Pomoc
Rejestracja
KFD na Youtube
KFD na Facebooku
Historia Muay Thai
MuayThai Pochodzi z Tajlandii.
Początek muay thai (muay boran), jak
wyodrębnionego i posiadającego cechy charakterystyczne stylu walki
wręcz, datuje się na początek XIII wieku
(era Sukhothai). Czterej wojownicy Jatubaht, którzy chronili
królewskiego
słonia, kiedy stracili swoją początkową broń, musieli używać techniki
Muay thai. Muay Thai u źródeł był silnie zrytualizowanym i przesyconym
elementami religijnymi,
stylem, gdzie taniec przed walką (waikhru) odgrywał kluczową role oraz rytualne metody
treningowe
były na porządku dziennym. Na potrzeby Armii, włączono do niego walkę
bronią (krabi-krabong) oraz owijacze na ręce zwanye "kaad chuek", które
w celu zadawania
większych obrażeń były specjalnie utwardzane i nabijane kamiennym
żwirem, także szkłem i innymi podobnymi
materiałami. Na rozwój muay boran wpłynęło też silnie chińskie Wushu,
z którym Tajowie zetknęli się w na początku drugiej połowy XVIII wieku,
a z którego zaczerpnięto rozmaite techniki uderzeń zadawanych z wyskoku.
W 1887 roku z inicjatywy króla otwarto wydziały wychowania
fizycznego na nowych akademiach wojskowych zachodniego typu i w
kolegiach nauczycielskich. w ramach zajęć obowiązkowych był boks tajski,
trenowany dwa razy w tygodniu przez półtorej godziny. Większość
młodych Tajów pochodziła z klasy pracującej i trenowała w
swoich rodzinnych wioskach i pobliskich świątyniach. Trenerzy, zarówno z
wiosek, jak i ze świątyń, byli z reguły bokserami, którzy zakończyli
karierę sportową. Przed głównymi imprezami dobrzy zawodnicy
trenowali codziennie, a w celu zmotywowania ich do większej pracy otrzymywali stypendia
treningowe od lokalnych przedstawicieli rządu i możnowładców.
Do końca XIX wieku wykształciły się jednakowe reguły na ringu
muay thai przy użyciu owijaczy. W
1921 walki w boksie tajskim zaczęły odbywać się na wzniesionych
platformach otoczonych linami. Zapobiegały przed wdarciem się kibiców na ring. A w roku 1929
właściciel stadionu Suan Sanuk wprowadził ring dla tajskich bokserów z
trzema linami i narożnikami, głównie dlatego, że chciał
organizować międzynarodowye walki bokserskie.
Ze względu na wysoką zdolność do urazów podczas walk, od połowy lat 20. XX wieku
zaczęto wycofywać z ringu owijacze oraz wyłączać
stosowanie bardziej perfidnych technik, takich jak kopnięcia w
krocze, dźwignie, rzuty czy uderzenia głową. Bezpośrednią przyczyną tych zmian była śmierć zawodnika na ringu
w Bangkoku. Na początku lat 30. XX wieku zawodnicy
boksu tajskiego zaczynali używać żelaznych ochraniaczy na krocze i
skórzanych rękawic bokserskich. W ramach stosowania rękawic Muay Thai wzbogaciło się o bokserskie techniki z europy.
Przyjęto zmodyfikowane przepisy bokserskie markiza Quensberry dlatego
walki Tajskich bokserów wyznaczono na 5 rund po 3 minuty. Wprowadzono też podział zawodników na kategorie wagowe.
Dzięki temu Muay Thai stało się popularne na całym świecie!.
Wiele
starych jednak przetrwało. Tradycyjny taniec przed walką jest
wykonywany aż po dzień dzisiejszy (waikhru), wcześniej by przedstawić
swój region, a teraz ze względu na panujący wtedy zwyczaj. Wykonywali
swoje modły do bogów i odmawiali walki, jeżeli nie
towarzyszyły im
synkopowane rytmy tajskiej muzyki ludowej. Muzyczny zespół składał się
z samych mężczyzn (żeby nie osłabić z sił zawodników MT): flecisty,
dwóch bębnistów i cymbalisty. Flecista kierował
perkusistami i zmieniał swe tony w zależności od tempa walki i emocji
przejawianych przez tłum.
Około 1935 roku ośrodki, w których rozgrywano walki, zaczęły
przeznaczać część zysków na pomoc tajlandzkim instytucjom dobroczynnym
i Tajlandzkiej armii. Takie rozwiązanie stosowana jest do dziś.
Muay Thai a obecne czasy
Dzisiaj Muay Thai rozgrywane jest na ringu. Muay Thai to styl walki w stujce (zawodnik leżący na deskach nie uczestniczy w
walce). Formułą jest tylko i wyłącznie full-contact, gdzie ciosy zadaje
się z pełną siłą w przeciwnika. Istnieją także szkoły uczące tradycyjnych technik
muay boran (?dawny (starożytny) boks?). W Polsce boks tajski uprawiany jest
od początku lat 90. XX wieku.
Charakterystyka techniczna
Najbardziej cechującą techniką w Muay Thai jest szerokie używanie kolan i łokci (w formule amatorskiej
na łokcie, kolana i korpus są zakładane ochraniacze, w walkach
zawodowych są one nieosłonięte). Tego rodzaju uderzenia niejednokrotnie
skutkują szybkim nokautami.
W Muay Thai kładzie się nacisk na używanie
niskich kopnięć. Podstawą tego stylu jest niskie kopnięcie w udo
(lowkick). Lowkick posiada sporo wariantów - m.in. jako
kopnięcie opadające z góry w dół. Wykonywane jest z mocnym i maksymalnym wylręceniem
ciała, a nawet obrocie zawodnika po nietrafieniu. Powierzchnią
kopiącą jest w nim goleń, rzadziej stopa.
Muay Thai dużą uwagę skupia na klinczu,
czyli walki w zwarciu. Pozycja walki jest frontalna, ręce trzyma się
szerzej niż w bokserskiej gardzie, wtedy trudniej złapać w
klincz.
Dozwolone są przechwyty kopnięć, obalenia i podcięcia, ale zabronione
są rzuty, jakie wystepują np. w Judo. Wadą boksu a nawet słabością jest
brak walki w parterze, tak jak np. w Brazylijskim JiuJitsu.
Na
początku techniki bokserskie w Muay Thai były słabe ponieważ nacisk
kładziono przeważnie na techniki nożne. Obecnie popularne. Niekiedy
zdaża się że Tajscy bokserzy stają się mistrzami w Boksie.
Ubrania i poziomy szkoleniowe
Strój treningowy składa się z krótkich spodenek z napisem Tajskim
oraz
koszulki bez rękawów. W walkach zawodowych zawodnicy walczą bez
koszulki. Waga rękawic wynosi 10 lub 12 uncji (czyli od 283,5 g
do 340 g) w zależności od kategorii wagowej.
W
boksie tajskim nie uzyskuje się stopni szkoleniowych. Szacunek i
uznanie zdobywa się poprzez liczbę zwyciężonych walk. Niektóre
organizacje, np. United States Muay Thai Association, nadają takowe stopnie.
Przydatne linki
Polskiego Związku KB i MT
Muay Thai
![Multipower Creatine [kreatyna] - 500g](http://sklep.kfd.pl//cache/92299ea1e96b6c2ccf2835abce9e5419_62x62.jpg "Multipower Creatine [kreatyna] - 500g")
