Nazewnictwo międzynarodowe - Artemisia dracunculus (łac.), Tarragon (ang.)

Estragon posiada wiele nazw mi?dzy innymi bylica estragon, bylica głupich czy draganek. Jest to roślina przyprawowa z rodziny astrowatych. Pochodzi z Rosji. Zazwyczaj rośnie dziko w Azji, południowo – wschodniej Europie i Ameryce Północnej. Uprawia się go także w Polsce, zaś za głównego producenta uważa się Francję.
Roślina ta w swoim składzie zawiera olejki lotne, związki flawonoidowe, związki goryczkowe, garbniki i pochodne kumaryny.
Charakterystyczną cechą estragonu jest jego aromatyczny zapach i gorzki smak. Wykorzystuje się go często w kuchni przy przyrządzaniu przeróżnych dań i dodatków, a w szczególności w sosach. Wykorzystuje się świeże listki. Jest składnikiem ziół prowansalskich. Zaprawia się nim octy ziołowe i musztardy. Można używać go zamiast soli, gdyż poprawia smak potraw. Trzeba jednak pamiętać, iż nie należy go gotować.

Estragon ma szerokie zastosowanie w lecznictwie. Starożytni Grecy używali go przy bólu zębów, czy ukąszeniu przez węże. Dziś estragon stosowany jest w ułatwieniu trawienia i wspomaganiu apetytu. Pomaga w reumatyzmie i artretyzmie, a także przy skazie moczowej. Oczyszcza on też krew. Ma właściwości żółciopędne, moczopędne, przeciwzapalne i przeciwskurczowe.
Estragon najlepiej jest zbierać od lipca do sierpnia.