KFD.PL: Aminomel 10 E - Forum KFD.pl

Nazwa produktu leczniczego: Aminomel 10 E

Skład: Preparat złożony
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 250 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 butelka 500 ml 1 butelka 1000 ml
Podmiot odpowiedzialny: Baxter Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Bieffe Medital S.p.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): I


Działanie
Preparat do częściowego żywienia pozajelitowego zawierający 10% roztwór aminokwasów oraz sód, potas, wapń, magnez i chlorki. Posiada zestaw aminokwasów niezbędnych do syntezy białek w organizmie w okresie pooperacyjnym, po ciężkich urazach wielonarządowych oraz w długotrwałym żywieniu pozajelitowym. W celu prawidłowego wykorzystania podawanych aminokwasów, zapotrzebowanie energetyczne powinno być pokryte przez jednoczesny wlew węglowodanów i tłuszczów. Zapewnia podaż niektórych jonów. 1 l preparatu zawiera 69 mmol sodu, 45 mmol potasu, 5 mmol wapnia, 5 mmol magnezu i 90 mmol chlorków. 1 l dostarcza 15,6 g azotu. pH roztworu wynosi 6,0-6,3. Osmolarność wynosi 1145 mosmol/l.

Wskazania
Składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach mnogich, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego, w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki leku. Niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs). Niedotlenienie komórkowe. Obrzęk płuc. Przewodnienie. Nieprawidłowy metabolizm aminokwasów. Hiponatremia. Kwasica. Hiperkalemia. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 2 rż.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność i monitorować pacjentów z nieprawidłowym metabolizmem aminokwasów, niewydolnością wątroby z powodu ryzyka wystąpienia lub pogorszenia wcześniejszych zaburzeń neurologicznych z hiperamonemią oraz z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku jednoczesnego występowania hiperkalemii (czynnik ryzyka wystąpienia lub pogorszenia kwasicy metabolicznej lub hiperazotemii w następstwie nieprawidłowego klirensu kreatyniny). Należy równocześnie z lekiem zapewnić dodatkową podaż składników energetycznych, elektrolitów, witamin i mikroelementów. Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy może być niezbędne podanie insuliny. Stosować ostrożnie w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy.

Ciąża i laktacja
Przy zaleceniu podawania leku w ciąży należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści leczenia i ryzyko dla płodu.

Interakcje
Leku nie należy podawać łącznie z innymi lekami z uwagi na zwiększone ryzyko zakażeń oraz możliwość wystąpienia niezgodności.

Dawkowanie
Dożylnie. Dorośli, z prawidłową przemianą materii: zalecana dawka dobowa wynosi 8-10 ml/kg mc.; maksymalna dawka dobowa (w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów można zwiększyć do 2,0g/kg mc. mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii) wynosi 20 ml/kg mc. Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc u pacjentów odżywianych pozajelitowo. Maksymalna prędkość wlewu: do 1 ml/kg mc./h lub 0,1 g/kg mc./h lub ok. 20 kropli/min (przy wadze 70 kg). Zaleca się indywidualny dobór dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek.

Uwagi
Podczas leczenia należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i równowagę kwasowo-zasadową.