Nazwa produktu leczniczego: Dopaminum hydrochloricum WZF 1%

Skład: Dopaminum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 10 mg/ml
Wielkość opakowania: 10 amp. 5 ml
Podmiot odpowiedzialny: Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne POLFA S.A.
Wytwórca: Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne POLFA S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Syntetyczny odpowiednik endogennej katecholaminy - dopaminy, w organizmie syntetyzowanej głównie w o.u.n. przez dekarboksylację L-DOPA. Działa przez stymulację receptorów adrenergicznych, w zależności od dawki. W dawkach 0,5-2 µg/kg mc./min - głównie na receptory dopaminergiczne, powodując zwiększenie przepływu nerkowego, wydalania sodu i diurezy; w dawkach tzw. średnich (2-10 µg/kg mc./min) - przez stymulację receptorów β1-adrenergicznych co wywiera dodatnie działanie inotropowe; w zakresie dawek tzw. wysokich (powyżej 10 µg/kg mc./min) przeważa działanie na receptory α-adrenergiczne: zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego Całkowity opór obwodowy w zależności od zastosowanej dawki: spada - w fazie rozszerzenia naczyń trzewnych i nerkowych, wzrasta wraz ze wzrostem oporu obwodowego i poprawą rzutu serca. Nie przenika przez barierę krew-mózg. W organizmie (wątroba, nerki, osocze) szybko rozkładana przez MAO i metylotransferazę katecholową (COMT) do nieaktywnych metabolitów (kwas homowanilinowy, kwas 1,4-dihydroksyfenyloacetylowy). Ok. 80% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 h; w małej ilości wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Po zastosowaniu w postaci wlewu dożylnego działanie występuje po 1-2 minutach, stan stacjonarny osiągany jest po 5-10 min; po zaprzestaniu wlewu eliminowana z osocza z okresem półtrwania ok. 9 min.

Wskazania
Zaburzenia hemodynamiczne występujące we wstrząsie spowodowanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu, guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma), ciężkie zaburzenia rytmu serca (migotanie komór, niewyrównane tachyarytmie).

Środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku należy wyrównać hipowolemię. Ostrożnie stosować i monitorować pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby; z chorobami naczyń (np. miażdżycą, chorobą Raynauda, zatorem tętniczym, zapaleniem błony wewnętrznej naczyń w przebiegu cukrzycy i choroby Buergera) - w przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia zmniejszyć dawkę, odstawić lub podać 5-10 mg fentolaminy iv. W przypadku znacznego wzrostu ciśnienia rozkurczowego, zmniejszenia ciśnienia tętna - zmniejszyć dawkę i monitorować pacjenta. Odstawianie leku powinno przebiegać stopniowo celem uniknięcia hipotensji. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu, który może wywołać reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja
Brak danych o przenikaniu leku przez łożysko lub do mleka matki. W badaniach na zwierzętach nie wykazano działania teratogennego. Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania dla użycia leku (lek przeznaczony do stosowania w stanach zagrożenia życia).

Działania niepożądane
Mogą wystąpić: pozazatokowe skurcze dodatkowe, tachykardia, nudności, wymioty, bóle wieńcowe, kołatanie serca, duszność, bóle głowy, hipotonia, zwężenie naczyń krwionośnych. Rzadziej występują: bradykardia, zaburzenia przewodnictwa komorowego, wydłużenie zespołu QRS, hipertensja, jeżenie włosów, azotemia, zgorzel (u pacjentów z chorobą naczyniową). Przypadkowe podanie poza naczynie żylne może spowodować miejscową martwicę tkanek (zaleca się ostrzyknięcie miejscowo 10 ml 0,9% NaCl + 5-10 mg fentolaminy).

Interakcje
Inhibitory MAO nasilają działanie dopaminy - jeśli pacjent otrzymywał inhibitory MAO w ciągu ostatnich 2-3 tygodni należy zastosować dawkę początkową dopaminy nie większą niż 10% zwykle stosowanej. Jednoczesne stosowanie cyklopropanu lub wziewnych anestetyków halogenowych może wywołać komorowe zaburzenia rytmu. β-adrenolityki (propranolol, metoprolol) antagonizują działanie dopaminy. Nie stosować z alkaloidami ergotaminy ze względu na ryzyko zwężenia naczyń. Trójcykliczne leki antydepresyjne i guanetydyna mogą nasilać efekt hipertensyjny dopaminy; z fenytoiną może wystąpić hipotonia i bradykardia. Dopamina może nasilać działanie leków moczopędnych. Roztwór dopaminy ulega inaktywacji w środowisku zasadowym - nie łączyć z roztworami zasadowymi (o pH >8,0).

Dawkowanie
Stosować wyłącznie we wlewie dożylnym po rozcieńczeniu (0,9% NaCl lub 5% glukozą), do dużej żyły lub żyły centralnej. Dorośli i dzieci >12 rż.: początkowo 1-5 µg/kg mc./min zwiększane w miarę potrzeby co 10-30 min o 1-5 µg/kg mc./min do maks. 50 µg/kg mc./min. Zazwyczaj - 20 µg/kg mc./min; dawki >50 µg/kg mc./min stosuje się w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia. U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie przewlekłą niewydolnością krążenia podawanie rozpocząć od 0,5-2 µg/kg mc./min, zwiększając o 1-3 µg/kg mc./min do uzyskania efektu. W czasie podaży leku pacjent wymaga odpowiedniego, starannego monitorowania (ciśnienie tętnicze, akcja serca, diureza). Producent zaznacza: bezpieczeństwo stosowania i skuteczność dopaminy u dzieci <12 rż. nie zostały ustalone.