Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Cipronex (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Cipronex

Skład: Ciprofloxacinum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 2 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 poj. 50 ml 1 poj. 100 ml 1 poj. 200 ml
Podmiot odpowiedzialny: Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Wytwórca: Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL

Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Wywiera działanie bakteriobójcze poprzez zaburzanie replikacji DNA bakterii w wyniku hamowania syntezy DNA. Wykazuje największą aktywność przeciwbakteryjną spośród fluorochinolonów. Szczególnie silnie działa na bakterie Gram-ujemne (także na niektóre szczepy oporne na aminoglikozydy i antybiotyki β-laktamowe), m.in. Haemophilus influenzae, Neisseria spp., Enterobacteriaceae (zwłaszcza rodzaje Salmonella, Shigella, Citrobacter, Proteus i Escherichia coli), Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Vibrio spp. Ponadto działa na Staphylococcus aureus i S. epidermidis (także szczepy koagulazo-ujemne i niektóre oporne na meticylinę, lecz szybko dochodzi do selekcji szczepów opornych), prątki gruźlicy i prątki atypowe. Wykazuje zmienne działanie wobec Bacteroides spp., Clostridium spp., Streptococcus pneumoniae, Enterococcus spp. Nie działa na Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Ureaplasma spp., Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Pseudomonas cepacia, P. maltophila, krętki. Wykazuje krzyżową oporność z innymi fluorochinolonami. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w krwi po 1-2 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-30%. Całkowita biodostępność - 70-80%. Dobrze przenika do tkanek, osiągając w nich stężenia wyższe niż odpowidające im stężenia w surowicy. Jest częściowo metabolizowany w wątrobie. Ciprofloksacyna jest wydalana głównie w postaci nie zmienionej z moczem, w mniejszym stopniu drogą pozanerkową.

Wskazania
Dorośli. Zakażenia niepowikłane i powikłane wywołane przez bakterie wrażliwe na cyprofloksacynę. Zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc wywołane przez bakterie Gram-ujemne (cyprfloksacyny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez Pneumococcus). Zakażenia zatok przynosowych. Zakażenia nerek i dolnych dróg moczowych. Zakażenia narządów płciowych, np. zapalenie przydatków, rzeżączka, zapalenie gruczołu krokowego. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, np. zakażenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz zapalenie otrzewnej. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia kości i stawów. Dorośli i dzieci 6-17 lat: płucna postać wąglika (po kontakcie) w celu zmniejszenia częstości występowania lub postępu choroby w następstwie kontaktu z rozpylonymi laseczkami wąglika.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cyprofloksacynę, inne chinolony lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Jednoczesne stosowanie z tyzanidyną. Nie zaleca się stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko wystąpienia artropatii nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci, z wyjątkiem przypadków płucnej postaci wąglika (po ekspozycji) u dzieci 6-17 lat, kiedy ocena stosunku korzyści do ryzyka wykazuje, że podanie leku jest właściwe. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek. Zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których w trakcie lub po leczeniu wystąpiła ciężka, utrzymująca się biegunka, ponieważ może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit; w takim przypadku preparat należy odstawić i zastosować odpowiednie leczenie. U pacjentów z padaczką, z zaburzeniami o.u.n (np. obniżony próg drgawkowy, napady drgawkowe w wywiadzie, zmniejszony przepływ mózgowy, udar mózgu, zmiany strukturalne w tkance mózgowej) lek należy stosować wyłącznie, gdy korzyści z terapii przewyższają ryzyko. U pacjentów z depresją lub psychozą, jeżeli w trakcie terapii wystąpi pogłębienie tych stanów i wystąpią zachowania samobójcze, należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny z lekami metabolizowanymi na tej samej drodze enzymatycznej (np. teofilina, metyloksantyny, kofeina, duloksetyna). Leczenie preparatem należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów stanu zapalnego w okolicy ścięgien (np. bolesne obrzęki), jak również w przypadku wystąpienia reakcji fotowrażliwości, reakcji nadwrażliwości.

Ciąża i laktacja
Leku nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane
Często: nudności, biegunka. Niezbyt często: wymioty, ból żołądka i jelit, niestrawność, wzdęcia, ból i zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku, pobudzenie psychomotoryczne, pobudzenie, jadłowstręt, zaburzenia czynności nerek, zakażenia drożdżakowe, bóle stawów, niespecyficzny ból, złe samopoczucie, gorączka, eozynofilia, Przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, bilirubinemia, wysypka grudkowo-plamkowa, świąd, pokrzywka, przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi. Rzadko: parestezje i inne zaburzenia czucia, niedoczulica, drżenie, drgawki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, splątanie dezorientacja, niepokój, koszmary nocne, depresja, omamy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu, tachykardia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, niedociśnienie, omdlenie, duszność (w tym stan astmatyczny), hiperglikemia, schyłkowa niewydolność nerek, krwiomocz, krystaluria, śródmiąższowe zapalenie nerek, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (bardzo rzadko zagrażające życiu), bóle mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie mięśniowe i skurcze, obrzęki, nadmierne pocenie się, leukopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukocytoza, trombocytopenia, trombocytoza, przemijająca niewydolność wątroby, żółtaczka, zapalenie wątroby (nieinfekcyjne), reakcje nadwrażliwości na światło, niespecyficzne pęcherze, zaburzenie czasu protrombinowego, zwiększenie aktywności amylazy, reakcje alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, migrena, zaburzenia koordynacji, zaburzenia węchu, przeczulica, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, reakcje psychotyczne, nieprawidłowe widzenie barw, zaburzenia słuchu, zapalenie naczyń krwionośnych, osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, częściowe lub całkowite zerwanie ścięgien (najczęściej ścięgna Achillesa), zaostrzenie objawów myasthenia gravis, zaburzenia chodu, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, pancytopenia (zagrażająca życiu), supresja szpiku (zagrażająca życiu), martwica wątroby (bardzo rzadko rozwijająca się w zagrażającą życiu niewydolność wątroby), wybroczyny, rumień wielopostaciowy mniejszy, rumień guzowaty, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, reakcja typu choroby posurowiczej.

Interakcje
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z tyzanidyną. Preparaty zawierające wielowartościowe kationy, suplementy minerałów (np. wapnia, magnezu, glinu, żelaza), polimery wiążące fosforany (np. sewelamer), sukralfat, środki zobojętniające sok żołądkowy, leki o dużej pojemności buforowej (np. tabletki didanozyny), które zawierają jony magnezu, glinu lub wapnia zmniejszają wchłanianie cyprofloksacyny z przewodu pokarmowego; cyprofloksacynę należy stosować 1-2 h przed lub 4 h po podaniu tych preparatów. Nie dotyczy to leków wpływających na wydzielanie soku żołądkowego z grupy inhibitorów H2. Probenecyd zmniejsza klirens nerkowy cyprofloksacyny, co powoduje zwiększenie jej stężenia w surowicy. Metoklopramid może przyspieszyć wchłanianie cyprofloksacyny, stężenie maksymalne osiągane jest szybciej, ale biodostępność pozostaje bez zmian. Jednoczesne stosowanie omeprazolu powoduje nieznaczne zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny. Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie w surowicy teofiliny, w przypadku konieczności jednoczesnego zastosowanie tych leków należy oznaczyć stężenie teofiliny w surowicy i odpowiednio zmniejszyć dawkę. Należy dokładnie obserwować pacjentów stosujących metotreksat i cyprofloksacynę, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu w surowicy. Badania na zwierzętach wykazały, że chinolony w dużych dawkach stosowane z niektórymi NLPZ (z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego) mogą wywołać drgawki. Podczas jednoczesnego stosowania cyprofloksacyny z cyklosporyną obserwowano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; należy ten parametr kontrolować 2 razy w tyg. Cyprofloksacyna może nasilać działanie warfaryny i glibenklamidu. Istnieje ryzyko zwiększenia wartości Cmax i AUC przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny i duloksetyny. Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie meksyletyny. Przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny i fenytoiny, stężenie fenytoiny w surowicy może ulec zmianie. Przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny i diazepamu klirens diazepamu ulega zmniejszeniu, a T0,5 - wydłużeniu - należy dokładnie obserwować pacjentów stosujących leczenie skojarzone. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatu z produktami mlecznymi lub popijania napojami wzbogaconymi w minerały (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem), ponieważ produkty te mogą zmniejszać wchłanianie leku. Wapń występujący w posiłkach nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Zakażenia dróg oddechowych: 250-500 mg 2 razy na dobę. Zakażenia dróg moczowych: ostre, niepowikłane - 125-250 mg 2 razy na dobę, powikłane - 250-500 mg 2 razy na dobę, zapalenie pęcherza moczowego u kobiet przed menopauzą - 250 mg jednorazowo. Rzeżączka: ostra niepowikłana - 250 mg jednorazowo, oprócz narządów płciowych - 125 mg 2 razy na dobę. Zakażenia przewodu pokarmowego: 500 mg 1-2 razy na dobę. Inne zakażenia: 500 mg 2 razy na dobę. Bardzo ciężkie, zagrażające życiu zakażenia (pneumokokowe zapalenie płuc, zakażenia kości i stawów, zapalenie otrzewnej, szczególnie wywołane przez Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus): 750 mg 2 razy na dobę. Płucna postać wąglika (po kontakcie): 500 mg 2 razy na dobę. Dzieci 6-17 lat. Płucna postać wąglika (po kontakcie): 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 500 mg, maksymalna dawka dobowa - 1000 mg. Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać najmniejszą skuteczną dawkę.
Leczenie powinno być kontynuowane co najmniej 3 dni po ustąpieniu gorączki lub objawów choroby. Średni czas leczenia powinien wynosić: w ostrej niepowikłanej rzeżączce i zapaleniu pęcherza moczowego - 1 dzień; w zakażeniach nerek, dróg moczowych i jamy brzusznej - do 7 dni; w zakażeniu szpiku i kości - do 2 mies.; w pozostałych zakażeniach 7-14 dni. Zakażenia wywołanie przez paciorkowce lub chlamydie należy leczyć nie krócej niż 10 dni, ze względu na możliwość wystąpienia odległych powikłań. Całkowity czas leczenia płucnej postaci wąglika (po ekspozycji) u dzieci i dorosłych wynosi 60 dni. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny 31-60 ml/min/1,73 m2 lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy wynosi 1,4-1,9 mg/100 ml maksymalna dawka dobowa wynosi 1000 mg. Przy klirensie równym lub mniejszym niż 30 ml/min/1,73 m2 lub przy stężeniu kreatyniny w surowicy równym lub wyższym niż 2 mg/100 ml oraz u pacjentów poddawanych hemodializie maksymalna dawka dobowa wynosi 500 mg; lek podawać po dializie. U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej - 500 mg raz na dobę lub 250 mg 2 razy na dobę.
Tabl. należy połykać w całości popijając niewielką ilością płynu, niezależnie od posiłków. Po przyjęciu na czczo substancja czynna wchłania się szybciej. Nie należy przyjmować preparatu z produktami mlecznymi lub popijać napojami wzbogaconymi w minerały (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem), ponieważ produkty te mogą zmniejszać wchłanianie leku. Wapń występujący w posiłkach nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.

Uwagi
W trakcie terapii należy unikać bezpośredniego narażenia na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie UV. U pacjentów z niewydolnością wątroby może wystąpić tymczasowe zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej oraz żółtaczka cholestatyczna. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko