Czubajka - jest to gatunek grzyba, który należy do rodziny pieczarkowatych. Dość popularny na terenie całej Polski. Występuje tutaj od lipca do listopada.

Charakterystyka
Kapelusz grzyba ma średnicę 10- 30 cm. U młodych owocników ma kształt kulisty, jajowaty, a potem wypukły. U dojrzałych natomiast jest płaski z garbkiem na szczycie i parasolowaty. Młoda czubajka jest brązowa, a później staje się jasnobrązowa, płowa, szarobrązowa, kremowa i biaława. Ma garbek gładki, ciemnobrązowy, a brzeg białawy, trochę włókienkowaty.
Powierzchnia kapelusza jest sucha, popękana, pokryta brązowymi, grubymi i odstającymi dachówkowatymi łuskami. Między łuskami prześwituje jaśniejsza skórka.
Gęste blaszki mają szerokość około 10-18 mm. Są białe lub kremowe.
Trzon ma wysokość od 15 do 40 cm, a grubość sięga 2,5 cm. Ma podobny kolor do kapelusza. Różni się tylko z ciemniejszymi łuskami, które tworzą zygzakowaty deseń na jaśniejszym tle. Trzon jest wysmukły i cylindryczny. Posiada bulwiastą podstawę o grubości około 4 cm. Jest kremowy, podwójny, nie przyrośnięty, ale ma ruchomy pierścień. Trzon początkowo wewnątrz jest gąbczasty, a później pusty. Dość łatwo odłamuje się od kapelusza. Miąższ jest biały i niezmienny, a w kapeluszu miękki oraz gąbczasty. W trzonie staje się łykowaty, włóknisty oraz zdrewniały.
W smaku jest bardzo łagodny. Zapach przypomina lekko grzybowy. Zapach często jest intensywny, sięga nawet kilku metrów.

Występuje od lipca do listopada i jest saprofityczny. Najczęściej rośnie w świetlistych lasach różnych typów. Nie tylko na a skraju lasu, ale i przy drogach leśnych, w zaroślach, na wrzosowiskach, zrębach, polanach, w parkach, jak również na łąkach i pastwiskach. Odpowiednie gleby dla czubajki kani jest raczej gleba piaszczysta.

Znaczenie
Czubajka kania jest to smaczny grzyb jadalny. Do jedzenie przeznaczone są tylko kapelusze. Idealny do farszu do kotletów i innych potraw mięsnych. Smak i wartość odżywcza są wysoko cenione. Czubajke smaży się podobnie jak panierowany schabowy, ale nadaje się także do suszenia. Ostatnio grzyb jest modny do smażenia na grillu.

W Polsce można spotkać kilkanaście gatunków czubajka, z których tylko kilka zalicza się do jadalnych. Młode egzemplarze są bardzo podobne do trujących muchomorów.
Owocniki z regionów dość silnie uprzemysłowionych lub poboczy dróg nie nadają się do jedzenia, gdyż grzyb ten szczególnie gromadzi metale ciężkie typu kadm. dają się tylko kapelusze.