Gołąbek błotny (Russula paludosa) – jest to grzyb należący do rodzaju gołąbek.

Charakterystyka
Kapelusz gołąbka ma barwę brązowoczerwona lub ochrowobrązowa. Czasami można spotkać prawie bez odcieni czerwonych. Posiada charakterystyczny płaski garbek, później jednak jest przeważnie wgłębiony. Ma średnicę kapelusza od 5 do 15 cm. Skórka jest błyszcząca i lepka. Blaszki natomiast długo pozostają białe. Dopiero później robią się maślanożółte, a na ostrzach czasem są czerwonawe.
Trzon ma biały, a czasami z czerwonym nalotem. Wysokość grzyba sięga od 4 do 10 cm. Miąższ jest biały. Starszy egzemplarz gołąbka błotnego na starość trochę szarzeje. Jest bez zapachu o łagodnym smaku.
Grzyb owocuje od lipca do października. Rośnie w bagnistych, ale i wilgotnych lasach iglastych świerkowych i sosnowych. Czasami można gołąbki spotkać na torfowiskach, ponieważ lubią kwaśne gleby.

Znaczenie
Jest to smaczny grzyb jadalny, który nadaje się do bezpośredniego spożycia. Można jeść go na surowo, dodawać do sałatek, smażyć i gotować. Gołąbek błotny doskonale smakuje w śmietanie i z dodatkiem koperku.

Gołąbka błotnego często myli się z jadalnym gołąbkiem płowiejącym (Russula decolorans). Oba grzyby są bardzo podobne i występują na tym samym siedlisku.