Nazwa produktu leczniczego: Adenocor

Skład: Adenosinum
Postać farmaceutyczna: roztwór do wstrzykiwań
Dawka: 3 mg/ml
Wielkość opakowania: 6 fiol. 2 ml
Podmiot odpowiedzialny: Sanofi-Aventis France
Wytwórca: Glaxo Wellcome Production Sanofi-Aventis SA
Kraj wytwórcy (kod kraju): F, E



Działanie
Naturalny nukleozyd purynowy o działaniu przeciwarytmicznym. Podany dożylnie wykazuje przemijające ujemne działanie dromotropowe na węzeł przedsionkowo-komorowy, blokuje mechanizm re-entry, co powoduje powrót rytmu zatokowego u pacjentów z napadowym częstoskurczem nadkomorowym. Chociaż adenozyna nie jest skuteczna w leczeniu trzepotania przedsionków, migotania przedsionków lub częstoskurczu komorowego, to jednak zwolnienie przewodzenia w obrębie węzła przedsionkowo-komorowego ułatwia ocenę aktywności elektrycznej przedsionków. Jest szybko wychwytywana z krwi, głównie przez erytrocyty i komórki śródbłonka naczyń krwionośnych, gdzie jest metabolizowana. Charakteryzuje się bardzo krótkim okresem półtrwania (in vitro < 10 s, in vivo prawdopodobnie mniej). Niewydolność nerek lub wątroby nie wpływają na działanie i eliminację leku.

Wskazania
Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, również w przypadkach występowania dodatkowej drogi przewodzenia (zespół Wolffa-Parkinsona-White'a). Pomoc w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego przebiegającego z szerokimi lub wąskimi zespołami QRS.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na adenozynę. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. i IIIst. lub zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym stymulatorem serca). Astma oskrzelowa.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym (szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca), przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, wrodzonym lub nabytym. U pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków i dodatkową drogą przewodzenia może dojść do nasilenia przewodzenia tą drogą.

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować tylko w przypadku bezwględnej konieczności.

Działania niepożądane
Bardzo często: zaczerwienienie twarzy, bradykardia, asystolia, zahamowanie zatokowe, blok przedsionkowo-komorowy, dodatkowe skurcze przedsionkowe, uczucie nieregularnego bicia serca, zaburzenia pobudliwości komór (takie jak dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy), duszność. Często: ból i zawroty głowy, lęk, nudności, uczucie ucisku i ból w klatce piersiowej, uczucie pieczenia. Niezbyt często: niewyraźne widzenie, częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca, hiperwentylacja, uczucie ucisku w głowie, uczucie ciężkości ramion, ból kończyn, szyi i pleców, nadmierna potliwość, metaliczny smak w jamie ustnej. Bardzo rzadko: przemijające, szybko i samoistnie ustępujące zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ciężka bradykardia niereagująca na atropinę, wymagająca tymczasowego zastosowania stymulatora serca, migotanie przedsionków, torsade de pointes, migotanie komór, skurcz oskrzeli, reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Interakcje
Dipirydamol, jako inhibitor wychwytu adenozyny, może nasilać jej działanie, nawet 4-krotnie - nie należy stosować jednocześnie (jeśli zastosowanie adenozyny jest bezwględnie konieczne, należy zmniejszyć jej dawkę). Metyloksantyny (teofilina, kofeina) działają antagonistycznie do adenozyny - do uzyskania efektu leczniczego może być konieczne zastosowanie większych dawek adenozyny. Mogą wystąpić interakcje podczas jednoczesnego stosowania adenozyny z lekami zaburzającymi przewodnictwo w sercu.

Dawkowanie
Preparat należy stosować w warunkach intensywnego nadzoru medycznego z możliwością monitorowania elektrokardiograficznego i natychmiastowego użycia sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Szybkie przywracanie rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym. Dorośli: dawka początkowa - 3 mg; druga dawka (jeśli po pierwszej nie doszło do ustąpienia częstoskurczu w ciągu 1-2 min) - 6 mg; trzecia dawka (wskazania jw.) - 12 mg. Nie zaleca się stosowania następnych dawek ani dawek większych niż 12 mg. Lek należy podać w szybkim (do 2 s) wstrzyknięciu dożylnym, preparat należy wstrzyknąć bezpośrednio do żyły lub do cewnika żylnego. Pacjentom, u których w trakcie leczenia wystąpił blok przedsionkowo-komorowy dużego stopnia nie należy podawać kolejnych dawek preparatu. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Dzieci: doniesienia z badań niekontrolowanych wskazują na podobne działanie adenozyny u dorosłych i u dzieci; skuteczna dawka u dzieci wynosiła 0,0375-0,25 mg/kg mc. Diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego: powyższy schemat dawkowania należy stosować aż do uzyskania wystarczających danych diagnostycznych.