Nazwa produktu leczniczego: Dalacin C

Skład: Clindamycinum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Dawka: 150 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 amp. 2 ml 1 amp. 4 ml 1 amp. 6 ml
Podmiot odpowiedzialny: Pfizer Europe MA EEIG
Wytwórca: Pfizer Manufacturing Belgium N.V.
Kraj wytwórcy (kod kraju): B



Działanie
Antybiotyk linkozamidowy. W zależności od drobnoustroju i stężenia działa bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Jest aktywny wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich (Staphylococcus aureus, S. epidermidis - szczepy wytwarzające penicylinazę i szczepy niewytwarzające penicylinazy, Streptococcus spp. - zwłaszcza Str. pneumoniae, Str. pyogenes grupa A); beztlenowych bakterii Gram-dodatnich (Propionibacterium spp., Eubacterium spp., Actinomyces spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Clostridium spp. - większość szczepów Clostridium perfringens jest wrażliwa, ale inne gatunki są często oporne, np. C. sporogenes, C. tertinum); beztlenowych bakterii Gram-ujemnych (Bacterioides spp., Fusobacterium spp.), a także paciorkowców mikroaerofilnych oraz Mobiluncus spp., Gardnerella vaginalis, Mycoplasma hominis. Nie działa na Enterococcus spp., tlenowe pałeczki Gram-ujemne, Neisseria meningitidis, Nocardia spp., Haemophilus influenzae, szczepy gronkowców oporne na meticylinę (MRSA i MRSE). Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną i częściową z makrolidami (np. z erytromycyną). Szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Jednoczesne przyjęcie pokarmu nieznacznie wydłuża czas wchłaniania. Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-94%. Klindamycyna dobrze przenika do tkanek, w tym do kości. Przenika przez barierę łożyska i wydzielana jest do mleka kobiecego. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowana w wątrobie; niektóre z jej metabolitów są aktywne. T0,5 we krwi wynosi 3 h u dorosłych i 2 h u dzieci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowaną bądź ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest dłuższy. Jest wydalana z kałem i moczem. Hemodializa nie usuwa klindamycyny z organizmu.

Wskazania
Zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na klindamycynę - Zakażenia kości i stawów wywołane przez: S. aureus, S. epidermidis, Peptococcus spp., Actinomyces spp., Bacteroides spp. (zwłaszcza Bacteroides melaninogenicus), Fusobacterium spp. Zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok wywołane przez: Streptococcus spp., Bacteroides spp. (zwłaszcza Bacteroides fragilis), Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp., S. aureus. Zakażenia zębów i jamy ustnej wywołane przez: Peptococcus spp., Peptostreptococcus, spp., Actinomyces spp., Propionibacterium spp., Eubacterium spp., Bacteroides spp. (zwłaszcza Bacteroides melaninogenicus), Fusobacterium spp. Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez : Str. pneumoniae, S. aureus, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp., Peptococcus spp., Actinomyces spp. Zakażenia w obrębie miednicy i jamy brzusznej wywołane przez: Bacteroides spp. (zwłaszcza Bacteroides fragilis i Bacteroides melaninogenicus), Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Eubacterium spp., Peptococcus spp., Actinomyces spp., Clostridium perfringens. Zakażenia żeńskich narządów płciowych wywołane przez: Peptostreptococcus spp., Bacteroides spp., Gardnerella vaginalis, Mobiluncus spp., Mycoplasma hominis. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez: S. aureus, Bacteroides fragilis, Clostridium perfringens. Płonica wywołana przez: Str. pyogenes grupa A. Posocznica i zapalenie wsierdzia wywołane przez: S. aureus, S. epidermidis, Bacteroides spp.
W ciężkich przypadkach klinicznych zaleca się dożylne podanie leku.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na antybiotyki linkozamidowe lub substancje pomocnicze preparatu.

Środki ostrożności
Nie stosować w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niewystarczającego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Ostrożnie stosować u pacjentów zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), z chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (m.in. przebyte zapalenie jelita grubego), a także u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny. Wskazaniem do odstawienia preparatu jest pojawienie się ciężkiej i długotrwałej biegunki, która może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit; natychmiast po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy wdrożyć odpowiednie leczenie (metronidazol, a w ciężkich przypadkach - wankomycynę). Kapsułki zawierają laktozę - nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Syrop zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować tylko w przypadku bezwzględnej konieczności. Nie należy karmić piersią podczas stosowania klindamycyny.

Działania niepożądane
Mogą wystąpić: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, neutropenia, leukopenia, eozynofilia, agranulocytoza, trombocytopenia, granulocytopenia, reakcje anafilaktoidalne, ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, zapalenie wielostawowe, zaburzenie smaku, gorączka polekowa, hamowanie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną, wysypka grudkowa-plamista, pokrzywka, odropodobna wysypka, rumień wielopostaciowy, objawy przypominające zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, świąd, zapalenie pochwy, obrzęki, przemijające zwiększenie aktywności aminotranferaz we krwi. Stosowanie klindamycyny może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków.

Interakcje
Działa antagonistycznie z erytromycyną - nie stosować łącznie. Wykazuje oporność krzyżową z linkomycyną. Może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie (m.in. eter etylowy, tubokuraryna, bromek pankuronium). Może osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych (zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas leczenia klindamycyną).

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 14 lat: w zależności od ciężkości zakażenia 0,6 -1,8 g na dobę w 3-4 dawkach podzielonych. Dzieci powyżej 4 tyg. życia do 14 lat: 8-25 mg/kg mc. na dobę w 3-4 równych dawkach, przy czym dzieciom o mc. poniżej 10 kg podaje się 37,5 mg (2,5 ml syropu) co 8 h. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące leczenie należy kontynuować przez co najmniej 10 dni.
U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane zmniejszenie dawki, jeśli lek podawany jest co 8 h. Jednakże u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki leku. Także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki, jeżeli lek jest podawany co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny we krwi i zależnie od wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 godzin. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy, dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie.
Kapsułki należy popić pełną szklanką płynu.

Uwagi
Podczas długotrwałego stosowania (ponad 3 tyg.) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby i nerek.