Nazwa produktu leczniczego: Activelle

Skład: Estradiolum Norethisteronum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 1 mg 0,5 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Novo Nordisk A/S
Wytwórca: Novo Nordisk A/S
Kraj wytwórcy (kod kraju): DK



Działanie
Preparat przeznaczony do ciągłej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), zawierający 17β-estradiol - identyczny z ludzkim endogennym estradiolem oraz octan noretysteronu. Uzupełnienie niedoboru estrogenów zmniejsza dolegliwości związane z okresem menopauzy, poza tym estrogeny zapobiegają utracie masy kostnej w okresie menopauzy lub po usunięciu jajników. Zawartość progestagenów w preparacie zmniejsza ryzyko wystąpienia hiperplazji endometrium u kobiet z zachowaną macicą. Preparat nie wywołuje krwawień miesięcznych. Po podaniu doustnym mikronizowany 17β-estradiol szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. W efekcie pierwszego przejścia jest metabolizowany głównie w wątrobie i innych organach wewnętrznych. Estrogeny są częściowo wydzielane z żółcią, hydrolizowane i ponownie wchłaniane (krążenie jelitowo-wątrobowe) oraz w większości wydalane z moczem w postaci nieaktywnej. T0,5 wynosi 12-14 h. Po podaniu doustnym octan noretysteronu szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i jest przekształcany do noretysteronu, podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Metabolity są wydalane z moczem w postaci siarczanów lub glukuronianów, T0,5 wynosi około 10 h.

Wskazania
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) - leczenie objawów spowodowanych niedoborem estrogenów u kobiet po menopauzie, u których od ustania miesiączkowania upłynął co najmniej rok. Profilaktyka osteoporozy u kobiet po menopauzie, u których istnieje zwiększone ryzyko złamań, a które nie mogą przyjmować innych leków stosowanych w profilaktyce osteoporozy.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Rak piersi - rozpoznany, podejrzewany lub w wywiadzie. Nowotwory estrogenozależne (np. rak endometrium) - rozpoznane, podejrzewane lub w wywiadzie. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych. Nieleczona hiperplazja endometrium. Przebyta idiopatyczna lub czynna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - ŻChZZ (np. zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich). Czynne lub ostatnio przebyte zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego). Ostra choroba wątroby lub choroba wątroby stwierdzona w wywiadzie, do czasu powrotu parametrów czynności wątroby do normy. Porfiria.

Środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentek z: mięśniakami macicy (włókniakami) lub endometriozą, przebytymi zaburzeniami zatorowo-zakrzepowymi lub w przypadku obecności czynników zwiększających ryzyko ich wystąpienia (np. dodatni wywiad osobisty lub rodzinny, znaczna otyłość - BMI>30 mg/m2 pc., toczeń rumieniowaty układowy, dłuższe unieruchomienie, rozległe urazy lub zabiegi chirurgiczne; nie ma zgodnego poglądu na wpływ żylaków na przebieg ŻChZZ), czynnikami ryzyka rozwoju nowotworów zależnych od estrogenów (np. rakiem piesi u krewnych pierwszego stopnia), nadciśnieniem tętniczym, chorobami wątroby (np. gruczolakiem wątroby), cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi lub bez powikłań naczyniowych, kamicą żółciową, migreną lub nasilonymi bólami głowy, toczeniem rumieniowatym układowym, hiperplazją endometrium, padaczką, astmą oskrzelową, otosklerozą, niewydolnością krążenia, niewydolnością nerek, hipertrójglicerydemią w wywiadzie (ryzyko zapalenia trzustki). Leczenie należy natychmiast przerwać, jeżeli wystąpi: żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby, znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, ból głowy o typie migrenowym, żylna choroby zakrzepowo-zatorowa lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę. Należy przerwać stosowanie preparatu na 4-6 tyg. przed planowanym długotrwałym unieruchomieniem po zabiegach, zwłaszcza operacjach w obrębie jamy brzusznej lub operacjach ortopedycznych na kończynach dolnych; nie należy wznawiać leczenia przed całkowitym uruchomieniem pacjentki. Doświadczenie w leczeniu kobiet powyżej 65 rż. jest ograniczone. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować preparatu u pacjentek z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Stosowanie preparatu jest niewskazane w ciąży i okresie karmienia piersią. Jeżeli w czasie stosowania leku zostanie stwierdzona ciąża, leczenie należy natychmiast przerwać.

Działania niepożądane
Bardzo często: ból i tkliwość piersi, krwawienie z dróg rodnych. Często: kandydoza narządów rodnych, zapalenie pochwy, zatrzymanie płynów, depresja lub nasilenie depresji, ból głowy, migrena lub nasilenie migreny, nudności, ból pleców, obrzęk piersi, powiększenie piersi, włókniaki macicy lub powiększenie już istniejących, obrzęki obwodowe, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości; nerwowość, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, wiatry, łysienie, nadmierne owłosienie, wypryski skórne, świąd, pokrzywka, skurcze mięśni kończyn dolnych, nieskuteczność leku. Rzadko: zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zatorowość płucna. Ponadto mogą wystąpić: nowotwory łagodne i złośliwe, w tym torbiele i polipy (np. rak endometrium), bezsenność, niepokój, zmniejszenie lub zwiększenie libido, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zwiększenie ciśnienia krwi, nasilenie nadciśnienia, dyspepsja, wymioty, choroba pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, łojotok, obrzęk naczynioruchowy, hiperplazja endometrium, świąd sromu, zmniejszenie masy ciała, ŻChZZ, zawał mięśnia sercowego, udar, ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzkowy, plamica naczyniowa, demencja. U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji i raka endometrium wzrasta wraz z czasem podawania samych estrogenów, dodanie progestagenu do terapii zmniejsza to ryzyko. Wykazano nieznaczne zwiększenie ryzyka wystąpienia raka jajnika przy długotrwałym stosowaniu samych estrogenów oraz złażonej estrogenowo

Interakcje
Leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby m.in.: fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz, preparaty zawierające wyciąg z dziurawca (Hypericum perforatum) mogą przyspieszać metabolizm hormonów zawartych w preparacie. Rytonawir i nelfinawir, zastosowane w połączeniu z hormonami steroidowymi przyspieszają ich metabolizm. Zwiększenie metabolizmu estrogenów i progestagenów może prowadzić do osłabienia ich działania i zmian w profilu krwawień. Leki hamujące aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby (np. ketokonazol) mogą zwiększać stężenie estrogenów i progestagenów we krwi.

Dawkowanie
Doustnie. Pacjentki z zachowaną macicą: 1 tabl. dziennie (najlepiej o tej samej porze dnia), w terapii ciągłej. Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną i przez możliwie najkrótszy czas. Jeśli po 3 mies. stosowania preparatu nie uzyska się pożądanego złagodzenia objawów menopauzy, należy rozważyć zwiększenie dawki dobowej hormonów. U kobiet niemiesiączkujących, rozpoczynających hormonalną terapię zastępczą lub stosujących dotychczas inny preparat estrogenowo-gestagenowy w terapii ciągłej leczenie rozpoczyna się w dowolnym dniu. U kobiet zmieniających terapię z sekwencyjnej na ciągłą leczenie należy rozpocząć następnego dnia po zakończeniu krwawienia z odstawienia. W przypadku pominięcia tabletki, należy ją przyjąć w ciągu następnych 12 h, w przeciwnym wypadku zaleca się kontynuowanie terapii bez przyjmowania pominiętej dawki.

Uwagi
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zebrać pełen wywiad lekarski (w tym rodzinny) oraz przeprowadzić dokładne badania przedmiotowe (łącznie z badaniem ginekologicznym i badaniem piersi) w celu wykluczenia przeciwwskazań do stosowania preparatu. Badania kontrolne należy powtarzać regularnie w trakcie stosowania preparatu. Badania diagnostyczne, w tym mammografię, należy przeprowadzać według ogólnie przyjętego schematu badań przesiewowych, dostosowując go do indywidualnych potrzeb. HTZ zwłaszcza w postaci estrogenów w skojarzeniu z progestagenami zwiększa gęstość obrazów mammograficznych, co może utrudniać radiologiczne stwierdzenie raka piersi. U kobiet z zachowaną macicą podczas pierwszych miesięcy leczenia mogą wystąpić krwawienia lub plamienia. Jeżeli krwawienia wystąpią po jakimś czasie od rozpoczęcia leczenia lub utrzymują się po jego zakończeniu, należy dokładnie zdiagnozować przyczynę krwawienia, wykonując także biopsję endometrium, w celu wykluczenia nowotworu. Stosowanie preparatu może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np.: określających czynność tarczycy, stężenia osoczowe białek (nośnikowych), np. globuliny wiążącej kortykosteroidy, globuliny wiążącej hormony płciowe; stężenie innych białek osocza może być zwiększone (substraty układu angiotensynogen/renina, α-I-antytrypsyna, ceruloplazmina).