Nazwa produktu leczniczego: Betadine

Skład: Povidonum iodinatum
Postać farmaceutyczna: roztwór na skórę
Dawka: 100 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 op. 30 ml 1 op. 120 ml 1 op. 1000 ml
Podmiot odpowiedzialny: Egis Pharmaceuticals Plc
Wytwórca: Egis Pharmaceuticals Plc
Kraj wytwórcy (kod kraju): H



Działanie
Preparat dezynfekujący, zawierający kompleks jodu z powidonem. Połączenie to zapewnia stałe uwalnianie aktywnego jodu (przedłużone uwalnianie) oraz zmniejsza drażniące właściwości na skórę, błony śluzowe i rany. Wolny jod reaguje z grupami -SH i -OH aminokwasów wchodzących w skład enzymów i białek strukturalnych drobnoustrojów, w wyniku czego dochodzi do ich zniszczenia i unieczynnienia. Lek działa na: bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, Gardenella vag., Treponema pallium, mykolpazmy, chlamydie, grzyby (np. Candida), wirusy (w tym Herpes i HIV), pierwotniaki (np. Trichomonas) i zarodniki. Nie spotyka się oporności na preparat, nawet w razie przewlekłego stosowania. Istnieje możliwość wchłaniania jodu, co zależy m.in. od sposobu i czasu stosowania, ilości użytego preparatu oraz od rozległości rany. Ze względu na masę cząsteczkową powidonu (35 000-55 000), może dojść do jego retencji. Wydalanie, zarówno jodu jak i powidonu, odbywa się przez nerki.

Wskazania
Dezynfekcja skóry przed iniekcją, pobraniem krwi, biopsją igłową, transfuzją. Dezynfekcja skóry i błon śluzowych przed zabiegami chirurgicznymi. Aseptyczne zaopatrzenie ran. Leczenie infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Całkowita i częściowa dezynfekcja pacjenta przed zabiegiem operacyjnym (kąpiel antyseptyczna).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na jod lub inne składniki preparatu, zaburzenia czynności i choroby gruczołu tarczowego (nadczynność, gruczolak), opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa, niewydolność nerek, okres przed i po leczeniu nadczynności tarczycy jodem radioaktywnym. U noworodków i niemowląt do 6 mies. życia lek można stosować w przypadku dokładnej diagnozy i bezwzględnych wskazań do zastosowania. Należy monitorować czynność tarczycy. Ze względu na ryzyko rozwoju następczej nadczynności tarczycy, u pacjentów z utajonymi zaburzeniami czynności tarczycy, długotrwałe stosowanie (ponad 14 dni) lub stosowanie leku na duże powierzchnie skóry (ponad 10% powierzchni ciała) jest dozwolone jedynie po starannym rozważeniu spodziewanych korzyści i możliwego ryzyka. Należy monitorować pacjenta pod kątem wczesnych objawów nadczynności tarczycy.

Środki ostrożności
Unikać kontaktu z oczami. Lek może zaburzać wyniki niektórych badań i utrudniać przeprowadzanie niektórych zabiegów (scyntygrafia tarczycy, oznaczanie jodu związanego z białkiem, zabiegi diagnostyczne i lecznicze z zastosowaniem radioaktywnego jodu, test toluidynowy i z żywicą gwajakową na hemoglobinę i glukozę w stolcu i moczu).

Ciąża i laktacja
Stosowanie leku po drugim miesiącu ciąży i w okresie karmienia piersią jest dozwolone jedynie w przypadku dokładnej diagnozy i bezwzględnych wskazań do zastosowania preparatu (należy monitorować matkę i dziecko pod kątem czynności tarczycy). Leczenie należy ograniczyć do krótkiego okresu czasu. Jod przenika przez łożysko i do mleka kobiecego.

Działania niepożądane
Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek; miejscowe reakcje skórne, reakcje nadwrażliwości (jak kontaktowe zapalenie skóry objawiające się zmianami łuszczycopodobnymi, zaczerwienieniem, występowaniem małych pęcherzy); nadczynności tarczycy (szczególnie u pacjentów z chorobami tarczycy w wywiadzie).

Interakcje
Unikać jednoczesnego stosowania z: nadtlenkiem wodoru, enzymatycznymi preparatami do leczenia ran zawierającymi srebro lub taurolidynę oraz środkami antyseptycznymi (ryzyko wzajemnego osłabienia efektów działania tych leków), lekami zawierającymi rtęć (ryzyko powstania żrącego związku jodu i rtęci), preparatami o właściwościach redukujących, kwasowych lub zawierających alkaloidy. Unikać przewlekłego stosowania, szczególnie na dużych powierzchniach, u osób leczonych litem. Lek może zaburzać wyniki badań laboratoryjnych (wykrywanie krwi utajonej w kale lub w moczu, wykrywanie glukozy w moczu) oraz badań diagnostycznych i wyniki leczenia jodem w chorobach tarczycy.

Dawkowanie
Miejscowo, w postaci nierozcieńczonej lub jako 10% bądź 1% roztwór, w zależności od przeznaczenia. W dezynfekcji skóry: roztwór nierozcieńczony nanosi się na 1-2 min na nieuszkodzoną skórę; do zaopatrzenia ran, w dezynfekcji błon śluzowych i leczeniu infekcji bakteryjnych i grzybiczych: roztwór 10%; do kąpieli aseptycznej: 1% roztwór nanosi się równomiernie na ciało pacjenta i po 2 min spłukuje wodą. Roztwór preparatu rozcieńcza się tuż przed jego zastosowaniem.

Uwagi
Utleniające właściwości jodu mogą być przyczyną korozji metali, a także powodować odwracalne odbarwienie materiałów tekstylnych. Nasilenie zabarwienia preparatu jest wskaźnikiem intensywności jego działania (jaśniejszy kolor wskazuje na słabsze działanie przeciwbakteryjne). Ekspozycja na światło i temp. powyżej 40st. C przyspiesza rozkład preparatu.