrakowe oraz zapobiega wzrostowi poziomu cukru we krwi. Parzyć w temperaturze 80°C przez 2-3 minuty.
Bancha - jest wytwarzana z liści z późnego zbioru.

Sposób przrządzania
W Chinach parzenie, a także podawanie herbaty wynika z wielowiekowych tradycji. Herbata w Tybecie jest uważana za jedyny napój, który można nazwać świętym.
Przygotowanie najlepszej herbaty jest, od początków historii, domeną wielu dobrych porad i wręcz magicznych rytuałów. Przy parzeniu herbaty należy przede wszystkim przestrzegać starodawnej reguły brzmiącej „Herbata odda wszystko, co w niej tkwi, jeśli otrzyma wszystko czego potrzebuje”. Dość ważne jest dozowanie ilości suszu, jakości wody, temperatury wody i czasu parzenia. Wszystkie rodzaje zielonej herbaty zaparza się w pewnej zależności od gatunku przegotowaną wodą, schładzana w oddzielnym dzbanku, gdzie występuje temperatura 60-85 C.
Mocniejsze gatunki herbat, które mają zdecydowany smaku zalewa się wodą o temperaturze 75 - 85 stopni. Natomiast delikatniejsze gatunki zielonej herbaty zalewamy wodą o temperaturze, która sięga 60 do 75 stopni. Na szklankę wody lub najlepiej na czajniczek do zaparzania, należy dać 1 płaską łyżeczkę (około 3 g) zielonej herbaty /11-13 gramów na 1 litr wody - 4 łyżeczki/. Woda musi być źródlana lub przefiltrowana.
Herbatę nie parzy się dłużej niż 3 minuty.
Jest również chiński rytuał "mycia zielonej herbaty" tzw. "sicz ha"- pierwsze parzenie od razu wylewamy.

Ciekawostki
W światowej produkcji zielonej herbaty dominującą pozycję Chiny - 403'000 ton, później Japonia - 86'000 ton, Indonezja - 32'000 ton i Wietnam - 25'000 ton.