Depedin

Roztwór do wstrzykiwań dla bydła, psów i kotów (prednizolon, deksametazon)

Skład: 1 ml roztworu zawiera:
prednizolon (octan) 7,5 mg
deksametazon 2,5 mg

Wskazania:
Preparat Depedin Veyx® jest przeznaczony do stosowania u bydła, psów i kotów.
Bydło: ketoza, porażenie poporodowe, zaleganie, niestrawność, zapalenie gruczołu mlekowego przy równoczesnie stosowanej antybiotykoterapii, stany zapalne i alergiczne, chroniczne stany zapalne płuc, toksemia ciążowa, ropo­wica, pęcherzyca, zapalenie stawów, zapalenie ścięgien i torebek stawo­wych, zapalenie tkanki łącznej, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, w sytuacjach stresowych.
Psy: alergiczne stany astmatyczne, chroniczne stany zapalne płuc, alergiczne zapalenia skóry i pokrzywki, świąd skóry, ropowica, pęcherzyca, oparzenia, choroby z autoagresji, stany zapalne przewodu pokarmowego (colitis, enteritis), choroby atopowe (alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapa­lenie spojówek, alergie pokarmowe), zapalenie stawów, choroba reumatyczna, rwa kulszowa, zmiany zwyrod­nieniowe kręgów, zapalenie tkanki łącznej, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny.
Koty: alergiczne stany astmatyczne, chroniczne stany zapalne płuc, alergiczne zapalenia skóry i pokrzywki, świąd skóry, ropowica, pęcherzyca, oparzenia, choroby z autoagresji, stany zapalne przewodu pokarmowego (colitis, enteritis), zapalenie stawów, choroba reumatyczna, rwa kulszowa, zapalenie tkanki łącznej, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny.

"Metypred"-Methylprednisolonum
Wskazania: Leczenie chorób reumatycznych, chorób alergicznych o ciężkim przebiegu (astma oskrzelowa, zapalenie skóry), chorób hematologicznych (m.in. małopłytkowość, niedokrwistość, białaczki limfatycznej), zespołu nerczycowego, ciężkiej postaci zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia wątroby, wrzodziejacego zapalenia jelita grubego, chorób dermatologicznych (m.in. rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, ciężka łuszczyca). Stosowany również po transplantacji narządów, w profilaktyce i leczeniu wymiotów spowodowanych chemioterapią, obrzękiem mózgu, w endokrynologii.

Dawkowanie: Doustnie. Dawkę i częstotliwość przyjmowania leku ustala lekarz. Przy długotrwałym stosowaniu dawka powinna być obniżona do najniższej możliwej, a preparat powinien być podawany rzadziej (np. co drugi dzień). Leku nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych.

Możliwe skutki uboczne: Mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany skórne, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, niedobór potasu we krwi, zaburzenia tolerancji glukozy i tak zwana cukrzycy posteroidowa, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na zakażenia, grzybice, zaburzenia gojenia ran; zaćma, jaskra, owrzodzenia przewodu pokarmowego. Poza tym zaburzenia czucia, snu, równowagi, zaburzenia psychiczne. Zahamowanie wzrostu u dzieci.

Dostepność:na recepte, Metypred, tabletki, 16 mg, 30 szt, Metypred, tabletki, 4 mg, 30 szt


"Encorton" - Prednisonum
Wskazania: Zakres wskazań preparatu jest bardzo szeroki, stosuje się go między innymi w następujących dolegliwościach: zaburzenia endokrynologiczne (zapalenie gruczołu tarczowego); choroby reumatyczne:łuszczycowe zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, początkowy okres choroby reumatycznej, ostre zapalenie kaletki maziowej, ostre nieswoiste zapalenie kaletki maziowej, ostre dnawe zapalenie stawów; kolagenozy - toczeń układowy, reumatoidalne zapalenie stawów; choroby skóry - pęcherzyce, ciężki rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, ciężka łuszczyca; choroby alergiczne - postaci ciężkie: astma, kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki; ostre i przewlekłe alergiczne i zapalne procesy ciężkiego stopnia dotyczące gałki ocznej; przewlekłe choroby przewodu pokarmowego - choroba Leśniowskiego i Crohna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroby układu oddechowego - zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zachłystowe zapalenie płuc, gruźlica; choroby hematologiczne - niedokrwistość, małopłytkowość; choroby nowotworowe.

Dawkowanie: Doustnie. Dawkę i częstotliwość przyjmowanego leku ustala lekarz. Lek podaje się doustnie w dawce ustalonej indywidualnie w zależności od rodzaju choroby i odpowiedzi na leczenie. Po uzyskaniu efektu klinicznego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej dawki skutecznej. W czasie terapii nie wolno szczepić żywymi szczepionkami. Preparatu nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych.

Możliwe skutki uboczne: Mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany skórne, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, niedobór potasu we krwi, zaburzenia tolerancji glukozy i tak zwana cukrzycy posteroidowa, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na zakażenia, grzybice, zaburzenia gojenia ran; zaćma, jaskra, owrzodzenia przewodu pokarmowego. Poza tym zaburzenia czucia, snu, równowagi, zaburzenia psychiczne. Zahamowanie wzrostu u dzieci.

Dostępność:na recepte, Encorton, tabletki, 1-10 mg, 20-100 szt,

Prednizon [Encorton]

Producent: Polfa Pabianice
Grupa terapeutyczna: hormonum
Substancje czynne: Prednisone
Skład: 1 tabl. zawiera 1 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg prednizonu.

Działanie: Syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym (około 4-krotnie przewyższającym hydrokortyzon) oraz dzialaniu przeciwalergicznym, immunosupresyjnym i słabym działaniu mineralokortykoidowym. Nieznacznie wpływa na zatrzymywanie wody i sodu w organizmie, zwiększa wydalanie potasu. Posiada umiarkowany wpływ hamujący na podwzgórze i przysadkę mózgową. W wątrobie ulega konwersji do prednizolonu, który jest jego aktywnym metabolitem, wykazującym działanie biologiczne (ciężka niewydolność wątroby może znacząco ograniczać dostępność leku).

Wskazania: Przewlekła kortykoterapia pozasubstytucyjna wg ogólnie przyjętych zasad. Bardzo szeroki zakres wskazań oraz szczególne wskazania specjalistyczne powodują, że ich dokładne wymienienie wykracza poza zakres tego opracowania. Lek stosuje się w onkologii, hematologii, reumatologii, dermatologii, alergologii/pneumonologii, gastroenterologii, endokrynologii, okulistyce, transplantologii, neurochirurgii, wszystkich specjalnościach zabiegowych, w klinice chorób zakaźnych.Uwaga. Ze względu na poważne powikłania i skutki uboczne przewlekłej kortykoterapii, decyzję o podjęciu takiego leczenia należy każdorazowo rozważyć, uwzględniając zarówno możliwe korzyści dla chorego, jak i potencjalne zagrożenia.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na składniki preparatu, układowe zakażenia grzybicze. Ostrożnie stosować w przypadku: wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, uchyłkowatości jelit, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, niewydolności nerek, nadciśnienia tętniczego, osteoporozy, miastenii, cukrzycy, choroby wątroby, jaskry, zaburzeń psychicznych, zakażeń grzybiczych lub wirusowych, niewydolności krążenia, obrzęków. W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych.

Działania niepożądane: Hamowanie wydzielania kortykotropiny i endogennych hormonów steroidowych przez nadnercza (posteroidowa niedoczynność kory nadnerczy). Objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany troficzne skóry, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, hipokaliemia, zaburzenia tolerancji glukozy do cukrzycy posteroidowej, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, impotencja. Aseptyczna martwica kości, zaćma, jaskra, owrzodzenie żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki. Zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na zakażenia, grzybice, zaburzenia gojenia ran. Zahamowanie wzrostu u dzieci. Zaburzenia równowagi, parestezje, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu.

Interakcje: Barbiturany, glutetimid, rifampicyna, leki przeciwpadaczkowe i przeciwhistaminowe oraz efedryna, poprzez zmianę metabolizmu glikosteroidów zmniejszają efekt ich działania. Z kolei estrogeny (hormonalne środki antykoncepcyjne) - nasilają ich działanie. Glikokortykosteroidy podawane razem z NLPZ i kwasem acetylosalicylowym oraz alkoholem powodują zwiększone działanie wrzodotwórcze; zmniejszają skuteczność kwasu acetylosalicylowego. Ze steroidami anabolicznymi - większe ryzyko występowania obrzęków. Zwiększają toksyczność glikozydów naparstnicy. Zmniejszają lub w niektórych przypadkach potęgują działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, zmniejszają działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz somatotropiny. Równocześnie stosowane leki moczopędne (oprócz diuretyków oszczędzających potas) oraz leki przeczyszczające i amfoterycyna B - zwiększają ryzyko hipokalemii. W czasie terapii nie wolno szczepić żywymi szczepionkami.

Dawkowanie: Lek podaje się doustnie w dawce ustalonej indywidualnie w zależności od rodzaju choroby i odpowiedzi na leczenie. Po uzyskaniu efektu klinicznego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej dawki skutecznej. Przy długotrwałym leczeniu dużymi dawkami odstawianie leku można rozpocząć zmniejszaniem dawki o 1 mg miesięcznie, przy krótkim okresie leczenia o 2,5 mg co 2-7 dni, przy podawaniu leku w dawce do 40 mg przez okres krótszy niż 7 dni lek można odstawić bez ryzyka zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Przeciętnie stosowane dawki wynoszą: dorośli i dzieci powyżej 12 lat - 5-60 mg na dobę, maksymalnie do 250 mg na dobę; dzieci - zwykle 2 mg/kg mc. na dobę w dawce jednorazowej lub w 3-4 dawkach.

Metylprednizolon [Metypred]

Producent: Orion Corporation
Grupa terapeutyczna: hormonum
Substancje czynne: Methylprednisolone
Skład: 1 tabl. zawiera 4 mg lub 16 mg soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu.

Działanie: Syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym (około 6-krotnie przewyższającym hydrokortyzon) i działaniu immunosupresyjnym, pozbawiony działania mineralokortykoidowego. Nie powoduje retencji sodu i wody w organizmie, nieznacznie wpływa na wydalanie potasu. Posiada umiarkowany wpływ hamujący na podzwgórze i przysadkę mózgową.

Wskazania: Przewlekła kortykoterapia pozasubstytucyjna wg ogólnie przyjętych zasad. Bardzo szeroki zakres wskazań oraz szczególne wskazania specjalistyczne powodują, że ich dokładne wymienienie wykracza poza zakres tego opracowania. Lek stosuje się w onkologii, hematologii, reumatologii, dermatologii, alergologii/pneumonologii, gastroenterologii, endokrynologii, okulistyce, transplantologii, neurochirurgii, wszystkich specjalnościach zabiegowych, w klinice chorób zakaźnych.Uwaga. Ze względu na poważne powikłania i skutki uboczne przewlekłej kortykoterapii, decyzję o podjęciu takiego leczenia należy każdorazowo rozważyć, uwzględniając zarówno możliwe korzyści dla chorego, jak i potencjalne zagrożenia.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na składniki preparatu, uogólnione zakażenia grzybicze. Do przeciwwskazań względnych należą: zakażenia bakteryjne (w tym gruźlica) i wirusowe - możliwość uczynnienia, choroba wrzodowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, psychozy, obrzęki, cukrzyca, przewlekła niewydolność nerek, stwardnienie tętnic mózgowych, jaskra, choroba zakrzepowa, ciąża i okres karmienia piersią. Ostrożnie stosuje się u osób w starszym wieku. Nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych.

Działania niepożądane: Hamowanie wydzielania kortykotropiny i endogennych hormonów steroidowych przez nadnercza (posteroidowa niedoczynność kory nadnerczy). Objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany troficzne skóry, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, hipokaliemia, zaburzenia tolerancji glukozy do cukrzycy posteroidowej, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, impotencja. Aseptyczna martwica kości, zaćma, jaskra, owrzodzenie żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki. Zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na infekcje, grzybice, zaburzenia gojenia ran. U dzieci - zahamowanie wzrastania. Zaburzenia równowagi, parestezje, psychozy.

Interakcje: Barbiturany, glutetimid, rifampicyna, leki przeciwpadaczkowe i przeciwhistaminowe oraz efedryna, poprzez zmianę metabolizmu glikosteroidów zmniejszają efekt ich działania. Z kolei estrogeny (hormonalne środki antykoncepcyjne) - nasilają ich działanie. Glikosteroidy podawane razem z NLPZ oraz alkoholem powodują zwiększone działanie wrzodotwórcze; zmniejszają skuteczność kwasu acetylosalicylowego. Ze steroidami anabolicznymi- większe ryzyko występowania obrzęków. Zwiększają toksyczność glikozydów naparstnicy. Zmniejszają lub w niektórych przypadkach potęgują działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, zmniejszają działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz somatotropiny. Równocześnie stosowane leki moczopędne (oprócz diuretyków oszczędzających potas) oraz leki przeczyszczające i amfoterycyna B - zwiększają ryzyko hipokaliemii. W czasie terapii nie wolno stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.

Dawkowanie: Dawka podtrzymująca u dorosłych zwykle 4-12 mg dziennie; dawka początkowa jest zwykle wyższa (16-96 mg/dobę). Przy długotrwałym stosowaniu dawka powinna być obniżona do najniższej możliwej, a preparat powinien być podawany rzadziej (np. co drugi dzień).

Dexametazon [Pabi-Dexamethason]

Producent: Polfa Pabianice
Grupa terapeutyczna: hormonum
Substancje czynne: Dexamethasone
Skład: 1 tabl. zawiera 0,5 mg lub 1 mg deksametazonu.

Działanie: Syntetyczny glikokortykosteroid o bardzo silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym oraz działaniu przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, pozbawiony działania mineralokortykoidowego. Blokuje wydzielanie ACTH przez przysadkę. Przyspiesza katabolizm białek, nasila lipolizę, zwiększa stężenie glukozy we krwi. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. T0,5 wynosi około 190 min.

Wskazania: Pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, przewlekła kortykoterapia pozasubstytucyjna. W diagnostyce i różnicowaniu nadczynności kory nadnerczy (test hamowania wydzielania kortykotropiny).

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość składniki preparatu. Uogólnione zakażenia grzybicze.

Środki ostrożności: Ostrożnie stosować we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, uchyłkowatości jelit, świeżych zespoleniach jelitowych, czynnych lub utajonych wrzodach trawiennych, niewydolności nerek, nadciśnieniu, po świeżym zawale serca, w osteoporozie, miastenii, zaburzeniach psychicznych, niedoczynności tarczycy, marskości wątroby oraz u dzieci. U pacjentów leczonych preparatem, ospa wietrzna i odra mogą mieć cięższy przebieg. Pacjenci podczas leczenia preparatem nie powinni być szczepieni żywymi szczepionkami wirusowymi. Podczas podawania deksametazonu w utajonej gruźlicy lub przy znacznym odczynie tuberkulinowym nasila się ryzyko uczynnienia gruźlicy.Ciąża i laktacja. Ze względu na brak badań klinicznych w ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Niemowlęta matek leczonych w ciąży deksametazonem, należy obserwowować ze względu na ryzyko wystąpienia niedoczynności nadnerczy. Deksametazon przenika do mleka matki, w przypadku konieczności zastosowania leku w okresie karmienia piersią należy przerwać karmienie.

Działania niepożądane: Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej: zatrzymanie sodu i wody, zastoinowa niewydolność serca, zasadowica hipokalemiczna, utrata potasu. Zmiany w układzie narządów ruchu: osłabienie lub zanik mięśni, osteoporoza, kompresyjne złamania trzonów kręgów, aseptyczna martwica główek kości udowej i ramiennej, zerwanie ścięgna, złamania kości długich. Choroby przewodu pokarmowego: wrzód trawienny, perforacja jelit, zapalenie trzustki, wzdęcie, zapalenie przełyku z owrzodzeniami, nudności. Zmiany skórne: opóźnione gojenie ran, zmiany zanikowe skóry, ścieńczenie skóry, wybroczyny i wylewy krwawe, rumień, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, nasilenie potliwości, pokrzywka. Zmiany neurologiczne: drgawki, podwyższenie ciśnienia śródczaszkowego, zawroty i ból głowy. Zmiany endokrynologiczne: zaburzenia miesiączkowania, objawy zespołu Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zahamowanie osi przysadkowo-nadnerczowej, zaburzenia tolerancji glukozy do cukrzycy posteroidowej. Zaburzenia narządu wzroku: zaćma podtorebkowa tylna, podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, jaskra z możliwością uszkodzenia nerwu wzrokowego, wytrzeszcz, nadkażenia grzybami lub wirusami. Zmiany metaboliczne: ujemny bilans azotowy, nadwaga. Obserwowano również zaburzenia psychiczne, zakrzepy z zatorami oraz reakcje nadwrażliwości. Przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może wywołać objawy zespołu odstawienia, takie jak gorączka, ból mięśni i stawów, złe samopoczucie.

Interakcje: Fenytoina, efedryna i rifampicyna osłabiają działanie deksametazonu. Estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne nasilają działanie steroidów. Glikokortykosteroidy zmniejszają lub w niektórych przypadkach potęgują działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (należy kontrolować czas protrombinowy). Zmniejszają działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz somatotropiny. Równocześnie stosowane leki moczopędne (oprócz diuretyków oszczędzających potas) zwiększają ryzyko hipokaliemii. W połączeniu z glikozydami naparstnicy zwiększa prawdopodobieństwo zaburzeń rytmu serca. Równoczesne stosowanie z diuretykami i amfoterycyną B nasila hipokaliemię. Glikokortykosteroidy zwiększają zapotrzebowanie na leki przeciwcukrzycowe, podawane w skojarzeniu z NLPZ, kwasem acetylosalicylowym oraz alkoholem nasilają działanie wrzodotwórcze, jednocześnie zmniejszając skuteczność kwasu acetylosalicylowego.

Dawkowanie: Dawkę ustala się indywidulanie, zależnie od rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji na lek. Dorośli: początkowo 0,5-9 mg/dobę zależnie od wskazania. Po uzyskaniu poprawy należy ustalić możliwie najmniejszą, skuteczną dawkę podtrzymującą, stopniowo zmniejszając dawkę początkową. W diagnostyce: test hamowania deksametazonem: 0,5 mg co 6 h przez 2 doby, następnie 2 mg co 6 h przez 2 doby (ocenia się wydalanie dobowe 17-OHCS w moczu w 2 i 4 dobie testu). W stanach ostrych i zaostrzeniach chorób przewlekłych leczenie rozpoczyna się od iniekcji, a kontynuuje drogą doustną. Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem, lecz stopniowo zmniejszać dawki deksametazonu.

Uwagi: Preparat może powodować fałszywie ujemny wynik testu z błękitem nitrotetrazolowym na obecność zakażenia bakteryjnego, u pacjentów leczonych indometacyną dodatkowo fałszywie ujemny wynik testu DST. Należy zachować ostrożność, prowadząc pojazdy i obsługując urządzenia mechaniczne.