Cykoria podróżnik (Cichorium intybus L.) – jest to gatunek rośliny, która należy do rodziny astrowatych. Można ją spotkać najczęściej w stanie dzikim w Europie. Wprowadzono ją do Ameryki Północnej. W Polskiej florze jest archeofitem, który dość popularnie występuje na całym obszarze.

Charakterystyka
Łodyga cykorii osiąga wysokość od 30 do120 cm. Łodygi są dość cienkie, rozgałęzione, zielonkawoszare, a u nasady szorstko owłosione. Liście rzadko występują. Są niewielkie, lancetowate, siedzące, całobrzegie lub lekko ząbkowane. Mają strzałkowatą lub sercowatą nasadę. Liście dolne są owłosione od spodu i tworzą przyziemną rozetę, zatokowo pierzastodzielne. Ma kwiaty niebieskie, czasem białe lub różowe. Koszyczki kwiatowe mają średnicę 3–4 cm. Cykoria podróżnik ma jajowate owoce i jest rośliną wiatrosiewną. Ma korzeń palowy, gruby, mięsisty i dość gorzki w smaku.
Cykoria podróżnik rośnie zwykle na glebach piaszczystych i kamienistych. Można ją spotkać na poboczach dróg, nasypach, ugorach, łąkach oraz obrzeżach pól uprawnych.

Odmiany:
- cykoria sałatowa(radicchio)
- Cichorium intybus var. sativum

Znaczenie
Jest rośliną lecznicza, która używana jest w ziołolecznictwie od czasów prehistorycznych. Stosowana jest również w homeopatii.
Całe ziele, same płatki lub korzeń zawierają glikozyd intubinę oraz dużo inuliny (ok. 40%), laktucynę, pektynę, cholinę, taraxasterol, sole mineralne oraz śladowe ilości olejków eterycznych. Korzeń łagodnie pobudza wytwarzanie soku żołądkowego, żółci oraz ma działanie moczopędne. Jest to używany w wielu mieszankach ziołowych do leczenia zaburzeń trawienia oraz przy ogólnym osłabieniu.
Młode listki cykorii można wiosną dodać do sałatek, ponieważ s a zdrowe ze względu na zawartość witamin C, B i mikroelementów.
Korzeni cykorii po ususzeniu, zmieleniu i uprażeniu są używane jako surogatu kawy. Przy prażeniu zawarta w korzeniu inulina przechodzi w związek o aromacie przypominającym kawę.