Nazwa produktu leczniczego: Corectin 5

Skład: Bisoprololi fumaras
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 5 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 60 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Biofarm Sp. z o.o.
Wytwórca: Biofarm Sp. z o.o.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Kardioselektywny lek β1-adrenolityczny. W dawkach leczniczych nie wykazuje znaczącego działania na stabilizację błony komórkowej oraz wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Mechanizm działania hipotensyjnego nie jest wyjaśniony, wiadomo że bisoprolol znacząco zmniejsza stężenie reniny w osoczu. U pacjentów z dławicą piersiową zablokowanie receptorów β1-adrenergicznych powoduje zwolnienie czynność serca, w wyniku czego zmniejsza się zużycie tlenu, powodując zmniejszenie nasilenia objawów chorobowych. Po podaniu doustnym bisoprolol prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. W niewielkim stopniu ulega efektowi pierwszego przejścia, w związku z czym biodostępność wynosi około 90%. Eliminacja zachodzi w nerkach i wątrobie w takim samym stopniu. T0,5 wynosi 10-12 h, a działanie utrzymuje się przez 24 h po jednorazowym podaniu.

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na bisoprolol lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji wymagających dożylnego podawania leków inotropowych. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Zespół chorego węzła zatokowego. Blok zatokowo-przedsionkowy. Bradykardia poniżej 60 uderzeń/min. Niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg). Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Późne stadium zarostowych chorób tętnic obwodowych lub zespół Raynauda. Nie leczony guz chromochłonny nadnerczy. Kwasica metaboliczna.

Środki ostrożności
Lek należy stosować ostrożnie w przypadku: niewydolności serca; skurczu oskrzeli (w astmie oskrzelowej, obturacyjnych chorobach układu oddechowego); stosowania wziewnych środków anestetycznych; cukrzycy z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi (objawy hipoglikemii mogą być maskowane); głodówki; podczas leczenia odczulającego; w bloku przedsionkowo-komorowym Ist.; dławicy Prinzmetala; w zarostowych chorobach tętnic obwodowych. U pacjentów z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie leki β-adrenolityczne można stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu korzyści w stosunku do ryzyka. U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, lek można stosować dopiero po podaniu leków blokujących receptory alfa. Ostrożnie stosować w nadczynności tarczycy oraz ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, leczenia nie należy przerywać nagle. Jednoczesne stosowanie z antagonistami kanału wapniowego, klonidyną lub inhibitorami MAO (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) nie jest zalecane. Brak doświadczenia w stosowaniu preparatu u dzieci - stosowanie w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Ciąża i laktacja
Leki β-adrenolityczne, zmniejszając przepływ łożyskowy, mogą powodować opóźnienie wzrostu płodu, obumarcie płodu, poronienie lub przedwczesny poród. U płodu lub noworodka bisoprolol może powodować hipoglikemię, bradykardię. Leku nie należy stosować w ciąży o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Noworodek powinien być pod ścisłą kontrolą. Nie jest zalecane karmienie piersią podczas podawania bisoprololu.

Działania niepożądane
Często (≥ 1% i <10%): uczucie zimna lub drętwienia w kończynach, uczucie zmęczenia, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie. Nieczęsto (≥ 0,1% i <1%): osłabienie mięśniowe i kurcze mięśni, bradykardia, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nasilenie objawów niewydolności serca, hipotonia ortostatyczna, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych w wywiadzie. Rzadko (≥ 0,01% i <0,1%): koszmary senne, omamy, skórne reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, zaburzenia potencji, zaburzenia słuchu, katar alergiczny, zmniejszone wydzielanie łez. Bardzo rzadko (<0,01%): zapalenie spojówek, zaostrzenie objawów łuszczycy, wysypka łuszczycopodobna, łysienie, ból w klatce piersiowej.

Interakcje
Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie bisoprololu z następującymi lekami: antagoniści kanału wapniowego (werapamil i w mniejszym stopniu diltiazem) - negatywny wpływ na kurczliwość, przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ciśnienie krwi (dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym β-adrenolitykami może spowodować pogłębienie niedociśnienia tętniczego i blok przedsionkowo-komorowy); klonidyna - zwiększone ryzyko wystąpienia "nadciśnienia z odbicia" oraz nadmierne zwolnienie czynności serca i opóźnienie przewodzenia; inhibitory MAO (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) - nasilone działanie hipotensyjne β-adrenolityków oraz ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Bisoprolol należy stosować ostrożnie z następującymi lekami: leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dizopiramid, chinidyna) - zwiększony wpływ na przewodzenie przedsionkowe oraz nasilone działanie inotropow-ujemne; leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) - zwiększony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowego; leki cholinomimetyczne (w tym takryna) - wydłużony czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego; inne leki β-adrenolityczne (w tym krople do oczu) - nasilenie działania; insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - nasilenie działania hipoglikemizującego; środki znieczulenia ogólnego - osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego; glikozydy naparstnicy - zwolnienie czynności serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego; leki hamujące syntetazę prostaglandyn - osłabienie działania hipotensyjnego; pochodne ergotaminy - nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego; leki sympatykomimetyczne - wzajemne hamowanie działania; trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, fenotiazyna - nasilone działanie hipotensyjne; ryfampicyna - możliwe niewielkie skrócenie okresu półtrwania bisoprololu. Meflochina zwiększa ryzyko bradykardii.

Dawkowanie
Doustnie, indywidualnie. Dorośli: zazwyczaj 5 mg na dobę. W razie konieczności dawka może zostać zwiększona do 10 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) lub wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę.
Tabletki należy przyjmować raz na dobę, rano, na czczo lub podczas śniadania, bez rozgryzania, z niewielką ilością płynu.

Uwagi
Leczenia preparatem jest przeważnie długotrwałe, leczenia nie należy przerywać nagle - lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową leku przez 7-10 dni, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Lek może ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub, w przypadku zmiany leku lub interakcji z alkoholem.