Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Clexane (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Clexane

Skład: Enoxaparinum natricum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań
Dawka: 100 mg/ml
Wielkość opakowania: 2 amp.-strzyk. 1 ml 10 amp.-strzyk. 1 ml
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi-Aventis France
Wytwórca: Chinoin Pharmaceutical and Chemical Works Private Co. Ltd. Sanofi Winthrop Industrie Sanofi-Aventis SA
Kraj wytwórcy (kod kraju): H, E, E



Działanie
Drobnocząsteczkowa heparyna o masie cząsteczkowej średnio 4500 daltonów. Wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (około 100 j.m./mg) i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa (około 28 j.m./mg). Bezwzględna biodostępność enoksaparyny po wstrzyknięciu podskórnym wynosi około 100%. Przeciętnie maksymalna aktywność anty-Xa osocza obserwowana jest po 3-5 h po podskórnym wstrzyknięciu. Jest metabolizowana głównie w wątrobie. T0,5 wynosi od około 4 h po jednorazowym podaniu do około 7 h po wielokrotnym podaniu leku. Jest wydalana głównie z moczem.

Wskazania
Clexane: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, ogólnym i onkologicznym; profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych z powodu ostrych schorzeń, takich jak ostra niewydolność serca, ostra niewydolność oddechowa, ciężkie infekcje, a także zaostrzenie chorób reumatycznych powodujące unieruchomienie pacjenta (dotyczy dawki 40 mg/0,4 ml); leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej lub nie powikłanej zatorowością płucną; leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym; leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w tym pacjentów, którzy będą leczeni zachowawczo albo którzy będą później poddani przeskórnej angioplastyce wieńcowej (dotyczy dawek: 60 mg/0,6 ml, 80 mg/0,8 ml, 100 mg/ml i 300 mg/3 ml); zapobieganie tworzeniu skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Clexane forte: leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej lub nie powikłanej zatorowością płucną; leczenie niestabilnej choroby wieńcowej oraz zawału serca bez załamka Q w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym; zapobieganie tworzeniu skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub jej pochodne, w tym heparyny drobnocząsteczkowe (ponadto dla dawki 300 mg/3 ml nadwrażliwość na alkohol benzylowy). Ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi. Duże czynne krwawienie lub ryzyko wystąpienia krwawienia. Trombocytopenia u pacjentów z dodatnim wynikiem testu agregacji płytek krwi in vitro w obecności enoksaparyny. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy. Udar (z wyłączeniem udaru powstałego w wyniku zatoru). Nie zaleca się stosowania u dzieci (nie ustalono dawkowania w tej grupie wiekowej). Nie podawać domięśniowo.

Środki ostrożności
Szczególnie ostrożnie stosować w sytuacjach ze zwiększonym ryzykiem krwawienia (zaburzenia hemostazy, jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę, występująca w przeszłości choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, niedawno przebyty udar niedokrwienny, ciężkie, niewyrównane nadciśnienie tętnicze, retinopatia cukrzycowa, niedawno przebyte zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z trombocytopenią spowodowaną przez heparynę, przebiegającą z zakrzepicą lub bez zakrzepicy. Ostrożnie stosować w przypadku zwiększonego ryzyka hiperkaliemii (cukrzyca, przewlekła niewydolność nerek, wcześniej występująca kwasica metaboliczna, zwiększone stężenie potasu we krwi, jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas), u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów z małą masą ciała. Podobnie jak po zastosowaniu innych leków przeciwzakrzepowych, jednoczesne podanie enoksaparyny i wykonanie znieczulenia rdzeniowo-nadtwardówkowego może spowodować powstanie krwiaka śródrdzeniowego (ryzyko to jest większe w przypadku podawania dawek enoksaparyny większych niż 40 mg/dobę, stosowania stałych cewników nadtwardówkowych, jednoczesnego stosowania leków wpływających na hemostazę oraz w przypadku pourazowych uszkodzeń lub wielokrotnych nakłuć osi mózgowo-rdzeniowej) - w przypadku podjęcia decyzji o zastosowaniu takiego połączenia, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych podmiotowych i przedmiotowych objawów niedoborów neurologicznych; zaleca się także, aby wprowadzanie lub usuwanie cewnika przeprowadzać w czasie, gdy działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny jest słabe. U pacjentów poddawanych zabiegom przezskórnej rewaskularyzacji naczyń wieńcowych należy ściśle przestrzegać zalecanych odstępów pomiędzy podaniem kolejnych dawek enoksaparyny. Nie przeprowadzono odpowiednich badań oceniających przeciwzakrzepowe właściwości leku u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca - ze względu na ryzyko niepowodzenia leczenia, nie zaleca się stosowania w celu zapobiegania zmianom zakrzepowo-zatorowym u tych pacjentów. U osób w podeszłym wieku (zwłaszcza w wieku 80 lat i powyżej) istnieje zwiększone ryzyko krwotoku po zastosowaniu zalecanych dawek leku (zaleca się prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej w tej grupie pacjentów). Różnych preparatów heparyn drobnocząsteczkowych nie należy stosować zamiennie.

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. U kobiet w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca nie należy stosować enoksaparyny. Zaleca się unikanie karmienia piersią w czasie stosowania leku.

Działania niepożądane

Podczas leczenia może wystąpić krwawienie. Odnotowano przypadki dużych krwotoków, włączając krwawienia zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe oraz krwiaków śródrdzeniowych, jeśli równocześnie była zastosowana enoksaparyna i wykonane znieczulenie rdzeniowo-nadtwardówkowe lub punkcja rdzeniowa (wskutek tego powstawały różnego stopnia uszkodzenia neurologiczne, w tym także długotrwałe lub nieprzemijające porażenie). Opisywano przypadki łagodnej, przemijającej, bezobjawowej trombocytopenii podczas pierwszych dni leczenia. Wystąpiły rzadkie przypadki immunologicznej trombocytopenii z zakrzepicą; w niektórych przypadkach zakrzepica spowodowała zawał narządu lub niedokrwienie kończyny. Mogą wystąpić reakcje miejscowe: ból, krwiak i łagodne podrażnienie miejscowe; rzadko obserwowano twarde zapalne guzki w miejscu wstrzyknięcia. Istnieją pojedyncze doniesienia o wystąpieniu martwicy skóry w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wystąpienia takiego działania niepożądanego enoksaparynę należy odstawić). Rzadko mogą wystąpić skórne (wysypka pęcherzowa) lub uogólnione reakcje alergiczne, włączając reakcje anafilaktyczne i/lub anafilaktoidalne. Donoszono o bezobjawowym i przemijającym zwiększeniu ilości płytek krwi i zwiększeniu aktywności enzymów wątrobowych. Może wystąpić hipoaldosteronizm, prowadzący do zwiększenia stężenia potasu we krwi; rzadko - klinicznie istotna hiperkaliemia. U pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca w rzadkich przypadkach odnotowano zakrzepicę zastawek. W pojedynczych przypadkach donoszono o alergicznym zapaleniu naczyń skóry. Długotrwałe leczenie heparyną może zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy.

Interakcje
Jednoczesne podawanie leków wpływających na krzepnięcie krwi (np. inne leki przeciwzakrzepowe, leki trombolityczne, leki antyagregacyjne, leki z grupy NLPZ, glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym) nasila przeciwzakrzepowe działanie enoksaparyny. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego użycia enoksaparyny z wyżej wymienionymi lekami, należy starannie monitorować kliniczne i laboratoryjne parametry krzepnięcia krwi.

Dawkowanie
Przeliczając jednostki należy pamiętać, że 0,1 ml preparatu Clexane zawiera 10 mg enoksaparyny sodu o aktywności około 1000 j.m. anty-Xa i około 280 j.m. anty-IIa, natomiast 0,1 ml preparatu Clexane Forte zawiera 15 mg enoksaparyny sodu o aktywności około 1500 j.m. anty-Xa i około 420 j.m. anty-IIa.
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. po operacjach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej) zaleca się dawkę 20 mg raz na dobę podskórnie. Leczenie trwa zazwyczaj 7-10 dni, u niektórych pacjentów może być dłuższe. W takich przypadkach enoksaparynę należy podawać dopóki istnieje niebezpieczeństwo zakrzepów i zatorów żylnych oraz do czasu uruchomienia pacjenta. U pacjentów poddawanych ogólnym zabiegom chirurgicznym pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać 2 h przed zabiegiem. Pacjentom z dużym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. przed chirurgicznym zabiegiem ortopedycznym) zaleca się dawkę 40 mg raz na dobę podskórnie, pierwszą dawkę należy podać 12 h przed zabiegiem. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w znieczuleniu rdzeniowo-nadtwardówkowym, wprowadzenie lub usunięcie cewnika należy wykonać po 10-12 h od podania profilaktycznej dawki enoksaparyny; u pacjentów otrzymujących większe dawki leku (1,5 mg/kg mc. raz na dobę) powyższe czynności należy wykonywać z większym opóźnieniem w stosunku do podania enoksaparyny, tj. po upływie 24 h; kolejną dawkę leku można podać nie wcześniej niż po 2 h od usunięcia cewnika. U pacjentów, u których niestabilna dławica piersiowa, zawał serca bez załamka Q oraz świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczone są enoksaparyną, w celu zminimalizowania ryzyka krwawienia po zabiegach chirurgicznych w obrębie naczyń, ważne jest uzyskanie hemostazy w miejscu nakłucia po przezskórnej angioplastyce wieńcowej. W przypadku stosowania urządzeń do zamykania naczynia należy natychmiast wyjąć prowadnik; jeżeli stosowana jest metoda ucisku ręcznego, należy usunąć koszulkę naczyniową w ciągu 6 h po wstrzyknięciu ostatniej dawki enoksaparyny, jeżeli konieczne jest kontynuowanie leczenia enoksaparyną, następną planowana dawkę należy podać nie wcześniej niż 6-8 h po wyjęciu koszulki naczyniowej. Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych (dotyczy dawki 40 mg/0,4 ml). Zaleca się podawanie dawki 40 mg raz na dobę podskórnie. Leczenie trwa co najmniej 6 dni, a następnie jest kontynuowane do czasu pełnego uruchomienia pacjenta (nie należy stosować leku dłużej niż 14 dni). Leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej lub nie powikłanej zatorowością płucną. Lek może być podawany podskórnie zarówno raz na dobę w dawce 1,5 mg/kg mc. jak i 2 razy na dobę w dawce 1 mg/kg mc. U pacjentów z powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi zalecana dawka wynosi 1 mg/kg mc. podskórnie 2 razy na dobę. Leczenie trwa zazwyczaj co najmniej 5 dni. Terapię doustnymi środkami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe, a leczenie enoksaparyną należy kontynuować do chwili osiągnięcia skuteczności przeciwzakrzepowej. Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q. Zalecana dawka wynosi 1 mg/kg mc. podskórnie co 12 h w skojarzeniu z doustnym podaniem kwasu acetylosalicylowego w dawce 100-325 mg raz na dobę. Enoksaparynę należy stosować co najmniej 2 dni, a terapię kontynuować do osiągnięcia celu leczenia (leczenie trwa zazwyczaj 2-8 dni). Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Zalecana dawka u pacjentów poniżej 75 lat wynosi 30 mg w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, podskórnie 1 mg/kg mc., a następnie 1 mg/kg mc. podawana podskórnie co 12 h (w odniesieniu do dwóch pierwszych dawek maks. 100 mg, następne dawki 1 mg/kg mc.). Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę) enoksaparynę należy podawać 15-30 min po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego. Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać kwas acetylosalicylowy natychmiast po rozpoznaniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST i tak długo, dopóki nie wystąpią przeciwwskazania (75-325 mg raz na dobę). Leczenie enoksaparyną może wynosić 8 dni lub może być prowadzone do momentu opuszczenia przez pacjenta szpitala. Pacjenci poddawani przezskórnej angioplastyce wieńcowej: jeżeli ostatnią dawkę enoksaparyny podano drogą podskórną mniej niż 8 h przed momentem wypełnienia balonika, nie jest konieczne podanie kolejnej dawki, jeżeli ponad 8 h należy podać enoksaparynę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym w dawce 0,3 mg/kg mc. Zapobieganie tworzeniu skrzepów pozaustrojowych podczas hemodializy. Zaleca dawka wynosi 1 mg/kg mc. podana do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku dializy (działanie tej dawki wystarcza zwykle na 4-godzinną dializę). Dodatkową dawkę 0,5-1 mg/kg mc. można podać jeśli zostaną znalezione pierścienie fibrynowe, np. po dłuższej niż zwykle dializie. U pacjentów z dużym ryzykiem krwawień dawkę należy zmniejszyć do 0,5 mg/kg mc. w przypadku stosowania podwójnego dostępu naczyniowego lub do 0,75 mg/kg mc., jeśli dostęp naczyniowy jest pojedynczy.
Pacjenci z niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) należy zmodyfikować dawkowanie: podczas stosowania dawek terapeutycznych enoksaparyny - 1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę (gdy dawka standardowa wynosi 1 mg/kg mc. podskórnie 2 razy na dobę), 1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę (gdy dawka standardowa wynosi 1,5 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę), 30 mg w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, 1 mg/kg mc. podskórnie, a następnie 1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę (gdy dawka standardowa wynosi 30 mg w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, 1 mg/kg mc. podskórnie, a następnie 1 mg/kg mc. podskórnie 2 razy na dobę), u pacjentów powyżej 75 lat ze świeżym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST 1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę bez początkowego wstrzyknięcia dożylnego (gdy dawka standardowa wynosi 0,75 mg/kg mc. podskórnie 2 razy na dobę bez początkowego wstrzyknięcia dożylnego); podczas stosowania dawek profilaktycznych - 20 mg podskórnie raz na dobę (gdy dawka standardowa wynosi 20 mg lub 40 mg podskórnie raz na dobę). Zalecane modyfikacje dawkowania nie dotyczą pacjentów ze wskazaniem do hemodializy. Nie zaleca się zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowaną i łagodną niewydolnością nerek. Modyfikacja dawkowania nie jest także konieczna u pacjentów otyłych lub o małej masie ciała. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z niesieniem odcinka ST, nie należy początkowo stosować szybkiego wstrzyknięcia dożylnego; podawanie leku należy rozpocząć od dawki 0,75 mg/kg mc. podskórnie co 12 h (maks. 75 mg w odniesieniu do pierwszych dwóch dawek, a następnie 0,75 mg/kg mc. w odniesieniu do pozostałych dawek). W odniesieniu do innych wskazań, zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Uwagi
Zaleca się oznaczanie liczby płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia enoksaparyną, a następnie regularnie podczas leczenia; w przypadku istotnego zmniejszenia ilości płytek krwi (30-50% początkowej wartości) lek należy natychmiast odstawić i zastosować inne leczenie. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hiperkaliemii zaleca się monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza jeśli leczenie trwa dłużej niż 7 dni. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawień należy rozważyć monitorowanie aktywności anty-Xa.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko