Nazwa produktu leczniczego: Cefobid

Skład: Cefoperazonum
Postać farmaceutyczna: proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
Dawka: 1 g
Wielkość opakowania: 1 fiol.
Podmiot odpowiedzialny: Pfizer Europe MA EEIG
Wytwórca: Pfizer Italia S.r.l
Kraj wytwórcy (kod kraju): I



Działanie
Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna III generacji. Oporny na działanie wielu β-laktamaz. Działa bakteriobójczo na Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, N. meningitidis, Enterobacteriaceae (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis), Pseudomonas aeruginosa i niektóre bakterie beztlenowe. Przenika m.in. do płuc, mięśni, żółci, płynu otrzewnowego, przez łożysko i do mleka matki. Wydala się z żółcią i z moczem. T0,5 we krwi wynosi ok. 2 h. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby okres półtrwania leku we krwi jest wydłużony, a wydalanie z moczem zwiększone.

Wskazania
Leczenie zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na antybiotyk, takich jak: zakażenia dróg oddechowych (górnych i dolnych). Zakażenia dróg moczowych (górnych i dolnych). Zapalenie otrzewnej, pęcherzyka żółciowego, zapalenia dróg żółciowych i inne zakażenia wewnątrz jamy brzusznej. Posocznica. Zakażenie skóry i tkanki miękkiej. Stany zapalne w obrębie miednicy, zapalenie błony śluzowej macicy, rzeżączka i inne zakażenia dróg rodnych. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym u pacjentów poddanych operacjom w obrębie jamy brzusznej i miednicy, operacjom kardiologicznym i ortopedycznym. Lek może być stosowany w monoterapii lub leczeniu skojarzonym.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę lub pacjentom ze skłonnością do alergii. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków obserwowano niedobór witaminy K. Ryzyko takie występuje u pacjentów będących na niepełnowartościowej diecie lub u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania (np. zwłóknienie torbielowate) oraz u pacjentów długotrwale odżywianych dożylnie (należy kontrolować czas protrombinowy i w razie potrzeby podawać witaminę K). Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i laktacja
Preparat można stosować w ciąży wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności. Cefoperazon przenika do mleka matki tylko w nieznacznym stopniu, należy zachować ostrożność w czasie podawania preparatu kobietom karmiącym.

Działania niepożądane
Reakcje nadwrażliwości (wysypka plamisto-grudkowa, pokrzywka, eozynofilia, gorączka polekowa), reakcje anafilaktoidalne (w tym wstrząs), nieznaczne zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, neutropenia, zmniejszenie wartości hematokrytu i stężenia hemoglobiny, przemijająca eozynofilia i hipoprotrombinemia, zwiększenie aktywności AIAT, AspAT i fosfatazy alkalicznej, biegunka, reakcje w miejscu podania (ból, zapalenia żył), rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wymioty, krwotok, świąd, zespół Stevensa-Johnsona. U niektórych pacjentów w czasie stosowania antybiotyków z grupy cefalosporyn obserwowano występowanie dodatniego wyniku bezpośredniego testu Coombsa.

Interakcje
U pacjentów, którzy spożywali alkohol podczas leczenia cefoperazonem lub w ciągu 5 dni od ostatniego podania leku obserwowano reakcję disulfiramową: zaczerwienienie twarzy, pocenie się oraz bóle głowy i tachykardię (nie wolno spożywać napojów alkoholowych w okresie leczenia cefoperazonem). U chorych żywionych przez zgłębnik lub pozajelitowo, należy unikać podawania roztworów zawierających etanol. W przypadku jednoczesnego stosowania aminoglikozydów należy w czasie trwania terapii kontrolować czynność nerek. Z powodu niezgodności fizycznej nie należy mieszać roztworów cefoperazonu i aminoglikozydów. Jeśli stosuje się leczenie skojarzone można podawać leki w kolejnych krótkotrwałych wlewach dożylnych, używając dwóch cewników dożylnych, które należy przepłukiwać odpowiednim płynem do rozcieńczania między podaniami leków. Zaleca się podawać cefoperazon przed aminoglikozydem.

Dawkowanie
Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli: 2-4 g co 12 h; w ciężkich zakażeniach 8-12 g na 24 h w 2-4 dawkach. Jednorazowa dawka maksymalna wynosi 4 g. Pacjentom o obniżonej odporności podawano dawkę do 16 g dobę w dawkach podzielonych w ciągłym wlewie dożylnym.
U pacjentów z ciężką niedrożnością dróg żółciowych, zaburzeniami czynności wątroby lub współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek, jeśli nie monitoruje się stężeń leku we krwi, nie należy podawać więcej niż 2 g na dobę. U pacjentów, u których przesączanie kłębuszkowe wynosi <18 ml/min lub u których stężenie kreatyniny w surowicy wynosi >3,5 mg/dl, maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. U pacjentów dializowanych lek należy podawać bezpośrednio po dializie.
Wlew dożylny podawać od 15 min do 1 h. Maksymalna dawka w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym u dorosłych wynosi 2 g., podawać nie krócej niż 3-5 min.

Uwagi
Lek zawiera sód. Przed rozpoczęciem leczenia cefoperazonem należy upewnić się, czy w przeszłości u pacjenta nie występowały reakcje nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne leki. Mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki próby wykrywającej glukozę w moczu metodą Benedicta lub Fehlinga. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 h w temp. od 2-8st.C.