Durian właściwy (Durio zibethinus Murray) - zwany jest zybuczkowcem właściwym – jest to gatunek rośliny należący do rodziny wełniakowatych (Bombacaceae). Pochodzi z Indonezji, ale uprawiany jest również w większości krajów południowo -wschodniej Azji. Nazwa owocu wywodzi się od malajskiego słowa „duri”, czyli kolec.

Charakterystyka
Owoc ma kształt owalny. Długość dochodzi do 40 cm, a waga do 4 kg. Jest pokryta zieloną, grubą skórką z kolcami. Charakteryzuje się niezwykle intensywnym (nieprzyjemny) zapachem oraz wykwintnym smakiem. Wewnątrz zielonego owocu, który czasami przechodzi w czerwień, znajduje się delikatnie kremowy i dość jasny miąższ. Owoc rośnie na wysokich drzewach. Wysokość drzew osiąga nawet do 40 m. Spadający kolczasty owoc może kogoś zranić lub nawet zabić. Jest uważany za "najniebezpieczniejszy owoc świata".

Zastosowanie
Durian wykorzystywany jest głównie w kuchni, gdzie oprócz spożywania na surowo jest także gotowany i smażony. Przyrządza się z niego pastę, lody, jak również koktajl przygotowywany na bazie mleczka kokosowego. Mimo swego niezbyt przyjemnego zapachu w krajach Azji uchodzi za wyjątkowy przysmak. Jego smak określa się jako mieszaninę smażonego czosnku czy cebuli, śmietankowego sera i migdałów.
Sprzedawany jest na ulicznych bazarach i najczęściej zjada się go na miejscu. W przypadku pobrudzenia ubrania jego ostry, odurzający zapach może utrzymywać się jeszcze przez wiele godzin i z tego powodu nie wolno go jeść w pomieszczeniach publicznych czy środkach komunikacji miejskiej.
Nie można przechowywać go w niektórych hotelach i zabierać na pokład samolotów poszczególnych linii lotniczych.

Jeśli weźmie się pod uwagę wielkość duriana, a przede wszystkim wyjątkowy smak, nazywany jest także "królem owoców".
Durian należy do roślin leczniczych. W tradycyjnej medycynie sok z liści duriana wykorzystuje się w przypadku gorączki.
Drewno z drzewa duriana posiada duże walory dekoracyjne i ostatnio zyskuje na popularności w meblarstwie, a także w produkcji egzotycznych podłóg.