Nazwa produktu leczniczego: Atoris

Skład: Atorvastatinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 20 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Krka Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Krka Polska Sp. z o.o. Krka d.d., Novo mesto
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL, SLO



Działanie
Wybiórczy i kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA. Zmniejsza stężenie cholesterolu i lipoprotein w osoczu przez hamowanie reduktazy HMG-CoA oraz hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, a także zwiększenie liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, przyspieszając w ten sposób wchłanianie i katabolizm LDL. Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie oraz ilość cząstek LDL. Wywołuje znaczny i stały wzrost aktywności receptorów LDL połączony z korzystnymi zmianami jakościowymi krążących cząstek LDL. Skutecznie zmniejsza stężenie cholesterolu LDL u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. O 30-46% zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, o 41-61% cholesterolu LDL, o 34-50% apolipoproteiny B i o 14-33% triglicerydów, powodując jednocześnie wzrost stężenia cholesterolu HDL i apolipoproteiny A1. Szybko wchłania się po podaniu doustnym i osiąga stężenie maksymalne po 1-2 h. W ok. 98% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi w wątrobie. Ok. 70% aktywności krążącego inhibitora reduktazy HMG-CoA przypisuje się aktywnym orto- i para-metabolitom. T0,5 atorwastatyny wynosi 14 h, T0,5 hamowania aktywności reduktazy HMG-CoA wynosi 20-30 h. Atorwastatyna i jej metabolity są wydalane z żółcią. U pacjentów z przewlekłym alkoholizmem stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów jest znacznie wyższe.

Wskazania
Uzupełnienie leczenia dietą w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, w tym hipercholesterolemią rodzinną (postać heterozygotyczna) lub hiperlipidemią mieszaną (odpowiadającą typowi IIa lub typowi IIb wg Fredricksona), jeżeli dieta oraz inne środki niefarmakologiczne nie były wystarczająco skuteczne. Pacjenci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, jako leczenie wspomagające inne leczenie hipolipemizujące (takie jak afereza LDL) lub w przypadkach, w których te metody terapeutyczne nie są skuteczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć wtórne przyczyny hipercholesterolemii (np. źle kontrolowana cukrzyca, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, zmiany polekowe, alkoholizm).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Zaburzenia czynności wątroby w stadium czynnym lub z utrzymującą się podwyższoną aktywnością aminotransferaz w surowicy krwi, niewyjaśnionego pochodzenia, ponad 3-krotnie przekraczającą górną granicę normy. Miopatia. Ciąża i okres karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym nie stosujące skutecznych metod antykoncepcji.

Środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania leku u pacjentów spożywających większe ilości alkoholu i pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie. Leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, jeżeli aktywność aminotransferaz 3x przewyższa górną granicę normy (GGN). Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące do rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, dodatnim wywiadem osobistym lub rodzinnym w kierunku dziedzicznej choroby mięśni, wystąpieniem działania toksycznego statyn lub fibratów na mięśnie w wywiadzie, zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie i/lub nadużywaniem alkoholu oraz u pacjentów powyżej 70 lat; w tych grupach pacjentów należy rozważyć ryzyko, jak i możliwe korzyści związane z leczeniem. Należy oznaczać aktywność CK przed rozpoczęciem leczenia - jeżeli aktywność CK jest znacząco podwyższona (> 5x GGN) nie powinno się rozpoczynać leczenia. Aktywności CK nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. Jeśli podczas 1. oznaczania aktywności CK jest istotnie podwyższona (> 5x GGN), pomiaru dokonać ponownie po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników. Jeśli podczas leczenia wystąpią bóle mięśniowe, kurcze lub osłabienie mięśni, należy oznaczyć aktywność CK; jeśli jest podwyższona (> 5x GGN) należy odstawić leczenie, a jeśli objawy są nasilone i wywołują dyskomfort, a aktywność CK jest ≤ 5x GGN należy również przerwać leczenie (po ustąpieniu objawów i powrocie aktywności CK do normy można włączyć atorwastatynę lub inną statynę w najmniejszej dawce). Leczenie atorwastatyną musi być przerwane gdy aktywności CK >10x GGN lub w przypadku podejrzenia rabdomiolizy. Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy rośnie podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z lekami tj.: cyklosporyną, erytromycyną, klarytromycyną, itrakonazolem, ketokonazolem, nefazodonem, niacyną, gemfibryzolem i innymi pochodnymi kwasu fibrynowego oraz inhibitorami proteazy HIV. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Działania niepożądane
Często: zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka; reakcje alergiczne; bezsenność; ból głowy, zawroty głowy, parestezje, niedoczulica; wysypka, świąd; bóle mięśni, bóle stawów; osłabienie, bóle w klatce piersiowej; bóle pleców, obrzęki obwodowe. Niezbyt często: pokrzywka; niepamięć; jadłowstręt, wymioty; małopłytkowość; łysienie, hiperglikemia, hipoglikemia, zapalenie trzustki; neuropatia obwodowa; szumy uszne; miopatia; impotencja; złe samopoczucie, przyrost masy ciała. Rzadko: zapalenie wątroby; żółtaczka cholestatyczna; zapalenie mięśni, rabdomioliza. Bardzo rzadko: anafilaksja; obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Ponadto obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy.

Interakcje
Niebezpieczeństwo wystąpienia miopatii podczas stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA zwiększa się podczas równoczesnego leczenia cyklosporyną, fibratami, antybiotykami makrolidowymi z erytromycyną włącznie, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi lub niacyną; należy rozważyć ryzyko i korzyści ze stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z którymś z wyżej wymienionych leków. Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4 - należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania preparatu z inhibitorami cytochromu P-450 3A4 (np. cyklosporyna, antybiotyki makrolidowe - w tym erytromycyna i klarytromycyna, nefazodon, azolowe leki przeciwgrzybicze - w tym itrakonazol, inhibitory proteaz wirusa HIV) ze względu na możliwość zwiększenia stężenia atorwastatyny we krwi. Inhibitory glikoproteiny P mogą zwiększać biodostępność atorwastatyny. Erytromycyna i klarytromycyna oraz inhibitory proteazy zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu. Jednoczesne stosowanie z itrakonazolem powoduje 3-krotne zwiększenie AUC atorwastatyny. Nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas terapii atorwastatyną. Nie jest znany wpływ leków indukujących cytochrom P-450 3A4 (np. rifampicyna, fenytoina) na działanie atorwastatyny. Możliwe interakcje tego izoenzymu z innymi substratami, choć nie są znane, należy brać pod uwagę w przypadku stosowania innych leków o wąskim indeksie terapeutycznym, np. leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron). Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów reduktazy HMG-Co z pochodnymi kwasu fibrynowego może zwiększać się ryzyko wystąpienia miopatii. Ponadto gemfibrozyl może zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu (ze względu na hamowanie sprzęgania atorwastatyny z kwasem glikuronowym). Jednoczesne podawanie digoksyny z atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę zwiększa stężenie digoksyny we krwi o około 20% - pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być właściwie monitorowani. Jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu, co należy uwzględnić podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych. U pacjentów otrzymujących atorwastatynę jednocześnie z kolestypolem występuje zmniejszenie (o około 25%) stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi przy jednoczesnym zwiększeniu efektu hipolipemizującego. Leki zobojętniające kwas żołądkowy (zawierające wodorotlenki glinu i magnezu) zmniejszają stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi o około 35%, jednak nie ma to wpływu na skuteczność atorwastatyny. Jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i warfaryny powoduje niewielkie skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych dni przyjmowania obu tych leków, czas ten powraca do normy w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny (należy jednak uważnie obserwować pacjentów przyjmujących warfarynę podczas włączania atorwastatyny do ich leczenia). Nie wykazano interakcji jednocześnie z fenazonem, cymetydyną, amlodypiną lub lekami przeciwnadciśnieniowymi i hipoglikemizującymi.


Dawkowanie
Doustnie. Pierwotna hipercholesterolemia i hiperlipidemia mieszana: dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Skuteczność obserwuje się po 2 tyg., maksymalną reakcję osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tyg. i utrzymuje podczas długotrwałego leczenia. Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę i w razie potrzeby może być zwiększana co 4 tyg. do dawki 40 mg na dobę. W razie potrzeby można zwiększyć dawkę do 80 mg na dobę lub stosować 40 mg na dobę w skojarzeniu z lekiem wiążącym kwasy żółciowe. Homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia: 10-80 mg na dobę jako leczenie wspomagające inne metody (np. aferezę cholesterolu LDL) oraz w przypadku, gdy takie sposoby leczenia nie są dostępne. Dzieci: preparat może być stosowany wyłącznie przez lekarzy specjalistów. U dzieci w wieku 4-17 lat z ciężkimi dyslipidemiami, takimi jak homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę i może być zwiększona do 80 mg na dobę. Bezpieczeństwo stosowania preparatu w tej grupie wiekowej nie zostało ustalone. U pacjentów z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania, u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność.

Uwagi
Przed rozpoczęciem i w czasie leczenia należy stosować standardową dietę hipolipemiczną oraz wykonywać badania kontrolne czynności wątroby. Pacjenci, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani, aż do normalizacji wyników.