Nazwa produktu leczniczego: HAES - steril 10%

Skład: Hydroxyethylamylum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 100 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 butelka 250 ml 1 butelka 500 ml 1 pojemnik 250 ml 1 pojemnik 500 ml 1 worek 250 ml 1 worek 500 ml
Podmiot odpowiedzialny: Fresenius Kabi Deutschland GmbH
Wytwórca: Fresenius Kabi Deutschland GmbH Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Wytwórnia Płynów Infuzyjnych
Kraj wytwórcy (kod kraju): D, PL


Działanie
Preparat zawierający koloidalną hydroksyetyloskrobię w izotonicznym roztworze NaCl, zwiększający objętość krwi. Ze względu na strukturalne podobieństwo do glikogenu hydroksyetyloskrobia jest dobrze tolerowana. Preparat poprawia właściwości reologiczne i hemodynamiczne krwi: powoduje wzrost ciśnienia tętniczego, poprawia mikro- i makrokrążenie, zmniejsza lepkość krwi i agregację erytrocytów; zmniejsza wartość hematokrytu, poszerza i uszczelnia kapilary, zmniejsza opór płucny i zwiększa objętość wyrzutową serca. W efekcie dochodzi do wyraźnej poprawy perfuzji tkankowej i zwiększenia zużycia tlenu. Preparat powoduje zwiększenie klirensu kreatyniny i objętości wydalanego moczu oraz przejściowo zwiększenie stężenia glukozy i amylazy we krwi. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki. Osmolarność: 309 mOsm/l; pH 3,5-6,0.

Wskazania
Leczenie i zapobieganie hipowolemii oraz wstrząsowi spowodowanym zabiegami chirurgicznymi, urazami, zakażeniami, oparzeniami. Izowolemiczna hemodylucja lecznicza.

Przeciwwskazania
Ciężkie zaburzenia krzepnięcia, zastoinowa niewydolność krążenia, niewydolność nerek ze skąpomoczem i bezmoczem, nadwrażliwość na skrobię, stany przewodnienia, krwotoki wewnątrzczaszkowe. Brak doświadczeń ze stosowaniem preparatu u dzieci.

Środki ostrożności
Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z obrzękiem płuc lub ciężką niewydolnością wątroby, zaburzeniami krzepnięcia, niewydolnością krążenia, niewydolnością nerek i przewlekłymi schorzeniami wątroby. Nie należy stosować u dzieci (brak danych na temat bezpieczeństwa stosowania).

Ciąża i laktacja
Nie zaleca się stosowania w I trymestrze ciąży. Brak badań klinicznych dotyczących stosowania preparatu w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Rzadko reakcje rzekomoanafilaktyczne, które są wskazaniem do natychmiastowego przerwania wlewu: odczyny skórne, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, mdłości, wymioty, wstrząs, skurcz oskrzeli, zatrzymanie oddychania i krążenia. Przy dużej objętości przetaczanych roztworów mogą wystąpić: świąd skóry, wydłużenie czasu krwawienia, obniżenie hematokrytu i rozcieńczenie białek osocza oraz zwiększenie aktywności amylazy we krwi. Sporadycznie bóle w okolicy nerek.

Interakcje
W razie konieczności łącznego podania z innymi lekami należy sprawdzić zgodność wszystkich składników oraz dobrze wymieszać roztwór przed podaniem.

Dawkowanie
Dożylnie we wlewie do żył obwodowych. Leczenie i zapobieganie hipowolemii oraz wstrząs: 20 ml roztworu/kg m.c./dobę; zazwyczaj podaje się 500-1000 ml na dobę. Szybkość podawania: 20 ml/kg m.c./h. Izowolemiczna i hiperwolemiczna hemodylucja lecznicza: 250 ml roztworu HAES w ciągu 0,5-2 h (dawka mała); 500 ml w ciągu 4-6 h (dawka średnia) lub 2 razy po 500 ml w ciągu 8-24 h (dawka duża). Czas leczenia - do 10 dni.

Uwagi
Ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej pierwsze 10-20 ml preparatu należy podać bardzo powoli i obserwować reakcję pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia oznaczyć poziom kreatyniny w surowicy oraz wykonać badanie moczu (u pacjentów z poziomem kreatyniny na granicy normy codziennie kontrolować bilans płynów i bilans azotowy; u pacjentów z patologicznymi zmianami w moczu codziennie kontrolować stężenie kreatyniny w surowicy; u pacjentów z prawidłowym poziomem kreatyniny w surowicy i prawidłowym wyniku badania moczu 1-2 razy podczas leczenia skontrolować parametry wydolności nerek). Należy uwzględnić ryzyko przeciążenia krążenia podczas zbyt szybkiego podania preparatu lub zbyt dużej dawki. Na bieżąco kontrolować bilans wodny, oznaczać stężenie jonów w osoczu i aktywność amylazy w surowicy. Przy podawaniu w większych dawkach na bieżąco kontrolować czas krzepnięcia, wartość hematokrytu i rozcieńczenie białek krwi.