KFD.PL: Bób - Forum KFD.pl

Bób (Vicia faba L.) – jest to gatunek jednorocznej rośliny należący do rodziny bobowatych. Jest uprawiany jako warzywo. Na dziko rośnie w północnej Afryce oraz w Iranie.

Charakterystyka
Korzeń bobu jest palowy, wrzecionowaty i mocno rozgałęziony. Łodyga jest naga, dęta (w formie rurki), a na przekroju czterokanciasta. Jej wysokość sięga do 100 cm. Liście są sinozielone i parzystopierzaste. Listki występują w liczbie 2 do 3 par, w kształcie eliptycznym, o dość ostrym wyrostku końcowym. U nasady są duże i sercowate. Kwiaty mają długość do 5 cm. Są białe o fioletowym żagielku i mają białe plamy na skrzydełkach.
Dobrze znosi przymrozki, więc można go uprawiać prawie w każdej strefie klimatycznej. Jego owoce to sporych rozmiarów strąki. W strąkach kryje się od 2 do 5 nerkowatych nasion. Najczęściej mają one kolor jasnozielony, bądź też bladożółty. To właśnie nasiona stanowią prawdziwy przysmak.

Znaczenie
Specjaliści od zdrowego żywienia cenią bób za dużą ilość białka, błonnika, węglowodanów, tłuszczów oraz witamin takich jak B1, B2, PP, C i prowitamninę A. Dodatkowo zawiera wapń, fosfor, żelazo, magnez oraz karoten. Bób wykorzystywany jest we wszystkich kuchniach świata. Nasiona bobu, podobnie jak fasoli, bogate są w białko (do 37%), a także zawierają do 60% cukrów i około 1% tłuszczów. W niedojrzałych nasionach bobu znajdują się spore ilości karotenu i kwasu askorbinowego ( czyli witaminy C).
Osoby cierpiące na schorzenia wątroby, nerek i jelit chętnie w swojej diecie uwzględniają bób. Jednak duża ilość puryn jest przeciwwskazaniem dla spożywania bobu przez chorych na podagrę. W lecznictwie ludowym ugotowane i przetarte nasiona bobu lub odwar z nich stosowane są jako środek ściągający oraz przeciwzapalny przy biegunkach. Nalewki i odwary są też doskonałym środkiem kosmetycznym do zmywania twarzy.
Bób także nie jest do końca bezpiecznym pokarmem. Zjedzenie przez człowieka surowych , bądź też niedogotowanych nasion rośliny( u osób uczulonych nawet kontakt z pyłkiem kwitnącego bobu) może być przyczyną choroby nazywanej fawizmem.