Nazwa produktu leczniczego: Donecept

Skład: Donepezili hydrochloridum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 10 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl. (4 x 7) 30 tabl. (3 x 10) 56 tabl. (8 x 7) 60 tabl. (6 x 10)
Podmiot odpowiedzialny: Actavis Group PTC ehf.
Wytwórca: Actavis Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): MT



Działanie
Wybiórczy i odwracalny inhibitor acetylocholinoesterazy - głównej cholinoesterazy w mózgu. U pacjentów z chorobą Alzheimera lek podany w dawkach terapeutycznych hamuje aktywność enzymu w około 64-77%. Hamowanie acetylocholinesterazy (AChE) w czerwonych krwinkach przez chlorowodorek donepezylu, jest skorelowane ze zmianami w czułej skali ADAS-cog, mierzącej wybrane elementy zdolności poznawczej. Wpływ donepezylu na zmianę przebiegu neuropatologicznego choroby jeszcze nie został zbadany, dlatego nie można ocenić wpływu leku na postęp choroby. Maksymalne stężenie leku we krwi występuje 3-4 h po podaniu doustnym. Pokarm nie wpływa na wchłanianie. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3 tyg. Donepezyl wiąże się z białkami osocza w 95%. Metabolizowany jest w wątrobie przez układ cytochromu P450 do wielu metabolitów (jeden z metabolitów - 6-O-demetylodonepezyl jest aktywny farmakologicznie). Lek jest wydalany z moczem (w około 57% ) i kałem (w około 14,5%). T0,5 wynosi około 70 h.

Wskazania
Leczenie objawowe łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na chlorowodorek donepezylu, pochodne piperydyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża.

Środki ostrożności
Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, z zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego, takimi jak blok zatokowo-przedsionkowy lub przedsionkowo-komorowy; u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc; u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem choroby wrzodowej (pacjenci z chorobą wrzodową w wywiadzie lub przyjmujący jednocześnie NLPZ; pacjenci ci powinni być monitorowani w kierunku choroby wrzodowej). Nie stosować donepezylu jednocześnie z innymi inhibitorami acetylocholinoesterazy, agonistami lub antagonistami układu cholinergicznego. Donepezyl może nasilać zwiotczenie mięśni wywołane przez pochodne sukcynylocholiny podczas znieczulenia ogólnego. W czasie leczenia mogą wystąpić omdlenia lub napady drgawkowe; u tych pacjentów należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia bloku serca lub długich zahamowania zatokowego. Leki o działaniu cholinomimetycznym mogą spowodować niedrożność ujścia pęcherza moczowego (nie obserwowano tego w badaniach klinicznych donepezylu). Cholinomimetyki mogą potencjalnie nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe. Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Brak jest danych dotyczących stosowania donepezylu u kobiet w ciąży; leku nie wolno stosować w ciąży. Kobiety otrzymujące chlorowodorek donepezylu nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: biegunka, nudności; ból głowy. Często: częste przeziębienia; jadłowstręt; omamy, pobudzenie, zachowanie agresywne (ustępujące po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia); omdlenia, zawroty głowy, bezsenność; wymioty; zaburzenia żołądkowe; wysypka, świąd; skurcze mięśni; nietrzymanie moczu; zmęczenie, ból; wypadki. Niezbyt często: napady padaczkowe; bradykardia; krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy; nieznaczne zwiększenie aktywności mięśniowej kinazy kreatynowej we krwi. Rzadko: objawy pozapiramidowe; blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy; zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby (w przypadku niewyjaśnionych zaburzeń czynności wątroby należy rozważyć odstawienie leku).

Interakcje
Donepezyl i jego metabolity nie hamują metabolizmu teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny. Digoksyna i cymetydyna nie zmieniają metabolizmu donepezylu. Ketokonazol i chinidyna (inhibitory enzymów CYP3A4 i 2D6) hamują metabolizm donepazylu, dlatego też inne inhibitory CYP3A4, jak itrakonazol i erytromycyna oraz inhibitory CYP2D6, jak fluoksetyna mogą hamować metabolizm donepezylu. Leki indukujące CYP3A4 i CYP2D6 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol) mogą zmniejszać stężenie donepezylu we krwi. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku łącznego stosowania donepezylu zarówno z induktorami, jak i inhibitorami cytochromu P-450. Donepezyl może zaburzać działanie leków antycholinergicznych. Możliwe jest synergistyczne działanie w przypadku jednoczesnego stosowania sukcynylocholiny, innych leków hamujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, agonistów układu cholinergicznego lub leków β-adrenolitycznych wpływających na układ przewodzący serca.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę (jednorazowo); dawkę tę należy stosować co najmniej przez miesiąc. Po ocenie klinicznej miesięcznego leczenia z zastosowaniem dawki początkowej, można zwiększyć dawkę do 10 mg/dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Z uwagi na zwiększoną ekspozycję na działanie leku u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby, zwiększenie dawki powinno wynikać z indywidualnej tolerancji pacjenta; brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Preparat należy przyjmować wieczorem, bezpośrednio przed snem.

Uwagi
Leczenie donepezylem można podejmować tylko wtedy, gdy opiekun pacjenta będzie mógł nadzorować regularne przyjmowania leku. Leczenie podtrzymujące należy prowadzić tak długo, jak długo jak występują korzyści z leczenia dla pacjenta; niezbędna jest regularna ocena kliniczna działania leku. Przerwanie leczenia należy rozważyć, gdy nie stwierdza się już działania leczniczego. Lek ma słaby lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych; należy systematycznie oceniać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.