Gołąbek zielonawy (Russula virescens) – jest to grzyb, który należy do rodzaju gołąbek.

Charakterystyka
Gołąbek ma kapelusz o średnicy około 6- 15 cm. Jest gruby i spłaszczony o barwie szarozielonej. Wraz z czasem kolor zmienia się do niebieskozielonawej lub żółtawo blaknącej. Podczas suchej pogody występują różne spękania, a zwłaszcza na starszych owocnikach. Skórka jest łuskowata i zawsze matowa. Blaszki gołąbka są grube do 10 mm szerokości. U młodych egzemplarzy są białe, a u starszych bladokremowe.
Trzon ma wysokość od 5 do 12 cm. Jest biały i pełny, a z wiekiem robi się gąbczasty. Podstawa często występuje z rdzawymi plamkami. Miąższ jest biały, a wkrótce o wzroście robi się brązowy. Jest dość twardy i suchy, ale ma przyjemny smak.
Gołąbek zielonawy owocuje od lipca do września. Można go spotkać najczęściej w lasach liściastych i iglastych, a najczęściej pod brzozami, bukami i dębami. Jak również w lasach świerkowych.

Znaczenie
Jest grzybem jadalnym. Najlepiej smakuje po smażeniu, jednak można go również jeść na surowo. Ma dość wysoką wartość odżywczą ze względu na zwarty, chrupki miąższ.
Należy do najczęściej zbieranych gołąbków na terenach Polski. Jest także jednym z najlepszych i najwydajniejszych gołąbków spożywczych.
Gołąbka zielonawego można pomylić z gołąbkiem grynszpanowym (Russula aeruginea) lub też z niektórymi formami gołąbka modrożółtego. Może być także mylony ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym.