Albumina – białko z grupy prostych; rozpuszczalne w wodzie, które obecne jest w osoczu krwi produkowane przez wątrobę (zarówno hepatocyty, jak i komórki Browicza-Kupfera). Jest podstawowym białkiem, które występuje w osoczu. Stanowi 60% wszystkich zawartych w nim białek. Należą do białek obojętnych i łatwo ulegają koagulacji.


Właściwości albuminy
U każdego człowieka jest tylko jeden rodzaj albuminy. Rzadko spotyka się, że wątroba produkuje 2 rodzaje tego białka (bisalbuminemia) lub nie produkuje go wcale (analbuminemia - powoduje obrzęki, niskie ciśnienie krwi).
Albuminy wchodzą w skład małych białek, które mają masę od 20-60 kDa. Są hydrofilowe i posiadają przewagę aminokwasów kwaśnych. Posiadają ładunek ujemny co zapobiega przedostawaniu się tego białka z krwi do moczu.
Odpowiedni poziom albuminy we krwi ludzkiej sięga od 3,5 do 5,0 g/dL.

Znaczenie albuminy
Spożywanie alg zwiększa poziom albuminy we krwi. Albumina jest białkiem o dość silnych właściwościach przeciwutleniających. Bardzo łatwo łączy się z witaminami, solami mineralnymi, nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, czy też hormonami itp. Albuminy przenoszą je po wszystkich częściach organizmu. Albumina, gdy wraca, pobiera składniki przemiany materii oraz substancje toksyczne z komórek, a także dostarcza je do wątroby. W wątrobie wszelkie składniki są rozkładane. Wątroba, nerki, jelita, mózg i także inne organy, pracują sprawnie, gdy poziom albuminy jest dość wysoki . Muszą być zachowane prawidłowe proporcje pomiędzy ilością wody zawartą we krwi, a ilością wody w płynach tkankowych. Rolą albumin jest działanie buforujące pH, transport określonych hormonów, leków, kwasów tłuszczowych i barwników żółciowych oraz wiązanie oraz transport dwutlenku węgla.
Naruszenie poziomu albumin w osoczu zakłóca wszystkie procesy, które są związane z filtracją i przenikaniem wody przez ściany naczyń krwionośnych. Niski poziom zakłóca więc powstawanie moczu, płynu zewnątrzkomórkowego i chłonki. Dlatego też należy, zachować prawidłowe proporcje między ilością wody, która zawiera się we krwi, a ilością wody w płynach tkankowych. Rolą albumin jest działanie buforujące pH. Wspomagają one transport niektórych hormonów, leków, kwasów tłuszczowych oraz barwników żółciowych, a także umożliwiają wiązanie i transport dwutlenku węgla.

Naruszenie poziomu albumin w osoczu zakłóca wszystkie procesy, które są związane z filtracją i przenikaniem wody przez ściany naczyń krwionośnych. Następuje więc zakłócanie w powstawaniu moczu, płynu zewnątrzkomórkowego oraz chłonki.
U ludzi z bardzo niskim poziomem albuminy w surowicy krwi odnotowuje się wysoki poziom śmiertelności. Wzrost stężenia albumin powoduje odwodnienie. Przyczyną spadku stężenia jest zmniejszona synteza albuminy, niedożywienie, zaburzenia wchłaniania, choroby wątroby, zwiększona utrata albuminy, zespół nerczycowy, choroby przewodu pokarmowego, oparzenia, krwawienia, wysięki, zwiększony katabolizm albuminy, posocznica, wysoka gorączka, urazy, choroby nowotworowe, a także przewodnienie.