Nazewnictwo międzynarodowe - Hypericum perforatum (łac.), St John's wort (ang.)

Dziurawiec zwyczajny ma wiele innych nazw mi?dzy innymi dziurawiec pospolity, ziele świętojańskie czy ruta polna. Jest to wieloletnie zioło należące do rodziny dziurawcowatych. Pochodzi z Europy, występuje zaś również w zachodniej Azji, północnej Afryce i Ameryce Północnej. W Polsce jest to pospolita roślina rosnąca w zaroślach, lasach, suchych łąkach, pastwiskach, przydrożach oraz polanach górskich.

Jest to roślina bardzo aromatyczna. Posiada żółto – złote kwiaty, które podobno największe są 24 czerwca. Jest to dzień urodzin Jana Chrzciciela, dlatego dziurawiec nazywany jest również ziołem Św. Jana. Właściwości dziurawca znane są od wieków. Jest do doskonałe lekarstwo relaksujące na stresy, nerwy i niepokój oraz związaną z tym bezsenność. Wspomaga również kobiety w okresie menopauzy, przynosząc ulgę podczas zmian hormonalnych. Wpływa korzystnie na macicę, łagodzi napięcie przedmiesiączkowe, a także bóle podczas miesiączki. Poza tym obniża ciśnienie krwi, łamliwość włośniczek, ma właściwości moczopędne – redukuje zatrzymywanie się płynów, przyspiesza usuwanie toksyn z moczu, pomaga w leczeniu skazy moczowej oraz zapalenia stawów.
Dziurawiec zwyczajny jest doskonałym środkiem pomocnym przy leczeniu przeziębienia, grypy i ogólnego osłabienia organizmu. Ma właściwości wykrztuśne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Łagodzi dokuczliwy kaszel i infekcje klatki piersiowej. Poza tym badania wykazały, iż zioło to jest skuteczne podczas leczenia astmy, gruźlicy, AIDS, a nawet nowotworów. Wspomaga także żołądek – leczy choroby przewodu pokarmowego mi?dzy innymi zapalenie jelit i żołądka, rozwolnienia, czerwonki, wrzody oraz nieżyt żołądka.
Jest doskonały na nerwobóle np. gośćca mięśniowo – ścięgnistego, bóle pleców, bóle głowy, bóle zębów i bóle reumatyczne. Olej używany zewnętrznie łagodzi i goi oparzenia, hemoroidy, a także przyspiesza gojenie się ran.
Należy być ostrożnym podczas używania dziurawca, ponieważ powoduje on, iż skóra staje się bardziej wrażliwa na światło. Osoby z jasną karnacją oraz zmianami skórnymi powinny więc unikać mocnego słońca oraz promieniowania ultrafioletowego. Poza tym podczas kuracji tym ziołem należy wystrzegać się spożywania czerwonego wina, sera, drożdży i marynowanych śledzi. Dziurawca nie poleca się kobietom w ciąży oraz karmiącym piersią.

W sklepach można znaleźć wiele produktów z dziurawca zwyczajnego mi?dzy innymi zioła do zaparzania, nalewkę oraz tabletki. Wchodzi on również w skład wielu mieszanek ziołowych i preparatów złożonych.

W Rosji dziurawiec nazywany jest „zwierbobojem”, co oznacza dosłownie „zwierzobójca”. Zwierzęta, które karmione są paszą, gdzie występuje duża ilość dziurawca mogą cierpieć na stany zapalne skóry. Barwi on także mleko krów. Dziurawiec rośnie na łąkach, co obniża jakość siana.

Ciekawe przepisy

Napar:
Należy zalać 2 łyżki dziurawca 1,5 szklanki wrzątku, a następne parzyć pod przykryciem przez 30 minut. Całość przecedzić. Pić po 1/2 szklanki 20 minut przed jedzeniem 2-3 razy dziennie.

Olej z dziurawca zwyczajnego:
Trzeba przygotować 50 g kwiatów z dziurawca, 500 ml oliwy z oliwek oraz kolorowy, szklany słój. Kwiaty należy umieścić w słoju i zalać oliwą. Całość trzymać z dala od światła przez dwa miesiące, regularnie mieszając. Po upływie określonego czasu należy wszystko przecedzić używając gazy.

Nalewka z ziela dziurawca:
500 ml spirytusu zalewamy 100 g ziela dziurawca i odstawiamy to na 7 dni. Następnie przecedzamy i wyciskamy przez gazę. Podczas choroby wątroby, przewodu pokarmowego i układu żółciowego pije się 2 razy dziennie po jednej łyżeczce na pół szklanki wody.