Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Axtil (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Axtil

Skład: Ramiprilum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 2,5 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl. 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Adamed Sp. z o.o.
Wytwórca: Actavis Ltd. Actavis Ltd. Adamed Sp. z o.o. Extractum Pharma Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): IS, MT, PL, H



Działanie
Ramipryl jest hydrolizowany w wątrobie do ramiprylatu, który jest długo działającym inhibitorem konwertazy angiotensyny - enzymu katalizującego przemianę angiotensyny I do angiotensyny II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu, co wiąże się z rozszerzeniem obwodowych naczyń krwionośnych i obniżeniem oporu obwodowego. U pacjentów z nadciśnieniem ramipryl powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej i stojącej. Początek działania hipotensyjnego występuje w ciągu 1-2 h po podaniu leku, maksymalne działanie obserwuje się po 3-6 h, a działanie jednej dawki leku utrzymuje się zwykle przez 24 h. Po podaniu doustnym ramipryl jest szybko wchłaniany (pokarm nie wpływa na wchłanianie). Maksymalne stężenie ramiprylatu we krwi jest osiągane w 2-4 h po podaniu. Wiązanie ramiprylu z białkami osocza wynosi 73%, a ramiprylatu - 56%. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, w wyniku którego powstaje jedyna czynna pochodna - ramiprylat. Około 40% leku jest wydalane z kałem, około 60% - z moczem. Wartość T0,5 obliczona po wielokrotnym podaniu dawki 5-10 mg ramiprylu wynosi 13-17 h; podczas podawania niższych dawek 1,25-2,5 mg jest przedłużona. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie ramiprylatu przez nerki jest opóźnione. Ramipryl przenika przez łożysko.

Wskazania
Zmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z grup dużego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego. Zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego. Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na ramipryl, inne inhibitory ACE lub pozostałe składniki preparatu. Hemodynamicznie istotne zwężenie tętnic nerkowych, obustronne lub jednostronne w przypadku pojedynczej nerki. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, idiopatyczny lub po podaniu inhibitora ACE). II i III trymestr ciąży. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
Nie zaleca się stosowania ramiprylu u dzieci, u pacjentów z niedawno przebytym przeszczepem nerki lub u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem. Nie należy rozpoczynać leczenia ramprylem u pacjentów z ostrym zawałem serca z ciśnieniem skurczowym krwi ≤ 100 mm Hg lub wstrząsem kardiogennym lub u pacjentów z ostrym zawałem serca i zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny we krwi >177 µmol/l i (lub) białkomocz >500 mg/24 h). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; u pacjentów z niewydolnością wątroby (ryzyko zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu ramiprylatu); u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki, szczególnie przy nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym (leczenie rozpoczynać od małych dawek i zwiększać dawkę po ścisłą kontrolą lekarską, odstawić leki moczopędne i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia ramiprylem) lub niewydolności nerek; u pacjentów z hipowolemią, ciężką niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca lub naczyniową mózgu (leczenie rozpoczynać i zwiększać dawkę pod ścisłą kontrolą lekarską); ze zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak zwężenie zastawki aortalnej lub kardiomiopatia przerostowa (nie podawać ramiprilu w przypadkach istotnych hemodynamicznie); u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem, szczególnie przy współistniejącym zaburzeniu czynności nerek (należy regularnie kontrolować liczbę leukocytów). Ostrożnie stosować u pacjentów u pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w czasie znieczulenia ogólnego lekami powodującymi niedociśnienie; u pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych u pacjentów dializowanych nie należy stosować błon o dużej przepuszczalności (np. AN 69); u pacjentów poddawanych zabiegowi aferezy z użyciem siarczanu dekstranu należy przejściowo odstawić inhibitory ACE. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych) obserwowano reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią podawanie leku jest przeciwwskazane.

Działania niepożądane

Często: zawroty i ból głowy, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie), kaszel, biegunka, wymioty, zaburzenia czynności nerek. Niezbyt często: zmiany nastroju, parestezje, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, tachykardia, objaw Raynauda, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa, nudności, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, wysypka, świąd, impotencja, zmęczenie, astenia, hiperkaliemia oraz zwiększenie stężenia mocznika, stężenia kreatyniny lub aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Rzadko: dezorientacja, suchość w jamie ustnej, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), pokrzywka, łysienie, łuszczyca, mocznica, ostra niewydolność nerek, ginekomastia, hiponatremia oraz zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Bardzo rzadko: hipoglikemia, skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, miąższowe lub cholestatyczne zapalenie wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy jelit, marskość żółciowa wątroby, nadmierna potliwość, pęcherzyca, toksyczna martwica naskórka, zespół Stevens-Johnsona, rumień wielopostaciowy, oliguria lub anuria, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, limfadenopatia, choroby autoimmunologiczne. Opisywano złożony zespół objawów, który może obejmować jeden lub więcej objawów: gorączkę, zapalenie naczyń, bóle mięśniowe, ból i zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, przyspieszone opadanie krwinek, eozynofilię, leukocytozę, wysypkę, nadwrażliwość na światło lub inne objawy dermatologiczne.

Interakcje

Suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, amilorid, triamteren), heparyna, trimetoprim mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii (należy regularnie monitorować stężenie potasu we krwi). Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami tiazydowych leków moczopędnych i leków moczopędnych pętlowych może spowodować zmniejszenie objętości płynów i ryzyko niedociśnienia podczas rozpoczynania leczenia ramiprylem. Inne leki przeciwnadciśnieniowe nasilają działanie ramiprylu. Jednoczesne stosowanie nitrogliceryny, innych azotanów lub innych leków rozszerzających naczynia może dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi. Inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi i nasilenia toksyczności (nie zaleca się jednoczesnego podawania, jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy kontrolować stężenie litu we krwi). Łączne stosowanie leków do znieczulenia ogólnego, TLP i leków przeciwpsychotycznych z ramiprylem może nasilać działanie hipotensyjne. Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów ACE i NLPZ może prowadzić do hiperkaliemii i zaburzać czynność nerek; przewlekłe stosowanie NLPZ może osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprylu. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie ramiprylu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii; z allopurynolem, prokainamidem, cytostatykami lub lekami immunosupresyjnymi zwiększa ryzyko leukopenii.

Dawkowanie
Doustnie. Zmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z grup dużego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka: zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę; zaleca się podwojenie dawki po 1 tyg., następnie dawkę należy zwiększyć do 10 mg na dobę po kolejnych 3 tyg.; zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 10 mg na dobę. Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego: zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę; w razie konieczności można podwoić dawkę po upływie 2-3 tyg.; zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 2,5-5 mg na dobę; w zależności od reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 10 mg na dobę lub dodać lek moczopędny lub inny przeciwnadciśnieniowy bez zwiększania dawki ramiprylu powyżej 5 mg na dobę. Zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca po przebyciu ostrej fazy zawału mięśnia sercowego: leczenie należy rozpocząć pomiędzy 3. i 10. dniem od wystąpienia ostrego zawału mięśnia sercowego; dawka początkowa wynosi 1,25-2,5 mg rano i wieczorem; w przypadku braku tolerancji dawki 2,5 mg, dawkę można zmniejszyć do 1,25 mg 2 razy na dobę przez 2 dni (należy kontrolować ciśnienie krwi i czynność nerek); następnie w zależności od reakcji pacjenta, dawkę można podwajać w odstępach co najmniej 2 dni do dawki maksymalnej 10 mg na dobę; zależnie od tolerancji pacjenta lek można podawać 1 lub 2 razy na dobę. Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej: zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę; w zależności od tolerancji dawkę można podwajać w odstępach 2-3 tyg.; dawka podtrzymująca wynosi 5 mg na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg.
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych: 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem, jeżeli to możliwe, należy odstawić lek moczopędny; leczenie należy rozpocząć od pojedynczej dawki ramiprylu 1,25 mg rano; po podaniu pierwszej dawki oraz po zwiększeniu dawki ramiprylu i (lub) moczopędnego leku pętlowego, pacjenci powinni być monitorowani przez lekarza przez co najmniej 8 h. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: klirens kreatyniny 20-50 ml/min/1,73 m2 dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę, dawka maksymalna 5 mg raz na dobę; klirens kreatyniny <20 ml/min/1,73 m2 dawka początkowa wynosi 1,25 mg co drugi dzień, dawka maksymalna 2,5 mg raz na dobę.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając szklanką wody.

Uwagi
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie kreatyniny i potasu we krwi. U pacjentów z cukrzycą należy regularnie kontrolować stężenie potasu oraz podczas pierwszego miesiąca leczenia preparatem stężenie glukozy we krwi. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych, szczególnie na początku leczenia.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko