Czasznica workowata (Calvatia excipuliformis), (synonim: Calvatia saccata) – jest to jadalny grzyb.

Charakterystyka
Owocnik czasznicy ma wysokość od 8 do15 cm, a szerokość 5-10 cm. Jest długotrzonowy o kształcie tłoczka lub gruszki, z dość wyraźną główką. Dojrzewając grzyb staje się ochrowobrązowy, pomarszczony do fałdzistego. Po dojrzeniu jest jasnobrązowy, skórka staje się wysuszona i pergaminowata. Skórka rozrywa się i uwalnia zarodniki. Główka jest kremowa, bądź też ochrowa i kulistawa. Pokrywają ją drobne, łatwo ścieralne brodaweczki lub kolce.
Trzon ma również grubość do 5 cm i stanowi połowę do trzech czwartych ogólnej wysokości owocnika. Jest gąbczasty, trochę pomarszczony. Wnętrze ma białą barwę. Jest zwarte i ma smak bardzo łagodny. Z czasem robi się zielonożółte i kaszowate, aż wreszcie oliwkowobrązowe.
Rośnie od lipca do listopada. Najczęściej czasznica workowata jest spotykana w lasach liściastych, rzadziej w iglastych, na skraju lasów, rzadziej na łąkach i pastwiskach, pojedynczo, bądź też grupowo.
Wyłącznie młode owocniki mają białe wnętrze. Większe okazy na łąkach można pomylić z czasznicą oczkowaną (Calvatia utriformis), która ma krótki trzon, wcześnie robi się popękana i jest szerokowklęsła.

Znaczenie
Czasznica workowata jest dobrym grzybem jadalnym wtedy, gdy wnętrze owocnika jest jeszcze białe i bardzo elastyczne. Przed przyrządzeniem należy zdejmować z owocnika gorzką w smaku skórkę. Następnie można grzyba usmażyć, ugotować lub dodać do surówki.