Cebula (Cebula zwyczajna; Cebula jadalna;Czosnek cebula -Allium cepa L. )– to gatunek rośliny, która należy do rodziny czosnkowatych. Wywodzi się z Azji Środkowej. Botaniczną nazwą tej rośliny jest „czosnek cebula”. W użyciu jednak rozpowszechniona jest głównie nazwa cebula.

Charakterystyka
Łodyga rośliny (cebuli )jest bardzo skrócona i zwana jest piętką. Cebula wytwarza łodygę pozorną (zwaną szyjką) i jest skupieniem liści. Liście są jadalną częścią cebuli. To grube pochwy liściowe (białe, fioletowe, żółte). Z dolnej części rośliny i nieco mniej popularne – górne, rurkowate liście zielone(używane takie jako liście szczypiorku). W drugim roku uprawy cebula tworzy pędy kwiatostanowe o wysokości 90-190 cm, które zakończone są kulistymi baldachami, które zawierają 50-1000 kwiatów. Owoce rośliny występują jako torebki, które zawierają zwykle 6 trójgraniastych, czarnych pomarszczonych nasion.
Cebula zwyczajna jest rośliną dwuletnią rzadziej byliną. Zawiera enzym LFS, który przekształca się w kwasy sulfonowe po zmieszaniu z aminokwasami zawartymi w cebuli, a następnie do sulfinu etylu, który wydzielony jest do powietrza, podrażnia śluzówkę oczu. Dlatego też płaczemy przy krojeniu cebuli na przykład do sałatek.
Odmiany uprawne cebuli
- 'Dako' – są to cebule duże, spłaszczone, jasnożółte. Mają smak łagodny. Jest rośliną średnio wczesną.
- 'Rawska' – to cebule kuliste, słomkowe lub słomkowo-brązowe. Mają smak łagodny. Jest późna.
- 'Wolska' (podobne 'Czerniakowska' , 'Kutnowska' , 'Sochaczewska' , 'Warszawska') – cebule te mają nierówne i różne kształty, ale w smaku są łagodne. Dość dobrze się przechowują.
Za twórcę cebuli wolskiej uznaje się Czesława Zajkowskiego - przed wojną posiadał gospodarstwo ogrodnicze na warszawskiej Woli u zbiegu ulic Wolskiej i Elekcyjnej.
- 'Żytawska' – to cebula o średniej wielkości. Jest spłaszczona, słomkowożółta. W smaku dość ostra.
- 'Dymka' – rodzaj małych cebul.

Znaczenie
Cebula zwana jest królową warzyw. Zna ją cały świat już od czasów starożytnych. Egipcjanie tak bardzo cenili cebulę, że przypisywali jej cechy wręcz nadludzkie. Ta pradawna roślina warzywna i zarazem przyprawowa była przywieziona z Azji Środkowej i bardzo szybko stała się popularna. W Europie Południowej, Egipcie i Azji do dziś jest spożywana na surowo lub po upieczeniu, z chlebem, bądź jako przystawka. Na Węgrzech oraz w krajach leżących na północ od Węgier cebulę dodaje się do potraw duszonych i smażonych. Cebula zawiera wiele substancji biologicznie czynnych, do których zalicza się olejki lotne, witaminy, pektyny, białka oraz składniki mineralne. Zielone liście cebuli, czyli szczypior, zawierają witaminy C,B1, B2, PP, karoten, składniki mineralne, w tym dość duże ilości wapnia i potasu. Cebula łagodzi skutki źle dobranej i stosowanej diety. Substancje, które zawiera cebula zapobiegają powstawaniu skrzepów w naczyniach krwionośnych oraz likwidują zatory.
Cebulę w większych ilościach powinny jadać wielbiciele złej, tłustej i ciężko strawnej kuchni. Wykazuje ona bardzo korzystne działanie, gdyż obniża poziom cholesterolu we krwi. Cebula surowa, smażona, jak i gotowana zachowuje te właściwości. Cebula jest bardzo skuteczna przy przeziębieniach. Powinno się ją podawać w pierwszym stadium choroby, kiedy czujemy się słabo i boli nas w kościach. Dzieciom podaje się duszoną cebulę na słodko w przypadku kaszlu. Żeby wspomagać organizm w porach roku sprzyjających katarom warto dodawać cebule do wszelkich surówek i sałatek. Zawiera duże ilości cynku, dzięki temu zapobiega prostacie, czyli przerostowi gruczołu krokowego. Cebula powinna być regularnie spożywana przez czterdziestolatków. Zaliczana jest do afrodyzjaków. Cynk ma wpływ również na wygląd skóry. Cebula może być uznana też za jarzynę kosmetyczną. Spora zawartość cynku, siarki oraz krzemu sprawiają, że cebula jest jednym z podstawowych składników w „farmach piękności". Codzienne zjadanie główki cebuli przez trzy miesiące wyraźnie poprawiają wygląd włosów, przyspieszają ich porost, wzmacniają je, sprawiają, że są lśniące i sprężyste.
Kosmetolodzy wykorzystują jeszcze jedną właściwość cebuli- to,że wywołuje płacz. Jeśli ktoś ma uporczywe zapalenie spojówek, radzą kroić cebule i jak najwięcej płakać. Okazuje się, że płacz korzystnie wpływa na stan spojówek.

Ciekawostki o cebuli
Zapach cebuli niknie w kwaśnym środowisku, więc surówki z cebuli lepiej zakwaszać (np. wyciskając cytrynę, bądź też kropiąc wodą z kwaskiem cytrynowym). Jeśli nie chcemy, aby ręce pachniały cebulą należy przetrzeć je solą i umyć w chłodnej wodzie. Cebulę pozbawimy ostrego smaku i zapachu, jeśli w całości wkładamy ją na chwilę do gorącej wody, a później do zimnej.