Nazwa produktu leczniczego: Granocyte 34

Skład: Lenograstimum
Postać farmaceutyczna: proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań podskórnych i infuzji dożylnych
Dawka: 33,6 mIn j.m.
Wielkość opakowania: 1 fiol. proszku 1 amp. rozp. 1 fiol. proszku amp.- strzyk. z rozp. 2 igły 5 fiol. proszku 5 amp. rozp. 5 fiol. proszku 5 amp.- strzyk. z rozp. 10 igieł
Podmiot odpowiedzialny: CHUGAI Sanofi-Aventis
Wytwórca: Sanofi Winthrop Industrie
Kraj wytwórcy (kod kraju): F



Działanie
Rekombinowany ludzki czynnik wzrostu kolonii granulocytowych (rHuG-CSF) - cytokina, glikozylowane białko złożone ze 174 aminokwasów o właściwościach identycznych z endogennym ludzkim G-CSF, wpływające na wzrost, różnicowanie i czynność komórek. Pobudza w szpiku kostnym namnażanie i dojrzewanie komórek prekursorowych linii granulocytów obojętnochłonnych (neutrofilów) oraz przejście dojrzałych neutrofilów do krwi. Zwiększa także liczbę komórek CFU-S i CFU-GM we krwi obwodowej. Mobilizuje hematopoetyczne komórki progenitorowe (PBPCs) do krwi obwodowej. Skraca czas trwania neutropenii i jej powikłań po chemioterapii cytotoksycznej lub po przeszczepieniu szpiku kostnego. Bezwzględna dostępność biologiczna leku po podaniu w zalecanej dawce wynosi 30%. Maksymalne stężenie w surowicy jest proporcjonalne do wstrzykniętej dawki. Vd wynosi ok. 1 l/kg mc., średni czas pozostawania leku w organizmie po podaniu sc. wynosi prawie 7 h, a T0,5 ok. 3-4 h (po wielokrotnym wlewie iv. T0,5 wynosi 1-1,5 h). Lek nie ulega kumulacji w tkankach w następstwie wielokrotnego podawania. Przypuszczalnie w organizmie lek ulega degradacji do peptydów. Mniej niż 1% leku jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Wskazania
Zmniejszenie nasilenia oraz skrócenie czasu trwania neutropenii u pacjentów (z rozrostem nowotworowym niewywodzącym się ze szpiku) poddawanych terapii mieloablacyjnej, u których wykonano następnie przeszczep szpiku kostnego (BMT), których zakwalifikowano do grupy chorych o zwiększonym ryzyku przedłużającej się, ciężkiej neutropenii. Skrócenie czasu trwania i zmniejszenie nasilenia ciężkich neutropenii i towarzyszących im powikłań u pacjentów, u których w przebiegu leczenia cytostatycznego występowała neutropenia z gorączką, w tym także u chorych na ostrą białaczkę szpikową de novo. Lenograstim zmniejsza częstotliwość zakażeń, czas leczenia antybiotykami drogą parenteralną i skraca okres hospitalizacji. Mobilizacja komórek krwiotwórczych do krwi obwodowej (PBPCs).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lenograstim lub pozostałe składniki preparatu. Nie należy stosować leku jako środka umożliwiającego zwiększenie dawek cytostatyków ponad ustalone dawki lub w celu zmiany schematów ich dawkowania (skrócenie przerw między kursami chemioterapii). Nie stosować jednocześnie z chemioterapią. Nie stosować u pacjentów: z rozrostem nowotworowym wywodzącym się ze szpiku innym niż ostra białaczka szpikowa de novo, z ostrą białaczką szpikową de novo u pacjentów w wieku poniżej 55 lat i (lub) z dobrym wynikiem badania cytogenetycznego, tzn. t(8;21), t(15;17) i inv (16).

Środki ostrożności
G-CSF może powodować in vitro wzrost niektórych komórek nowotworowych pochodzenia szpikowego oraz pozaszpikowego. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, wtórną białaczką szpikową i przewlekłą białaczką szpikową. Dlatego preparatu nie powinno się stosować w tych wskazaniach. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku we wszystkich stanach przednowotworowych szpiku. Należy zachować ostrożność w przypadku zaobserwowania niespodziewanego wzrostu nowotworu w czasie stosowania rHuG-CFS. W trakcie terapii lenograstimem zaleca się regularną kontrolę liczby leukocytów i natychmiastowe zaprzestanie terapii, jeśli ich liczba przekroczy 50 x 109/l. Natomiast w przypadku stosowania leku w celu mobilizacji PBPC, leczenie należy przerwać, jeśli leukocytoza osiągnie wartości > 70 x 109/l. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zespół zaburzeń oddechowych dorosłych (ARDS): kaszel, gorączka, duszność, którym towarzyszą zmiany w obrazie radiologicznym (nacieki w płucach) oraz upośledzenie czynności płuc, należy natychmiast odstawić preparat i wdrożyć odpowiednie leczenie. Pacjenci z niedawno rozpoznanymi naciekami w płucach lub zapaleniem płuc mogą należeć do grupy wysokiego ryzyka. Po przeszczepieniu szpiku kostnego należy zwrócić szczególna uwagę na powrót liczby płytek do wartości prawidłowych. Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie 24 godzin przed chemioterapią oraz 24 godzin po zakończeniu chemioterapii. Na początku leczenia należy zaplanować procedurę przeszczepiania PBPC. Szczególną uwagę należy zwrócić na liczbę PBPC, które uległy mobilizacji przed rozpoczęciem chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków. W przypadku niezadowalających wyników, procedurę przeszczepienia PBPC należy zastąpić innymi metodami leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na sposób liczenia uzyskanych komórek krwiotwórczych, ponieważ wyniki analizy liczby komórek CD 34+ za pomocą cytometrii przepływowej uzyskiwane w różnych laboratoriach bywają różne. Zaleca minimalna liczba komórek CD34+ ≥ 2 x 106/kg mc. Zastosowanie metody mobilizacji komórek krwiotwórczych do krwi obwodowej, która jest procedurą niedającą bezpośrednich korzyści zdrowemu człowiekowi, można rozważać wyłącznie w oparciu o lokalnie obowiązujące regulacje prawne dotyczące dawców szpiku kostnego. Nie zaleca się stosowania metody PBPC u dawców > 60. roku życia. Zabiegu leukaferezy nie należy wykonywać u dawców leczonych lekami przeciwzakrzepowymi oraz u tych, u których występują zaburzenia hemostazy. Zabiegu aferezy nie należy przeprowadzać, jeśli liczba płytek wynosi < 75 x 109/l. Przy doborze dawców należy zwrócić uwagę na dobry dostęp do żyły, w miarę możliwości należy unikać zakładania cewnika do żyły centralnej. Allogeniczny przeszczep komórek macierzystych może być związany ze zwiększonym ryzykiem przewlekłej choroby GVH (przeszczep przeciwko gospodarzowi). Brak danych odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek. Brak danych odnośnie bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów ze znacznie zmniejszoną liczba komórek prekursorowych szpiku kostnego, u których występuje zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych. W czasie terapii należy dokładnie monitorować wielkość śledziony ze względu na ryzyko pęknięcia śledziony.

Ciąża i laktacja
Leku nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią ze względu na brak danych dotyczących przechodzenia leku do mleka.

Działania niepożądane
U pacjentów po przeszczepieniu szpiku: zmniejszenie liczby płytek, zakażenia o różnym nasileniu (aż do posocznicy), zapalenie jamy ustnej, biegunka, ból brzucha, wymioty, zmiany skórne, łysienie, gorączka. Po chemioterapii przeciwnowotworowej: nudności, wymioty, łysienie, bóle kostne, gorączka i ból głowy, podrażnienie w miejscu iniekcji. Po mobilizacji komórek krwiotwórczych do krwi obwodowej: przemijający wzrost stężenia aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej, leukocytoza > 50 x 109/l, trombocytopenia, zapalenie gardła, nieżyt nosa, ból brzucha, bóle kostne, ból kręgosłupa, ból głowy, osłabienie, inny ból. Ponadto: zwiększona przemijająca aktywność enzymów wątrobowych i (lub) fosfatazy alkalicznej; bardzo często: zwiększenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej; często: powiększenie śledziony (bardzo rzadkie przypadki pęknięcia śledziony); rzadko: śródmiąższowe zapalenie płuc, obrzęk płuc, nacieki w płucach, zwłóknienie płuc, niewydolność oddechowa i zespół zaburzeń oddechowych u dorosłych (ARDS), prowadzące niekiedy do zgonu pacjenta. Bardzo rzadko: zapalenie naczyń skórnych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella), reakcje alergiczne, w tym pojedyncze przypadki wstrząsu anafilaktycznego. Sporadycznie: zespół Sweeta, rumień guzowaty i zgorzelinowe zapalenie skóry.

Interakcje
Nie stosować leków cytostatycznych na 24 h przed i po podaniu lenograstimu. Ostrożnie stosować z innymi krwiotwórczymi czynnikami wzrostu i cytokinami - interakcje z nimi nie są znane.

Dawkowanie
Preparat stosuje się u pacjentów o powierzchni ciała do 1,8 m2. U dorosłych po przeszczepieniu szpiku: 150 µg (19,2 MIU)/m2 pc./dobę w 30-minutowym wlewie dożylnym w roztworze 0,9% NaCl lub w iniekcji podskórnej (dawka ta odpowiada dawce 5 µg lub 0,64 MIU/kg mc./dobę). Terapię rozpoczyna się 24 h po przeszczepieniu szpiku. U dorosłych po chemioterapii przeciwnowotworowej: 150 µg (19,2 MIU)/m2 pc./dobę w iniekcji podskórnej. Terapię rozpoczyna się na dobę po zakończeniu chemioterapii. W obu ww. przypadkach leczenie należy kontynuować do czasu ustąpienia neutropenii i powrotu liczby neutrofili do poziomu uzasadniającego przerwanie leczenia, nie dłużej jednak niż przez 28 kolejnych dni. W celu mobilizacji PBPCs po chemioterapii: 150 µg (19,2 MIU)/m2 pc./dobę w iniekcji podskórnej. Terapię rozpoczyna się po upływie 24 h od zakończenia podawania cytostatyków. Leukaferezę przeprowadza się gdy leukocytoza po osiągnięciu wartości najniższej wzrasta albo dostatecznej liczby komórek CD34+ we krwi. U pacjentów, którzy nie byli poddawani długotrwałej chemioterapii zwykle wystarcza jedna leukafereza do osiągnięcia min. wymaganej liczby komórek CD34+. Lenograstim - jako jedyny lek w celu mobilizacji PBPCs: 10 µg (1,28 MIU)/kg mc./dobę podskórnie przez 4-6 dni. Leukaferezę przeprowadza się między 5 a 7 dniem. U pacjentów, którzy nie byli poddawani długotrwałej chemioterapii zwykle wystarcza jedna leukafereza do osiągnięcia min. wymaganej liczby komórek CD34+. W celu mobilizacji PBPCs u zdrowych dawców: 10 µg (1,28 MIU)/kg mc./dobę podskórnie w ciągu 5-6 dni. Pozwala to osiągnąć ≥3 x 106/kg mc. komórek CD34+, po wykonaniu jednego zabiegu leukaferezy u 83% dawców i dwóch zabiegów leukaferezy u 97% dawców. Osoby w podeszłym wieku: brak specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci: nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci poniżej 2 rż., którym przeszczepiono szpik.