Nazwa produktu leczniczego: Clinimix N12G20E

Skład: Preparat odżywczy
Postać farmaceutyczna: zestaw dwóch roztworów do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka: 10 mg/g
Wielkość opakowania: 4 poj. 2000 ml 6 poj. 1500 ml 8 poj. 1000 ml
Podmiot odpowiedzialny: Baxter Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Baxter Healthcare Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): GB



Działanie
Zestaw dwóch roztworów przeznaczony do odżywiania pozajelitowego zawierający 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, elektrolity i glukozę.

Wskazania
Żywienie pozajelitowe w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki roztworu. Niewydolność nerek nieleczona hemodializą, hemofiltracją lub hemodiafiltracją. Ciężkie schorzenia wątroby. Zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Kwasica metaboliczna, podwyższone stężenie mleczanów we krwi. Niewydolność nadnerczy. Śpiączka hiperosmotyczna. Ogólne przeciwwskazania do wlewów dożylnych: obrzęk płuc, nadmierne nawodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia. W przypadku hipokaliemii i hiponatremii nie stosować preparatu bez elektrolitów. W przypadku hiperkaliemii i hipernatremii nie stosować roztworu zawierającego elektrolity.

Środki ostrożności
Szczególnie ostrożnie podawać pacjentom z podwyższonym stężeniem elektrolitów w surowicy (dotyczy zwłaszcza pacjentów z upośledzoną czynnością nerek).

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka.

Działania niepożądane
Przedawkowanie lub zbyt szybki wlew mogą spowodować: nudności, wymioty, dreszcze, objawy hiperwolemii lub kwasicy, hiperglikemię, glukozurię, zespół hiperosmotyczny (wskazania do natychmiastowego przerwania wlewu). U chorych z niewydolnością wątroby możliwość wystąpienia hiperamonemii. Roztwór hipertoniczny podany do żyły obwodowej może spowodować jej podrażnienie.

Dawkowanie
Dożylnie we wlewie do żyły głównej; preparat N9G15E można podawać również do żył obwodowych. Wlew powinien trwać powyżej 8 h. U dorosłych zapotrzebowanie na azot wynosi 0,16-0,35 g/kg m.c./dobę; u dzieci: 0,35-0,45 g/kg m.c./dobę. Przeciętne zapotrzebowanie na energię wynosi 30 kcal/kg m.c./dobę. Preparat N9G15E: maksymalna szybkość wlewu 3 ml/kg m.c./h; maksymalna dawka dobowa 40 ml/kg m.c. Preparat N12G20E: maksymalna szybkość wlewu 2,5 ml/kg m.c./h; maksymalna dawka dobowa 40 ml/kg m.c. Preparat N14G30E: maksymalna szybkość wlewu 1,7 ml/kg m.c./h; maksymalna dawka dobowa 40 ml/kg m.c. Preparat N17G35E: maksymalna szybkość wlewu 1,4 ml/kg m.c./h; maksymalna dawka dobowa 30 ml/kg m.c. Szybkość wlewu należy dostosować do: dawki, charakterystyki roztworu, całkowitej objętości płynów podawanych w ciągu doby i czasu trwania wlewu. Jeżeli roztwór nie jest przetaczany w sposób ciągły przez 24 h, należy stopniowo zwiększać szybkość wlewu w pierwszej godzinie podawania, a następnie stopniowo zmniejszać w ostatniej godzinie wlewu.

Uwagi
U pacjentów długotrwale odżywianych pozajelitowo możliwe jest dodanie do preparatu emulsji tłuszczowej. Podczas leczenia należy regularnie oznaczać stężenie glukozy we krwi i moczu, sporządzać jonogram, kontrolować czynność nerek i wątroby, monitorować równowagę płynów ustrojowych. Unikać przeciążenia układu krążenia, zwłaszcza u chorych z niewydolnośćią krążenia. W ciężkiej niewydolności nerek zaleca się podawanie indywidualnie dobranych roztworów aminokwasów. U pacjentów otrzymujących roztwory bez elektrolitów należy określić i monitorować zapotrzebowanie na elektrolity.