Skład: Magnesii hydroaspartas Kalii hydroaspartas
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 17 mg Mg2 54 mg K
Wielkość opakowania: 25 tabl. 25 tabl. 50 tabl. 75 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy FILOFARM
Wytwórca: Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy FILOFARM
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL
Aspargin-tabletki-50-szt---b.jpg (25,29 KB)
Ilość pobrań: 0
Działanie
Preparat złożony zawierający jony magnezu i potasu. Magnez aktywizuje działanie około 300 enzymów, m.in. regulujących syntezę i wykorzystanie związków zależnych od ATP-azy oraz glikolitycznych. Wpływa na czynność mięśnia serca, układu nerwowego, mięśni porzecznie prążkowanych i gładkich. Odgrywa ważną rolę w procesie skurczu mięśni. W kompartmencie osoczowym około 30% magnezu jest związane z białkami, 12% z anionami, a 55% występuje jako wolny jon. Wydalany jest przede wszystkim z moczem, niewielkie ilości z potem lub kałem. Potas jest głównym kationem płynu wewnątrzkomórkowego o podstawowym znaczeniu dla zachowania równowagi kwasowo-zasadowej i elektrodynamicznych właściwości komórek. Aktywuje liczne reakcje enzymatyczne i ma podstawowe znaczenie dla wielu procesów fizjologicznych, wpływa m.in. na przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśnia sercowego, mięśni gładkich i szkieletowych, wydzielanie żołądkowe, pracę nerek, syntezę tkanek i metabolizm węglowodanów. Potas dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Jego wewnątrzkomórkowa pula stanowi ok. 98% całkowitej zawartości w organizmie.Jest wydalany w 85-90% przez nerki, w 10% z kałem oraz w niewielkich ilościach z potem i mlekiem karmiących. Magnez i potas przenikają przez barierę łożyska i do mleka matki.
Wskazania
Uzupełnianie niedoborów magnezu i potasu (niewymagających podawania dożylnego): przy niemiarowościach i nadpobudliwości serca, zwłaszcza na tle niedoboru magnezu i potasu; profilaktycznie w chorobie niedokrwiennej serca, przy zagrożeniu zawałem; w rekonwalescencji pozawałowej; po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, w przebiegu, których doszło do utraty magnezu i potasu; jako lek przeciwdziałający ubocznym skutkom długotrwałego stosowania glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (m.in. tiazydów, furosemidu).
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Hipermagnezemia. Hiperkaliemia. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Zakażenia dróg moczowych. Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Bradykardia. Miastenia. Znaczne niedociśnienie tętnicze.
Środki ostrożności
Preparatu nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała). Szczególnie ostrożnie, po konsultacji z lekarzem, stosować w chorobach nowotworowych. Podczas długotrwałego stosowania oraz w przypadku ciężkiej biegunki należy kontrolować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. Ze względu na zawartość sacharozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
Ciąża i laktacja
Preparat można stosować w ciąży i okresie karmienia piersią po doborze przez lekarza właściwej dawki leku.
Działania niepożądane
Mogą wystąpić: zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bóle brzucha, nudności biegunka, wymioty, zaczerwienienie skóry, bezsenność, osłabienie mięśniowe. Rzadko: hiperkaliemia (szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek).
Interakcje
Nie stosować jednocześnie z fosforanami, związkami wapnia, atropiną lub hioscyjaminą (ryzyko owrzodzenia jelita) oraz innymi preparatami zawieraj�
Pomoc










