Nazwa produktu leczniczego: Dormicum

Skład: Midazolamum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 7,5 mg
Wielkość opakowania: 10 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Roche Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Roche Polska Sp. z o.o.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Lek z grupy pochodnych imidazobenzodiazepiny. Charakteryzuje się szybkim początkiem i krótkim czasem działania. Wykazuje działanie uspokajające i nasenne, a także przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe i zwiotczające mięśnie. Po podaniu doustnym midazolam wchłania się szybko i całkowicie (pokarm opóźnia wchłanianie leku). Ze względu na efekt „pierwszego przejścia" całkowita biodostępność leku podanego doustnie wynosi 30-50%. W 96-98% wiąże się z białkami osocza. W nieznacznym stopniu wolno przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, wolno przenika przez barierę łożyska, niewielkie ilości leku wydzielane są do mleka kobiecego. Jest prawie całkowicie metabolizowany na drodze biotransformacji. Midazolam jest hydroksylowany przez izoenzym CYP3A4, a głównym metabolitem jest α-hydroksymidazolam, który jest związkiem czynnym farmakologicznie. Po podaniu doustnym 30-60% leku podlega metabolizmowi w wyniku efektu pierwszego przejścia. T0,5 midazolamu wynosi 1,5-2,5 h, natomiast aktywnego metabolitu - poniżej 1 h. 60-80% dawki leku jest wydalane z moczem w postaci α-hydroksymidazolamu sprzężonego z kwasem glukuronowym. Mniej niż 1% dawki leku jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Midazolam zażywany raz na dobę nie kumuluje się w organizmie; wielokrotne podawanie leku nie pobudza aktywności enzymów metabolizujących lek.

Wskazania
Krótkotrwałe leczenie bezsenności (stosowanie benzodiazepin jest wskazane jedynie w przypadku, gdy dolegliwości są ciężkie, uniemożliwiają normalne funkcjonowanie lub powodują znaczne wyczerpanie u pacjenta). Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi lub diagnostycznymi.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na benzodiazepiny lub substancje pomocnicze preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność oddechowa. Zespół bezdechu sennego. Miastenia. Jednoczesne leczenie ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem lub inhibitorami proteazy HIV, włącznie z pochodnymi wzmocnionymi rytonawirem. Dzieci.

Środki ostrożności
Midazolam nie powinien być stosowany jako lek podstawowy w terapii zaburzeń psychotycznych. Midazolamu nie należy stosować w monoterapii depresji i stanów lękowych związanych z depresją ze względu na ryzyko prób samobójczych. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób nadużywających alkoholu lub leków w wywiadzie. Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, osłabionych, z zaburzeniami czynności układu oddechowego, z chorobami układu krążenia oraz u pacjentów z ciężką lub przewlekłą niewydolnością nerek lub z zaburzeniami czynności wątroby (u ww. pacjentów zalecana dawka wynosi 7,5 mg). Podczas stosowania leków nasennych może wystąpić: tolerancja, uzależnienie oraz bezsenność „z odbicia". W przypadku pojawienia się reakcji paradakosalnych należy przerwać dalsze stosowanie preparatu. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży, z wyjątkiem sytuacji bezwzględnie koniecznych. Lek przyjmowany w III trymestrze ciąży lub w czasie porodu może wywierać wpływ na noworodka (zaburzenia rytmu serca, hipotermia, hipotonia, zaburzenia ssania, umiarkowana depresja oddechowa). Długotrwałe przyjmowanie benzodiazepin w ostatnim okresie ciąży może powodować rozwinięcie się uzależnienia fizycznego i wystąpienie objawów odstawiennych u noworodka. Midazolam przenika do mleka kobiecego - preparatu nie należy podawać matkom karmiącym piersią.

Działania niepożądane
Mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości, splątanie, zaburzenia emocjonalne, depresja (istniejąca przed leczeniem depresja może ujawnić się w trakcie leczenia benzodiazepinami), reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, urojenia, złość, koszmary nocne, halucynacje, psychozy, nieodpowiednie zachowanie i inne niepożądane zaburzenia zachowania), senność w ciągu dnia, ból i zawroty głowy, zmniejszona czujność, ataksja, niepamięć następcza, podwójne widzenie, osłabienie mięśni, znużenie, depresja układu oddechowego, niewydolność serca, włącznie z zatrzymaniem krążenia. Zgłaszano zwiększone ryzyko upadków i złamań kości u osób w podeszłym wieku przyjmujących benzodiazepiny. Sporadycznie obserwowano zaburzenia popędu płciowego, zaburzenia przewodu pokarmowego oraz reakcje skórne. W przypadku zastosowania w premedykacji może pojawić się pooperacyjna sedacja.
Stosowanie leku (nawet w dawkach terapeutycznych) może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego. Po nagłym przerwaniu leczenia może wystąpić zespół abstynencyjny (ból głowy, bóle mięśni, nasilony niepokój, uczucie napięcia, niepokój ruchowy, splątanie, drażliwość; w ciężkich przypadkach - depersonalizacja, derealizacja, drętwienie, swędzenie kończyn, omamy, drgawki, nadwrażliwość na dźwięki, światło, dotyk). Po odstawieniu leku może wystąpić bezsenność „z odbicia".

Interakcje
Farmakokinetyka midazolamu może ulec zmianie podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów lub induktorów CYP3A4; efekty interakcji mogą się utrzymywać przez kilkanaście dni nawet do kilku tygodni. Stosowanie midazolamu jest przeciwwskazane z bardzo silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV, włącznie z pochodnymi rytonawiru). Stosowanie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. flukonazol, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna, diltiazem, werapamil, nefazodon, aprepitant, tebimorelina) wymaga starannej oceny stanu pacjenta, gdyż działanie midazolamu może ulec nasileniu; może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek midazolamu. Stosowane preparatu ze słabymi inhibitorami CYP3A4 (np. posakonazol, roksytromycyna, cymetydyna, ranitydyna, fluwoksamina, bikalutamid, propiweryna, sok z grapefruita, jeżówka purpurowa, gorzknik kanadyjski) zwykle nie powoduje istotnych klinicznie zmian w efekcie klinicznym midazolamu. Substancje indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbarnazepina, efawirenz, ziele dziurawca) mogą przyspieszać metabolizm midazolamu, osłabiając jego działanie - konieczne może być zastosowanie większych dawek preparatu. Substancje działające depresyjnie na o.u.n (np. opioidy, leki przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny, barbiturany, propofol, ketamina, etomidat, uspokajające leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe i działające ośrodkowo leki hipertensyjne oraz alkohol) zwiększają efekt uspokajający i nasenny midazolamu, jak również zwiększają ryzyko depresji układu oddechowego i (lub) układu krążenia. Midazolam zmniejsza najmniejsze stężenie pęcherzykowe anestetyków wziewnych. Leki pobudzające o.u.n. (np. inhibitor AchE - fizostygmina) odwracają nasenne działanie preparatu. Jednoczesne podawanie etynyloestradiolu lub norgestrelu (jako doustnych środków antykoncepcyjnych) nie zmienia znacząco ekspozycji na midazolam.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Leczenie bezsenności: 7,5-15 mg na dobę. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej zalecanej dawki; nie należy przekraczać dawki maksymalnej ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Leczenie powinno trwać jak najkrócej, zazwyczaj od kilku dni do maksymalnie 2 tyg. W niektórych przypadkach może być konieczne przedłużenie leczenia poza zalecany maksymalny okres terapii, decyzję tę należy podejmować wyłącznie po powtórnej ocenie stanu pacjenta. Preparat można przyjmować o każdej porze dnia, pod warunkiem, że po przyjęciu leku pacjent może udać się na spoczynek na co najmniej 7-8 h (aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia niepamięci następczej). Premedykacja: 7,5-15 mg 30-60 min. przed zabiegiem.
U osób w podeszłym wieku i (lub) osłabionych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka wynosi 7,5 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca dawka wynosi 7,5 mg na dobę lub mniej.

Uwagi
Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem - zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki leku. Sedacja, amnezja, zaburzenia równowagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia midazolamem.