Cykoria endywia (endywia)- jest to gatunek rośliny jednorocznej lub dwuletniej. Jest członkiem rodziny astrowatych. Endywia wywodzi się z wybrzeży Morza Śródziemnego i Indii. Znana i ceniona jest już od starożytności. W Europie endywia znana jest od XVI wieku.

Charakterystyka
Łodyga cykorii ma wysokość 0,5 – 1,5 m i zazwyczaj jest naga. Roślina zawiera sok mleczny, a liście mają różne kształty. Dolne liście są podłużne i pierzaste, natomiast górne jajowate i siedzące. Korzystna jest uprawa endywii na glebach średnio zwięzłych bądź lekkich. Pozytywnie również wpływa łagodna jesień i wysoka wilgotność powietrza. Siew dokonuje się na przełomie lutego i marca pod osłonami lub w czerwcu - lipcu na rozsadniku. Zbiór następuje w maju - czerwcu lub we wrześniu - październiku.

Znaczenie
Do spożycia przeznacza się liście o barwie od ciemnozielonej, aż do zabarwienia żółtozielonego. Tworzą one rozetę, nie zwinięte w główkę, gładkie lub kędzierzawe, całobrzegie lub powycinane. Liście mają dość pikantny gorzkawy smak ze względu na zawartość inuliny. Część tej goryczki usuwa się przez bielenie rośliny. Po tym zabiegu endywia traci gorycz, staje się krucha i delikatna. Do jedzenia przeznacza się jedynie rośliny z pierwszego roku wegetacji.
Warzywo zawiera sód, potas, wapń, mangan, żelazo, miedź, cynk, fosfor, jod, karoten, witaminę B1, B2, kwas nikotynowy oraz wartościową dla wszystkich witaminę C.
Do najpopularniejszych odmian można zaliczyć:
- Eskariola Paryska - o liściach szerokich, które ułożone są pionowo do góry. Liście mają zabarwienie zielone lub żółtozielone
- Zielona Duża Kędzierzawa - o liściach wąskich kędzierzawych, koloru zielonego lub żółtozielonego.
Należy do warzyw stosowanych w kuchni. Jej liście odziomkowe stosowane są w charakterze sałaty. Posiada pikantny i gorzkawy smak, dlatego nadaje się dla wielbicieli ostrych dań. Dobrze komponuje się z ostrymi serami oraz z dodatkiem orzechów.
Pobudza apetyt dzięki zawartości inuliny oraz substancji gorzkiej zwanej intybiną.