Nazwa produktu leczniczego: Abaktal

Skład: Pefloxacinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 400 mg
Wielkość opakowania: 10 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH
Wytwórca: LEK S.A. Lek Pharmaceuticals d.d.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL, SLO



Działanie
Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów. Działa bakteriobójczo na pałeczki Enterobacteriaceae (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Proteus mirabilis i indolo-dodatnie szczepy Proteus, Citrobacter spp., Salmonella spp., Shigella spp.), Haemophilus influenzae, Staphylococcus spp., Neisseria spp. Umiarkowaną wrażliwość wykazują Streptococcus spp. (w tym S. pneumoniae), Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Mycoplasma spp, Chlamydia trachomatis. Pefloksacyna nie działa na Gram-dodatnie bakterie beztlenowe, krętki, Mycobacterium tuberculosis. Szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi 20-30%. Lek dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając duże stężenia zwłaszcza w żółci. Pefloksacyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie i wydalana w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów z moczem (31-59%), a także z kałem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi średnio 12 h (8-15 h). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens osoczowy pefloksacyny jest znacząco zmniejszony, T0,5 ulega wydłużeniu.

Wskazania
Pefloksacyna może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Wskazaniami do jej stosowania są zakażenia układu oddechowego, moczowego, ucha, nosa i gardła, przewodu pokarmowego i dróg żółciowych, kości, stawów, skóry, posocznica, zapalenie wsierdzia i opon mózgowo-rdzeniowych, a także leczenie i zapobieganie zakażeniom u pacjentów z osłabioną odpornością.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na pefloksacynę lub ciężka reakcja alergiczna po podaniu chinologów, ciąża, okres karmienia piersią, dzieci przed zakończeniem procesu wzrastania, pacjenci z niedoborem G-6-PD lub chorobami o.u.n. (padaczka, miażdżyca naczyń mózgowych).

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, unikać stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i inne źródła UV (do 6 dni od zakończenia leczenia) oraz nadmiernego wysiłku fizycznego. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit (brak łaknienia, niestrawność, biegunka, nudności, zaburzenia smaku, wymioty, bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Nadwrażliwość na światło i inne reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), bardzo rzadko fotoonycholiza. Zaburzenia o.u.n. (ból i zawroty głowy, niepokój ruchowy, nadmierne pobudzenie, depresja, bezsenność, koszmary senne, zaburzenia widzenia, zaburzenia świadomości, omamy, drgawki, napady padaczkowe, psychoza, drżenie). Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i fosfatazy alkalicznej oraz stężenia bilirubiny w surowicy. Krystaluria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, eozynofilia). Bóle stawów, artropatia, zapalenie ścięgien, bardzo rzadko zerwanie ścięgna Achillesa, mięśni, zapalenie żył. Wskazaniem do odstawienia leku jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości, zmian skórnych, drgawek, reakcji psychotycznych lub podejrzenie zapalenia ścięgien (przy pierwszych objawach zapalenia ścięgien należy także odciążyć odpowiednią kończynę).

Interakcje
Preparaty zobojętniające sok żołądkowy (szczególnie glin, magnez lub wapń), preparaty żelaza lub cynku oraz sukralfat zmniejszają wchłanianie pefloksacyny - należy je podawać z zachowaniem co najmniej 2-godzinnej przerwy. Cymetydyna oraz ranitydyna wydłużają okres półtrwania pefloksacyny i zwiększają jej toksyczność. Pefloksacyna zwiększa stężenie we krwi teofiliny, kofeiny i NLPZ, co powoduje zwiększone ryzyko drgawek w przypadku jednoczesnego stosowania. Nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Nie należy stosować pefloksacyny jednocześnie z kortykosteroidami (zwłaszcza u pacjentów powyżej 60 rż., u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z dyslipidemią) ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, tj. zapalenie ścięgien lub zerwanie ścięgna Achillesa. Ostrożnie stosować z cyklosporyną lub izoniazydem. Pefloksacyna działa synergistycznie z antybiotykami β-laktamowymi, natomiast przyjmowana z tetracyklinami i chloramfenikolem wykazuje działanie antagonistyczne. Można stosować pefloksacynę jednocześnie z metronidazolem i wankomycyną. Stosowana z ryfampicyną może działać synergistycznie na gronkowce. Ryfampicyna znacząco zwiększa klirens osoczowy pefloksacyny - w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków należy kontrolować stężenie pefloksacyny we krwi.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 400 mg co 12 h podczas posiłku. Pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawki.

Uwagi
Pacjent powinien być dobrze nawodniony, aby zapobiec krystalurii. Preparat może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.