Nazwa produktu leczniczego: Flumazenil Teva

Skład: Flumazenilum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka: 0,1 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 ampułka po 5 ml 1 ampułka po 10 ml 5 ampułek po 5 ml 5 ampułek po 10 ml
Podmiot odpowiedzialny: Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Pharmachemie B.V. TEVA Pharmaceutical Works Private Ltd. Company
Kraj wytwórcy (kod kraju): NL, H


Działanie
Imidazobenzodiazepina, wybiórczy, kompetycyjny inhibitor substancji działających poprzez receptor benzodiazepinowy. Flumazenil powoduje odwrócenie reakcji paradoksalnych. Po podaniu dożylnym działanie hypnosedatywne bezodiazepin jest blokowane natychmiast (w ciągu 1-2 min). Flumazenil nie odwraca działania substancji nie działających poprzez receptor benzodiazepinowy (barbiturany, GABA-mimetyki oraz agoniści receptora adezynowego). Nie-benzodiazepinowi agoniści, tacy jak cyklopirrolon oraz triazolopirydazyna są blokowani przez flumazenil. Flumazenil wywiera słabe, agonistyczne działanie przeciwdrgawkowe. W 50% wiąże się z białkami surowicy, w większości z albuminami. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie do nieaktywnej pochodnej karboksylowej. T0,5 w fazie dystrybucji wynosi 4-15 min, T0,5 w fazie eliminacji - 40-80 min. Okres półtrwania u pacjentów z niewydolnością wątroby jest znacznie wydłużony (70-210%), natomiast u dzieci > 1 rż. jest trochę krótszy i średnio wynosi 40 min. (najczęściej 20-75 min.). Flumazenil w niezmienionej postaci wydalany jest z moczem w znikomych ilościach, co może świadczyć o tym, że lek jest całkowicie metabolizowany.

Wskazania
Całkowite lub częściowe znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin: wyprowadzanie hospitalizowanych pacjentów ze znieczulenia ogólnego wywoływanego lub podtrzymywanego benzodiazepinami , znoszenie sedatywnego działania benzodiazepin stosowanych w związku z krótkotrwałymi zabiegami diagnostycznymi i terapeutycznymi u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. Wybiórcze znoszenie ośrodkowego działania benzodiazepin w celu przywrócenia czynności oddechowej. Diagnostyka i leczenie przedawkowań i zatruć wywołanych tylko lub głównie benzodiazepinami.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na flumazenil lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Pacjenci, u których benzodiazepiny podawane są w związku z leczeniem stanu potencjalnie zagrażającemu życiu (np. w celu kontroli ciśnienia śródczaszkowego lub w stanie padaczkowym). W sytuacjach mieszanego zatrucia benzodiazepinami i trój- i/lub czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, działanie toksyczne leków przeciwdepresyjnych może być maskowane przez benzodiazepiny; jeżeli występują objawy ciężkiego zatrucia ze strony układu autonomicznego (antycholinergiczne), objawy neurologiczne (zaburzenia motoryczne) lub objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, wówczas flumazenil nie powinien być podawany w celu zniesienia działania benzodiazepin.

Środki ostrożności
Flumazenil wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin; jeśli pacjent nie budzi się, należy wziąć pod uwagę inną przyczynę. Nie należy podawać flumazenilu, jeśli pacjent pozostaje pod wpływem środków zwiotczających mięśnie. Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostać pod stałym nadzorem, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem; u tych pacjentów (szczególnie z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymanie stałego poziomu sedacji, a nie całkowite wybudzenie. Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. U osób leczonych długotrwale dużymi dawkami flumazenilu korzyści płynące z zastosowania tego leku powinny przeważać nad możliwością wystąpienia objawów z odstawienia; jeśli pomimo zastosowania odpowiednich dawek leku, wystąpią objawy z odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu. Nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 1 rż., chyba że korzyści płynące z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza w przypadku niezamierzonego przedawkowania) związanym z zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie uspokojenia z zachowaniem świadomości, ponieważ nie przeprowadzono kontrolowanych badań. Nie zaleca się stosowania u chorych na padaczkę leczonych długotrwale benzodiazepinami ze względu na ryzyko wystąpienia drgawek. U osób z poważnym urazem mózgu i/lub nieustabilizowanym ciśnieniem śródczaszkowym leczonych flumazenilem (w celu odwrócenia działania benzodiazepin) może rozwinąć się podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. Nie zaleca się stosowania w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin ani w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu odstawienia benzodiazepin. Należy zachować ostrożność stosując flumazenil u pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu, ze względu na zwiększoną częstość występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, w którym korzyści płynące z jego zastosowania przerastają potencjalne zagrożenie dla płodu. W przypadkach nagłych stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest przeciwwskazane; karmienie piersią należy przerwać na 24 h po podaniu flumazenilu.

Działania niepożądane
Bardzo często: nudności (podczas znieczulenia). Często: niepokój, chwiejność emocjonalna, bezsenność, senność; zawroty i bóle głowy, wzburzenie, drżenie, suchość w ustach, hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezja; diplopia, zez, wzmożone łzawienie; palpitacje, rumieniec, hipotensja, hipotensja ortostatyczna; wymioty podczas znieczulenia, czkawka; wzmożona potliwość; uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: drgawki; zaburzenia słyszenia; tachykardia, bradykardia, ekstrasystole; duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej, dreszcze. Może również wystąpić napad paniki u osób, u których występowała ona już uprzednio.

Interakcje
Flumazenil znosi działanie innych niż pochodne benzodiazepiny leków działających na receptor benzodiazepinowy (m.in. zopiklon, triazolopirydazyna). Należy zachować ostrożność w przypadku niezamierzonego przedawkowania, ponieważ działanie toksyczne innych leków psychotropowych (zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych), przyjętych w tym samym czasie, może narastać wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin. Podanie flumazenilu chorym zatrutym trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi grozi wystąpieniem drgawek i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Nie obserwowano interakcji z innymi lekami działającymi hamująco na o.u.n. Lek nie zmienia farmakokinetyki pochodnych benzodiazepiny (midazolamu, flunitrazepamu oraz lormetazepamu), a pochodne benzodiazepiny nie wpływają na farmakokinetykę flumazenilu.

Dawkowanie
Lek może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych lub we wlewie kroplowym. Flumazenil powinien być podawany dożylnie przez anestezjologa lub doświadczonego lekarza. Dorośli. W anestezjologii. Zalecana dawka początkowa to 0,2 mg podana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg i jeśli jest potrzeba powtarzać ją w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 1 mg. Zwykle potrzebna dawka leku wynosi 0,3-0,6 mg, ale może się ona różnić z zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz typu zastosowanych benzodiazepin. Intensywna terapia. Dawka początkowa wynosi 0,2 mg i ma być podawana dożylnie w ciągu 15 s. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 s można podać kolejną dawkę 0,1 mg; jeśli potrzeba, powtarzać dawkę w odstępach co 60 s do dawki całkowitej 2 mg lub aż do momentu wybudzenia pacjenta. W przypadku nawracającej senności można zastosować wlew dożylny w dawce 0,1-0,4 mg/h. Szybkość wlewu powinno się ustalić indywidualnie w celu osiągnięcia pożądanego stanu wybudzenia pacjenta. Wlew powinien być przerywany co 6 h w celu sprawdzenia, czy nastąpił nawrót sedacji. Aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia u pacjentów długo leczonych dużymi dawkami benzodiazepin na oddziałach intensywnej terapii, dawkowanie flumazenilu musi być dostosowane indywidualnie, a lek podawany w powolnym wstrzyknięciu. U pacjentów z dużym nasileniem lęku w okresie przedoperacyjnym oraz u osób wywiadem przewlekłych i sporadycznych stanów lękowych, dawki flumazenilu muszą być dostosowane indywidualnie. Dzieci i młodzież (od 1 do 17 rż.): w celu odwrócenia sedacji dawka początkowa wynosi 0,01 mg/kg. mc. (do 0,2 mg). Jeśli po 45 s okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) i jeśli jest potrzeba, powtarzać ją w odstępach co 60 s (maksymalnie 4 razy) do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawka powinna być dostosowana w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności przewlekłego podawania flumazenilu u dzieci w celu zmniejszenia sedacji. Dzieci poniżej 1 rż.: z powodu niewystarczającej ilości danych dotyczących stosowania flumazenilu lek można podać jedynie wówczas, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż potencjalne ryzyko.
Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (gdyż wydalanie może być spowolnione) oraz u pacjentów w podeszłym wieku (ta grupa pacjentów jest bardziej wrażliwa na działanie benzodiazepin). Flemazenil można stosować jednocześnie z innymi środkami stosowanymi w resuscytacji.

Uwagi
W trakcie stosowania preparatu pacjenci powinni być ściśle monitorowani (EKG, tętno, oksymetria, reakcja na bodźce oraz inne oznaki życia jak akcja serca, liczba oddechów na minutę, ciśnienie krwi). Z powodu ryzyka resedacji oraz zapaści oddechowej, dzieci, u których stosowano do sedacji midazolam, muszą być monitorowane przez co najmniej 2 h po podaniu flumazenilu (w przypadku zastosowania innych benzodiazepin czas monitorowania pacjenta musi być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania). Produkt zawiera ok. 3,7 mg sodu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań; powinno to być brane pod uwagę u pacjentów stosujących dietę niskosodową. Co najmniej 24 h po przyjęciu flumazenilu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu, ani wykonywać jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.