Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Dironorm (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Dironorm

Skład: Lisinoprilum Amlodipinum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 20 mg 10 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Gedeon Richter Plc
Wytwórca: Gedeon Richter Plc
Kraj wytwórcy (kod kraju): H



Działanie
Preparat o synergicznym działaniu dwóch substancji czynnych. Lizynopryl jest inhibitorem ACE. Powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu i w konsekwencji zmniejszenie stężenia aldosteronu oraz zwiększenie stężenia bradykininy. Zmniejsza opór obwodowy i ciśnienie tętnicze krwi. Zmianom tym może towarzyszyć zwiększenie pojemności wyrzutowej serca przy niezmienionej częstości pracy serca, a także wzrost przepływu nerkowego. Amlodypina jest antagonistą wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Hamuje napływ jonów wapniowych do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń. Zmniejsza napięcie mięśni gładkich w tętniczkach, a tym samym opór obwodowy i ciśnienie tętnicze krwi. Wywiera działanie przeciwdławicowe poprzez rozszerzanie tętniczek obwodowych oraz zmniejsza obciążenia następczego serca bez towarzyszącego częstoskurczu odruchowego (zmniejsza zużycie energii i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen). Amlodypina może rozszerzać naczynia wieńcowe; poprawia utlenowanie mięśnia sercowego, zarówno w prawidłowym mięśniu, jak i w obszarze niedokrwienia. Po podaniu doustnym maksymalne stężenia lizynoprylu występuje po około 6 h. Dostępność biologiczna leku wynosi 29%. Lizynopryl jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 12,6 h. Eliminacja lizynoprylu jest wydłużona u pacjentów z niewydolnością nerek. Lizynopryl można usunąć z osocza dializą. Amlodypina po podaniu doustnym jest powoli i prawie całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego. Spożycie posiłku nie ma wpływu na jej wchłanianie. Maksymalne stężenie leku w osoczu występuje 6-10 h po podaniu. Biodostępność wynosi 64-80%. Wiąże się z białkami osocza w 95- 98%. Jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów; 10% leku w postaci niezmienionej i 60% metabolitów jest wydalane z moczem. T0,5 wynosi około 30-50 h. Amlodypiny nie można usunąć z osocza dializą. U pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony.

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze pierwotne.
Preparat jest wskazany do leczenia pacjentów, u których ciśnienie krwi jest skutecznie regulowane jednoczesnym podawaniem lizynoprylu i amlodypiny w tych samych dawkach.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lizynopryl, inne inhibitory ACE, amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub pozostałe składniki preparatu. Ciężkie niedociśnienie. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorem ACE. Obrzęk naczynioruchowy dziedziczny lub idiopatyczny. Hemodynamicznie istotne zwężenie drogi odpływu lewej komory (zwężenie aorty, kardiomiopatia przerostowa), zwężenie zastawki dwudzielnej lub wstrząs kardiogenny. Niewydolność serca po ostrym zawale serca (w ciągu pierwszych 28 dni). Niestabilna dławica piersiowa (z wyjątkiem anginy Prinzmetala). II i III trymestr ciąży, okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
U pacjentów ze zmniejszoną objętością płynów i (lub) zmniejszonym stężeniem sodu z powodu leczenia diuretykami lub utratą płynów z innej przyczyny (obfite pocenie, utrzymujące się wymioty i (lub) biegunka) może wystąpić objawowe niedociśnienie. Należy skorygować niedobór sodu i (lub) płynów przed rozpoczęciem leczenia preparatem. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy prowadzącej do jedynej nerki, ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz ze zwężeniem zastawki dwudzielnej. W razie pogorszenia czynności nerek należy odstawić preparat i zastąpić go odpowiednio dobranymi dawkami poszczególnych składników leku. Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej, niż w przypadku innych ras ludzkich. U pacjentów dializowanych z zastosowaniem błony poliakrylonitrylowej (np. AN 69) i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE zgłaszano wystąpienie reakcji rzekomoanafilaktycznych, dlatego należy unikać tego rodzaju połączenia. Rzadko, u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas aferezy LDL siarczanem dekstranu, występowały zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne - każdorazowo przed aferezą należy odstawić inhibitory ACE. Sporadycznie u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE w trakcie odczulania jadem owadów błonkoskrzydłych występowały reakcje anafilaktyczne - należy czasowo przerwać podawanie preparatu. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z kolagenowymi schorzeniami naczyń, poddanych immunosupresji, leczeniu allopurinolem albo prokainamidem lub w przypadku jednoczesnego występowania wymienionych czynników, szczególnie, jeśli towarzyszy im występująca wcześniej niewydolność czynności nerek - zaleca się regularną kontrolę liczby leukocytów. U pacjentów poddawanych dużemu zabiegowi chirurgicznemu lub w trakcie znieczulenia środkami wywołującymi niedociśnienie, lizynopryl może blokować wytwarzanie angiotensyny II wtórnie do kompensacyjnego uwalniania reniny. Ostrożnie stosować u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii - pacjenci z niewydolnością nerek, cukrzycą, ostrą niewydolnością serca, odwodnieniem, kwasicą metaboliczną lub pacjenci, stosujący jednocześnie diuretyki oszczędzające potas, środki uzupełniające potas lub substytuty soli, zawierające potas lub przyjmujący inne leki powodujące zwiększenie potasu w surowicy (np. heparyna). Nie należy stosować preparatu u dzieci poniżej 18 rż., ponieważ nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja
Preparatu nie należy stosować w I trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne. W przypadku rozpoznania ciąży, należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE, a w razie potrzeby zastosować inne leki hipotensyjne. Ekspozycja na inhibitory ACE podczas II i III trymestru ciąży zwiększa ryzyko toksyczności dla płodu (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i dla noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W przypadku narażenia na inhibitory ACE od II trymestru ciąży, zaleca się wykonanie ultrasonograficznego badania funkcji nerek oraz czaszki.

Działania niepożądane
Często: zawroty i ból głowy, senność, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy, kaszel, biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, zaburzenie czynności nerek, obrzęk, zmęczenie. Niezbyt często: wahania nastroju, zaburzenia snu, bezsenność, parestezje, zaburzenia smaku, omdlenie, drżenie, niedoczulica, zaburzenia widzenia, szumy uszne, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, udar naczyniowy mózgu, choroba Reynauda, duszność, nieżyt nosa, niestrawność, zaburzenia wypróżniania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, ust, języka, głośni i (lub) krtani, wysypka, świąd), łysienie, plamica, przebarwienia skóry, nasilona potliwość, bóle stawów i mięśni, skurcze mięśni, ból pleców, zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu, impotencja, ginekomastia, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, astenia, zmęczenie, zwiększenie stężenie mocznika i kreatyniny we krwi, hiperkaliemia, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zaburzenia psychiczne, łuszczyca, pokrzywka, ostra niewydolność nerek, mocznica, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, zwiększenie stężenie bilirubiny we krwi surowicy, hiponatremia. Bardzo rzadko: zahamowanie czynności szpiku, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, małopłytkowość, choroby autoimmunologiczne, hipoglikemia lub hiperglikemia, neuropatia obwodowa, skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy jelit, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, żółtaczka zastoinowa, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, skąpomocz/bezmocz, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków, arytmia, zapalenie naczyń, rozrost dziąseł, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Obserwowano zespół obejmujący jeden lub kilka z następujących objawów: gorączka, zapalenie naczyń, bóle mięśni, bóle i zapalenie stawów, dodatni wynik badania na obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), podwyższone OB, eozynofilia i leukocytoza, wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne.

Interakcje
Stosowanie diuretyków oszczędzających potas (np. spironolaktonu, amilorydu i triamterenu), suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych substancji mogących powodować zwiększenie stężenia potasu (np. heparyna) może prowadzić do hiperkaliemii w przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i innymi współistniejącymi wcześniej schorzeniami - należy rozważyć konieczność jednoczesnego podawania tych leków z lizynoprylem, w przypadku jednoczesnego stosowania należy regularnie monitorować stężenie potasu we krwi i czynność nerek. W przypadku jednoczesnego stosowania preparatu i leków moczopędnych nasila się działanie przeciwnadciśnieniowe. Lizynopryl osłabia kaliuretyczne działanie diuretyków. Jednoczesne przyjmowanie leków przeciwnadciśnieniowych, nitrogliceryny i innych nitratów, innych leków rozszerzających naczynia, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, środków znieczulających, opiodów i alkoholu może nasilać działanie hipotensyjne lizynoprylu. Allopurinol, prokainamid, cytostatyki lub leki immunosupresyjne mogą zwiększać ryzyko leukopenii, w przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE. Leki zobojętniające zmniejszają biodostępność inhibitorów ACE. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Leki przeciwcukrzycowe: badania epidemiologiczne wskazują, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną może nasilić ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. Długotrwałe stosowanie NLPZ, w tym również kwasu acetylosalicylowego > 3 g/dobę, może osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. NLPZ oraz inhibitory ACE zwiększają stężenie potasu we krwi, co może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, ostrej niewydolności nerek. W trakcie jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE, może nastąpić spowolnienie wydalania litu, dlatego należy kontrolować stężenia litu w surowicy. Diltiazem hamuje metabolizm amlodypiny, prawdopodobnie przez cytochrom CYP3A4 (stężenie w osoczu ulega zwiększeniu o około 50% oraz nasila się działanie amlodypiny). Nie można wykluczyć, iż silniejsze inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) będą zwiększały stężenie amlodypiny w osoczu w jeszcze większym stopniu. Jednoczesne stosowanie leków przeciwdrgawkowych (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon), ryfampicyny, produktów zawierających wyciąg z dziurawca może prowadzić do zmniejszenia stężenia amlodypiny w osoczu. Nie obserwowano interakcji amlodypiny z diuretykami tiazydowymi, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, inhibitorami ACE, długo działającymi azotanami, nitrogliceryną podawaną podjęzykowo, digoksyną, warfaryną, atorwastatyną, sildenafilem, lekami zobojętniającymi (wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, symetykon), cymetydyną, NLPZ, antybiotykami oraz doustnymi lekami hipoglikemizującymi.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 1 tabl. na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1 tabl.
W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej u pacjentów z niewydolnością nerek i u pacjentów powyżej 65 rż., u każdego pacjenta należy indywidualnie ustalić dawkę, stopniowo zwiększając oddzielne dawki lizynoprylu i amlodypiny; preparat jest wskazany jedynie u pacjentów, u których w wyniku stopniowego zwiększania dawki ustala się optymalną dawkę podtrzymującą wynoszącą 10 mg lizynoprylu i 5 mg amlodypiny lub 20 mg lizynoprylu i 10 mg amlodypiny.
Preparat można stosować niezależnie od posiłków.

Uwagi
U pacjentów z niewydolnością nerek podczas leczenia preparatem należy kontrolować czynność nerek oraz stężenie potasu i sodu we krwi; w razie pogorszenia czynności nerek należy odstawić preparat i zastąpić go odpowiednio dobranymi dawkami poszczególnych składników leku. Preparat może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (szczególnie w początkowym okresie leczenia).
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko